Mezmur 42
   ¹ Geyik akarsuları nasıl özlerse,
      Canım da seni öyle özler, ey Tanrı!
   ² Canım Tanrı'ya, yaşayan Tanrı'ya susadı;
      Ne zaman görmeye gideceğim Tanrı'nın yüzünü?
   ³ Gözyaşlarım ekmeğim oldu gece gündüz,
      Gün boyu, «Nerede senin Tanrın?» dedikleri için.
   ⁴ Anımsayınca içim içimi yiyor,
      Nasıl toplulukla birlikte yürür, Tanrı'nın evine kadar alaya öncülük ederdim, Sevinç ve şükran sesleri arasında, Bayram eden bir kalabalıkla birlikte.
   ⁵ Neden üzgünsün, ey gönlüm, Neden içim huzursuz? Tanrı'ya umut bağla, Çünkü O'na yine övgüler sunacağım; O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.
   ^6-7 Gönlüm üzgün,
      Bu yüzden seni anımsıyorum, ey Tanrım. Şeria yöresinde, Hermon ve Misar dağlarında Çağlayanların gümbürdeyince, Enginler birbirine sesleniyor, Bütün dalgaların, sellerin üzerimden geçiyor.
   ⁸ Gündüz RAB sevgisini gösterir, Gece ilahi söyler, dua ederim Yaşamımın Tanrısı'na.
   ⁹ Kayam olan Tanrım'a diyorum ki, «Neden beni unuttun? Niçin düşmanlarımın baskısı altında Yaslı gezeyim?»
   ¹⁰ Gün boyu hasımlarım: «Nerede senin Tanrın?» diyerek Bana sataştıkça, Kemiklerim kırılıyor sanki.
   ¹¹ Neden üzgünsün, ey gönlüm, Neden içim huzursuz? Tanrı'ya umut bağla, Çünkü O'na yine övgüler sunacağım; O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.

1 As the deer pants for streams of water, so my soul pants for you, O God.
2 My soul thirsts for God, for the living God. When can I go and meet with God?
3 My tears have been my food day and night, while men say to me all day long, "Where is your God?"
4 These things I remember as I pour out my soul: how I used to go with the multitude, leading the procession to the house of God, with shouts of joy and thanksgiving among the festive throng.
5 Why are you downcast, O my soul? Why so disturbed within me? Put your hope in God, for I will yet praise him, my Savior and
6 my God. My soul is downcast within me; therefore I will remember you from the land of the Jordan, the heights of Hermon-- from Mount Mizar.
7 Deep calls to deep in the roar of your waterfalls; all your waves and breakers have swept over me.
8 By day the LORD directs his love, at night his song is with me-- a prayer to the God of my life.
9 I say to God my Rock, "Why have you forgotten me? Why must I go about mourning, oppressed by the enemy?"
10 My bones suffer mortal agony as my foes taunt me, saying to me all day long, "Where is your God?"
11 Why are you downcast, O my soul? Why so disturbed within me? Put your hope in God, for I will yet praise him, my Savior and my God.

( Psalm 42:1-11 )

Almanca:

1 Wie ein Hirsch nach Wasserbächen lechzt, so lechzt meine Seele, o Gott, nach dir!
2 Meine Seele dürstet nach Gott, nach dem lebendigen Gott: Wann darf ich kommen und erscheinen vor Gottes Angesicht?
3 Meine Tränen sind meine Speise Tag und Nacht, weil man täglich zu mir sagt: Wo ist dein Gott?
4 Daran will ich denken, und meine Seele in mir ausschütten, wie ich dahinzog im Gedränge, sie führte zum Gotteshaus unter lautem Lobgesang, eine feiernde Menge.
5 Was betrübst du dich, meine Seele, und bist so unruhig in mir? Harre auf Gott; denn ich werde ihm noch danken, daß er meines Angesichts Heil und mein Gott ist!
6 Meine Seele ist betrübt; darum gedenke ich deiner im Lande des Jordan und der Hermonkuppen, am Berge Mizar.
7 Eine Flut ruft der andern beim Rauschen deiner Wassergüsse; alle deine Wellen und Wogen sind über mich gegangen.
8 Des Tages wolle der HERR seine Gnade verordnen, und des Nachts wird sein Lied bei mir sein, ein Gebet zu dem Gott meines Lebens.
9 Ich will sagen zu Gott, meinem Fels: Warum hast du meiner vergessen, warum muß ich traurig einhergehen, weil mein Feind mich drängt?
10 Wie Zermalmung meiner Gebeine ist der Hohn meiner Bedränger, da sie täglich zu mir sagen: Wo ist dein Gott?
11 Was betrübst du dich, meine Seele, und bist so unruhig in mir? Harre auf Gott, denn ich werde ihm noch danken, daß er meines Angesichts Heil und mein Gott ist!

( Psalm 42:1 - 11 )