2.TARİHLER
(1kr.3:4-15)
      2ta.1:1 Davut oğlu Süleyman krallığını sağlamlaştırdı. Çünkü Tanrısı RAB onunlaydı ve onu çok yüceltti.
      2ta.1:2 Süleyman bütün İsrailliler'i -binbaşıları, yüzbaşıları, yargıçları, İsrail'in boy başları olan önderleri- çağırttı. 2ta.1:3 Sonra bütün toplulukla birlikte Givon'daki tapınma yerine gitti. Çünkü RAB'bin kulu Musa'nın çölde yaptığı Tanrı'yla Buluşma Çadırı oradaydı. 2ta.1:4 2sa.6:1-17; 1ta.13:5-14; 1ta.15:25-16:1 Ancak Davut Tanrı'nın Antlaşma Sandığı'nı Kiryat-Yearim'den getirip Yeruşalim'de hazırladığı çadıra koymuştu. 2ta.1:5 cik.38:1-7 Hur oğlu Uri oğlu Besalel'in yaptığı tunç sunağı da Givon'da RAB'bin Konutu'nun önüne yerleştirmişti. Süleyman'la topluluk orada RAB'be danıştılar. 2ta.1:6 Süleyman RAB'bin önüne, Buluşma Çadırı'nın önündeki tunç sunağa çıkarak üzerinde bin yakmalık sunu sundu.
      2ta.1:7 Tanrı o gece Süleyman'a görünüp, «Sana ne vermemi istersin?» diye sordu.
      2ta.1:8 Süleyman, «Babam Davut'a büyük iyilikler yaptın» diye karşılık verdi, «Beni de onun yerine kral atadın. 2ta.1:9 yar.13:16; yar.28:14 Ya RAB Tanrı, babam Davut'a verdiğin söz yerine gelsin! Beni yeryüzünün tozu kadar çok olan bir halkın kralı yaptın. 2ta.1:10 Şimdi bu halkı yönetebilmem için bana bilgi ve bilgelik ver. Başka türlü senin bu büyük halkını kim yönetebilir!»
      2ta.1:11 Tanrı Süleyman'a, «Demek yüreğinin dileği bu» dedi, «Zenginlik, mal mülk, onur ya da senden nefret edenlerin ölümünü istemedin, kendin için uzun ömür de istemedin. Bunların yerine seni başına kral yaptığım halkımı yönetmek için bilgi ve bilgelik istedin. 2ta.1:12 Sana bilgi ve bilgelik verilecektir. Sana ayrıca öyle bir zenginlik, mal mülk ve onur vereceğim ki, benzeri ne senden önceki krallarda görülmüştür, ne de senden sonrakilerde görülecektir.»
(1kr.10:26-29; 2ta.9:25-28)
      2ta.1:13 Bundan sonra Süleyman Givon'daki tapınma yerinden, Buluşma Çadırı'ndan ayrılıp Yeruşalim'e gitti. İsrail'i oradan yönetti.
      2ta.1:14 1kr.4:26 Kral Süleyman savaş arabalarıyla atlarını topladı. Bin dört yüz savaş arabası, on iki bin atı vardı. Bunların bir kısmını savaş arabaları için ayrılan kentlere, bir kısmını da kendi yanına, Yeruşalim'e yerleştirdi. 2ta.1:15 yas.17:17 Krallığı döneminde Yeruşalim'de altın ve gümüş taş değerine düştü. Sedir ağaçları Şefela'daki yabanıl incir ağaçları kadar bollaştı. 2ta.1:16 yas.17:16 Süleyman'ın atları Mısır ve Keve'dena1  getirilirdi. Kralın tüccarları atları Keve'den satın alırdı. 2ta.1:17 Mısır'dan bir savaş arabası altı yüz,b2  bir at yüz elli şekelc3  gümüşe getirilirdi. Bunları bütün Hitit ve Aram krallarına satarlardı.
(1kr.5:1-18)
      2ta.2:1 Süleyman RAB adına bir tapınak, kendisi için de bir saray yaptırmaya karar verdi. 2ta.2:2 Yük taşımak için yetmiş bin, dağlarda taş kesmek için seksen bin, bunlara gözcülük etmek için de üç bin altı yüz kişi görevlendirdi. 2ta.2:3 Sur Kralı Hiram'a da şu haberi gönderdi: «Babam Davut'un oturması için saray yapılırken kendisine gönderdiğin sedir tomruklarından bana da gönder. 2ta.2:4 Tanrım RAB'be adamak üzere, O'nun adına bir tapınak yapıyorum. Bu tapınakta hoş kokulu buhur yakıp adak ekmeklerini sürekli olarak masaya dizeceğiz. Sabah akşam, her Şabat Günü, her Yeni Ay ve Tanrımız RAB'bin belirlediği bayramlarda orada yakmalık sunular sunacağız. İsrail'e bunları sürekli yapması buyruldu.
      2ta.2:5 «Yapacağım tapınak büyük olacak. Çünkü Tanrımız bütün tanrılardan büyüktür. 2ta.2:6 1kr.8:27; 2ta.6:18 Ama O'na bir tapınak yapmaya kimin gücü yeter? Çünkü O göklere, göklerin göklerine bile sığmaz. Ben kimim ki O'na bir tapınak yapayım! Ancak önünde buhur yakılabilecek bir yer yapabilirim.
      2ta.2:7 «Bana bir adam gönder; Yahuda ve Yeruşalim'de babam Davut'un yetiştirdiği ustalarımla çalışsın. Altın, gümüş, tunç ve demiri işlemede; mor, kırmızı, lacivert kumaş dokumada, oymacılıkta usta olsun.
      2ta.2:8 «Bana Lübnan'dan sedir, çam, algumç4  tomrukları da gönder. Adamlarının oradaki ağaçları kesmekte usta olduklarını biliyorum. Benim adamlarım da seninkilerle birlikte çalışsın. 2ta.2:9 Öyle ki, bana çok sayıda tomruk sağlayabilsinler. Çünkü yapacağım tapınak büyük ve görkemli olacak. 2ta.2:10 Ağaç kesen adamlarına yirmi bin kor bulgur,d5  yirmi bin kor arpa,e6  yirmi bin batf7  şarap, yirmi bin bat zeytinyağı vereceğim.»
      2ta.2:11 Sur Kralı Hiram Süleyman'a mektupla şu yanıtı gönderdi: «RAB halkını sevdiği için, seni onların kralı yaptı.»
      2ta.2:12 Hiram mektubunu şöyle sürdürdü:
      «Yeri göğü yaratan İsrail'in Tanrısı RAB'be övgüler olsun! Kral Davut'a bilge bir oğul verdi; RAB için bir tapınak, kendisi için de bir saray yapacak akıllı ve anlayışlı bir oğul.
      2ta.2:13 «Sana Huram-Avi adında usta ve akıllı birini gönderiyorum. 2ta.2:14 Annesi Danlı, babası Surlu'dur. Altın, gümüş, tunç, demir, taş ve tahta işlemekte; ince keten, mor, lacivert ve kırmızı kumaş dokumakta ustadır. Her türlü oymacılıkta usta olduğu gibi her tasarımı uygulayabilecek yetenektedir. Ustalarınla ve babanın, efendim Davut'un yetiştirdiği ustalarla çalışacak.
      2ta.2:15 «Efendim, sözünü ettiğin buğday, arpa, zeytinyağı ve şarabı kullarına gönder. 2ta.2:16 Biz de sana gereken bütün tomrukları Lübnan'da keser, deniz yoluyla, sallarla Yafa'ya kadar yüzdürürüz. Sonra sen tomrukları alıp Yeruşalim'e götürürsün.»
      2ta.2:17 Babası Davut'un yaptığı sayımdan sonra, Süleyman da İsrail'de yaşayan bütün yabancılar arasında bir sayım yaptı. Yabancıların sayısı 153 600 kişi olarak belirlendi. 2ta.2:18 Bunlardan 70 000'ine yük taşıma, 80 000'ine dağlarda taş kesme, 3 600'üne de işçileri çalıştırma görevi verildi.
(1kr.6:1-29; 1kr.7:21)
      2ta.3:1 Süleyman bundan sonra RAB'bin Yeruşalim'de babası Davut'a göründüğü Moriya Dağı'nda RAB'bin Tapınağı'nı yaptırmaya başladı. Yevuslu Ornan'ın olan bu harman yerini Davut sağlamıştı. 2ta.3:2 Süleyman krallığının dördüncü yılının ikinci ayının ikinci gününde yapıyı başlattı. 2ta.3:3 Tanrı'nın Tapınağı için attığı temel, eski ölçülere göre altmış arşıng8  uzunluğunda, yirmi arşınh9  genişliğindeydi. 2ta.3:4 Tapınağın ön cephesini boydan boya kaplayan eyvanının genişliği yirmi arşın,h9  yüksekliği yüz yirmi arşındı.ı10  Süleyman iç duvarları saf altınla kaplattı. 2ta.3:5 Ana bölümün duvarlarını da önce çam tahtasıyla, sonra saf altınla kaplattı; hurma ağacı ve zincir motifleriyle süsletti. 2ta.3:6 Tapınağı değerli taşlarla bezetti. Kullanılan altın Parvayim'den getirilmişti. 2ta.3:7 Kirişleri, kapı eşiklerini, duvarlarla kapıları altınla kaplattı. Duvarlara Keruvlar oydurdu.
      2ta.3:8 cik.26:33-34 En Kutsal Yer'i yaptı: Uzunluğu tapınağın genişliğine eşitti; uzunluğu da genişliği de yirmişer arşındı.i11  En Kutsal Yer'in iç duvarlarını altı yüz talantj12  saf altınla kaplattı. 2ta.3:9 Altın çivilerin ağırlığı elli şekeldi.k13  Süleyman yukarı odaları da altınla kaplattı.
      2ta.3:10 cik.25:18-20 En Kutsal Yer'de iki Keruv heykeli yaptırarak altınla kaplattı. 2ta.3:11 Keruvlar'ın kanatlarının uzunluğu yirmi arşındı.l14  Keruvlar'dan birinin kanadı beş arşındım15  ve tapınağın duvarına erişiyordu. Öbür kanat da beş arşındım15  ve öteki Keruv'un kanadına değiyordu. 2ta.3:12 Aynı şekilde öteki Keruv'un da kanadı beş arşındım15  ve tapınağın duvarına erişiyordu. Öbür kanat da beş arşındım15  ve birinci Keruv'un kanadına değiyordu. 2ta.3:13 Ayakta duran ve açılmış kanatlarının uzunluğu yirmi arşınl14  olan Keruvlar'ın yüzü ana bölüme bakıyordu.
      2ta.3:14 cik.26:31 En Kutsal Yer'in perdesi lacivert, mor, kırmızı kumaştan ve ince ketenden yapılmıştı. Üzerinde Keruv işlemeleri vardı.
      2ta.3:15 Süleyman otuz beşer arşınn16  yüksekliğinde iki sütun yaptırıp tapınağın önüne diktirdi. Sütun başlıkları beşer arşıno17  yüksekliğindeydi. 2ta.3:16 Gerdanlığa benzerö18  zincirler yaptırarak sütunların üzerine koydurdu. Yüz nar motifi yaptırıp zincirlere taktırdı. 2ta.3:17 Sütunları tapınağın önüne diktirip sağdakine Yakin,p19  soldakine Boazr20  adını verdi.
(1kr.7:23-51)
      2ta.4:1 cik.27:1-2 Süleyman tunçtan bir sunak yaptırdı. Sunağın eniyle uzunluğu yirmişer arşın,s21  yüksekliği on arşındı.ş22  2ta.4:2 Dökme tunçtan on arşınş22  çapında, beş arşınt23  derinliğinde, çevresi otuz arşınu24  yuvarlak bir havuz yaptırdı. 2ta.4:3 Havuzun dışı boğa kabartmalarıyla kuşatılmıştı. Her arşındaü25  onar tane olan bu kabartmalar iki sıra halindeydi ve gövdeyle birlikte dökülmüştü. 2ta.4:4 Havuz üçü kuzeye, üçü batıya, üçü güneye, üçü de doğuya bakan on iki boğa heykeli üzerine oturtulmuştu. Boğaların sağrıları içe dönüktü. 2ta.4:5 Havuzun çeperi dört parmak kalınlığındaydı; kenarları kâse kenarlarını, nilüferleri andırıyordu. Üç bin batv26  su alıyordu.
      2ta.4:6 cik.30:17-21 Süleyman yıkama işleri için on kazan yaptırdı. Beşini sunağın güneyine, beşini kuzeyine yerleştirdi. Yakmalık sunuların parçaları bunlarda yıkanırdı. Havuz ise kâhinlerin yıkanması içindi.
      2ta.4:7 cik.25:31-40 Süleyman tanıma uygun biçimde yaptırdığı on altın kandilliği tapınağın içine, beşi sağda, beşi solda olmak üzere yerleştirdi. 2ta.4:8 cik.25:23-30 Yaptırdığı on masanın beşini de tapınağın sağına, beşini soluna yerleştirdi. Ayrıca yüz altın çanak yaptırdı.
      2ta.4:9 Kâhinlerin avlusunu, büyük avluyla kapılarını yaptırdı. Kapıları tunçla kaplattı. 2ta.4:10 Havuzu ise tapınağın güneydoğu köşesine yerleştirdi.
      2ta.4:11 Hiram kovalar, kürekler, çanaklar yaptı. Böylece Kral Süleyman için üstlenmiş olduğu Tanrı'nın Tapınağı'yla ilgili işleri tamamlamış oldu:
      2ta.4:12 İki sütun ve iki yuvarlak sütun başlığı, bu başlıkları süsleyen iki örgülü ağ,
      2ta.4:13 Sütunların yuvarlak başlıklarını süsleyen iki örgülü ağın üzerini ikişer sıra halinde süsleyen dört yüz nar motifi,
      2ta.4:14 On kazan ve ayaklıkları,
      2ta.4:15 Havuz ve havuzu taşıyan on iki boğa heykeli,
      2ta.4:16 Kovalar, kürekler, büyük çatallar.
      Huram-Avi'nin Kral Süleyman için RAB'bin Tapınağı'na yaptığı bütün eşyalar parlak tunçtandı.
      2ta.4:17 Kral bunları Şeria Ovası'nda, Sukkot ile Seredata arasındaki killi topraklarda döktürmüştü. 2ta.4:18 Süleyman'ın yaptırdığı eşyalar o kadar çoktu ki, kullanılan tuncun hesabı tutulmadı.
      2ta.4:19 Süleyman'ın Tanrı'nın Tapınağı için yaptırdığı altın eşyalar şunlardı:
      Altın sunak ve ekmeklerin Tanrı'nın huzuruna konduğu masalar,
      2ta.4:20 İç odanın önüne yerleştirilen ve kurala uygun olarak yakılan saf altından kandilliklerle kandilleri,
      2ta.4:21 Çiçek süslemeleri, kandiller, maşalar. -Bunlar saf altındandı.-
      2ta.4:22 Saf altın fitil maşaları, çanaklar, tabaklar, buhurdanlar ve tapınağın altın kapıları. En Kutsal Yer'in ve ana bölümün kapıları da altındandı.
      2ta.5:1 2sa.8:11; 1ta.18:11 RAB'bin Tapınağı'nın yapımı tamamlanınca Süleyman, babası Davut'un adadığı altın, gümüş ve öbür eşyaları getirip Tanrı'nın Tapınağı'nın hazine odalarına yerleştirdi.
(1kr.8:1-11)
      2ta.5:2 2sa.6:12-15; 1ta.15:25-28 Süleyman RAB'bin Antlaşma Sandığı'nı Davut Kenti olan Siyon'dan getirmek üzere İsrail halkının ileri gelenleriyle bütün oymak ve boy başlarını Yeruşalim'e çağırdı. 2ta.5:3 Hepsi yedinci aydaki bayramda kralın önünde toplandı. 2ta.5:4 İsrail'in bütün ileri gelenleri toplanınca, Levililer Antlaşma Sandığı'nı yerden kaldırdılar. 2ta.5:5 Sandığı, Buluşma Çadırı'nı ve çadırdaki bütün kutsal eşyaları Levili kâhinler tapınağa taşıdılar. 2ta.5:6 Kral Süleyman ve bütün İsrail topluluğu Antlaşma Sandığı'nın önünde sayısız davar ve sığır kurban etti.
      2ta.5:7 Kâhinler RAB'bin Antlaşma Sandığı'nı tapınağın iç odasına, En Kutsal Yer'e taşıyıp Keruvlar'ın kanatlarının altına yerleştirdiler. 2ta.5:8 Keruvlar'ın kanatları sandığın konduğu yerin üstüne kadar uzanıyor ve sandığı da, sırıklarını da örtüyordu. 2ta.5:9 Sırıklar öyle uzundu ki, uçları iç odanın önünden görünüyordu. Ancak dışarıdan görünmüyordu. Bunlar hâlâ oradadır. 2ta.5:10 yas.10:5 Sandığın içinde Musa'nın Horev Dağı'nda koyduğu iki levhadan başka bir şey yoktu. Bunlar Mısır'dan çıkışlarında RAB'bin İsrailliler'le yaptığı antlaşmanın levhalarıydı.
      2ta.5:11 Kâhinler Kutsal Yer'den çıktılar. Orada bulunan kâhinlerin hepsi, bölüklerinin sırasını beklemeden, kendilerini kutsamışlardı. 2ta.5:12 Bütün Levili ezgiciler -Asaf, Heman, Yedutun, oğullarıyla kardeşleri- zillerle, çenk ve lirlerle, ince keten kuşanmış olarak sunağın doğusunda yerlerini almışlardı. Borazan çalan yüz yirmi kâhin onlara eşlik ediyordu. 2ta.5:13 1ta.16:34; 2ta.7:3; ezr.3:11; zeb.100:5; zeb.106:1; zeb.107:1; zeb.116:1; zeb.136:1; yer.33:11 cik.40:34-35 Borazan çalanlarla ezgiciler tek ses halinde RAB'be şükredip övgüler sunmaya başladılar. Borazan, zil ve çalgıların eşliğinde seslerini yükselterek RAB'bi şöyle övdüler:
    «RAB iyidir;
    Sevgisi sonsuza dek kalıcıdır.»
      O anda RAB'bin Tapınağı'nı bir bulut doldurdu. 2ta.5:14 Bu bulut yüzünden kâhinler görevlerini sürdüremediler. Çünkü RAB Tanrı'nın görkemi tapınağı doldurmuştu.
(1kr.8:12-21)
      2ta.6:1 O zaman Süleyman şöyle dedi:
      «Ya RAB, karanlık bulutlarda otururum demiştin. 2ta.6:2 Senin için görkemli bir tapınak, sonsuza dek yaşayacağın bir konut yaptım.»
      2ta.6:3 Kral ayakta duran bütün İsrail topluluğuna dönerek onları kutsadıktan sonra 2ta.6:4 2sa.7:1-13; 1ta.17:1-12 şöyle dedi: «Babam Davut'a verdiği sözü tutan İsrail'in Tanrısı RAB'be övgüler olsun! RAB demişti ki, 2ta.6:5 `Halkımı Mısır'dan çıkardığım günden bu yana, içinde bulunacağımy27  bir tapınak yaptırmak için İsrail oymaklarına ait kentlerden hiçbirini seçmedim. İçlerinden halkım İsrail'i yönetecek birini de seçmedim. 2ta.6:6 Ancak adımın içinde bulunacağı yer olarak Yeruşalim'i, halkım İsrail'i yönetmesi için Davut'u seçtim.'
      2ta.6:7 «Babam Davut İsrail'in Tanrısı RAB'bin adına bir tapınak yapmayı yürekten istiyordu. 2ta.6:8 Ama RAB, babam Davut'a, `Adıma bir tapınak yapmayı yürekten istemen iyi bir şey' dedi, 2ta.6:9 `Ne var ki, adıma yapılacak bu tapınağı sen değil, öz oğlun yapacak.'
      2ta.6:10 «RAB verdiği sözü yerine getirdi. RAB'bin sözü uyarınca, babam Davut'tan sonra İsrail tahtına ben geçtim ve İsrail'in Tanrısı RAB'bin adına tapınağı ben yaptırdım. 2ta.6:11 Ayrıca RAB'bin İsrail halkıyla yaptığı antlaşmanın içinde korunduğu sandığı oraya yerleştirdim.»
(1kr.8:22-53; zeb.132:8-10)
      2ta.6:12 Süleyman RAB'bin sunağının önünde, İsrail topluluğunun karşısında durup ellerini göklere açtı. 2ta.6:13 Beş arşınz28  uzunluğunda, beş arşınz28  eninde, üç arşına29  yüksekliğinde tunç bir kürsü yaptırıp avlunun ortasına kurdurmuştu. Bu kürsünün üstünde durdu, İsrail topluluğunun önünde diz çöküp ellerini göklere açtı. 2ta.6:14 «Ya RAB, İsrail'in Tanrısı, yerde ve gökte sana benzer başka tanrı yoktur» dedi, «Bütün yürekleriyle yolunu izleyen kullarınla yaptığın antlaşmaya bağlı kalırsın. 2ta.6:15 Ağzınla kulun babam Davut'a verdiğin sözü bugün ellerinle yerine getirdin.
      2ta.6:16 1kr.2:4 «Şimdi, ya RAB, İsrail'in Tanrısı, kulun babam Davut'a verdiğin öbür sözü de tutmanı istiyorum. Ona, `Senin soyundan İsrail tahtına oturacakların ardı arkası kesilmeyecektir; yeter ki, çocukların yasam uyarınca önümde senin gibi dikkatle yürüsünler' demiştin. 2ta.6:17 Ya RAB, İsrail'in Tanrısı, şimdi kulun Davut'a verdiğin sözü yerine getirmeni istiyorum.
      2ta.6:18 2ta.2:6 «Tanrı gerçekten yeryüzünde, insanlar arasında yaşar mı? Sen göklere, göklerin göklerine bile sığmazsın. Benim yaptığım bu tapınak ne ki! 2ta.6:19 Ya RAB Tanrım, kulunun ettiği duayı, yalvarışı işit; duasına ve yakarışına kulak ver. 2ta.6:20 yas.12:11 Gözlerin gece gündüz, `Adımı oraya yerleştireceğim!' dediğin bu tapınağın üzerinde olsun. Kulunun buraya yönelerek ettiği duayı işit. 2ta.6:21 Buraya yönelerek dua eden kulunun ve halkın İsrail'in yakarışını işit. Göklerden, oturduğun yerden kulak ver; duyunca bağışla.
      2ta.6:22 «Biri komşusuna karşı günah işleyip ant içmek zorunda kaldığında, gelip bu tapınakta, senin sunağının önünde ant içerse, 2ta.6:23 göklerden kulak ver ve gereğini yap. Suçluya karşılığını vererek, suçsuzu haklı çıkararak kullarını yargıla.
      2ta.6:24 «Sana karşı günah işlediği için düşmanlarına yenik düşen halkın İsrail yine sana döner, adını anar, bu tapınakta dua edip yakararak önüne çıkarsa, 2ta.6:25 göklerden kulak ver, halkın İsrail'in günahını bağışla. Onları kendilerine ve atalarına verdiğin ülkeye yine kavuştur.
      2ta.6:26 «Halkın sana karşı günah işlediği için gökler kapanıp yağmur yağmazsa, sıkıntıya düşen halkın buraya yönelip dua eder, adını anar ve günahlarından dönerse, 2ta.6:27 göklerden kulak ver; kullarının, halkın İsrail'in günahlarını bağışla. Onlara doğru yolda yürümeyi öğret, halkına mülk olarak verdiğin ülkene yağmurlarını gönder.
      2ta.6:28 «Ülkeyi kıtlık, salgın hastalık, samyeli, küf, tırtıl ya da çekirgeler kavurduğunda, düşmanlar kentlerden birinde halkını kuşattığında, herhangi bir felaket ya da hastalık ortalığı sardığında, 2ta.6:29 halkından bir kişi ya da bütün halkın İsrail başına gelen felaketi, acıyı kavrar, dua edip yakararak ellerini bu tapınağa doğru açarsa, 2ta.6:30 göklerden, oturduğun yerden kulak ver ve bağışla. İnsanların yüreklerini yalnızca sen bilirsin. Onlara yaptıklarına göre davran ki, 2ta.6:31 atalarımıza verdiğin bu ülkede yaşadıkları sürece senden korksunlar ve senin yolunda yürüsünler.
      2ta.6:32 «Halkın İsrail'den olmayan, ama senin yüce adını, gücünü, kudretini duyup uzak ülkelerden gelen yabancılar bu tapınağa gelip dua ederlerse, 2ta.6:33 göklerden, oturduğun yerden kulak ver, yalvarışlarını yanıtla. Öyle ki, dünyanın bütün ulusları, halkın İsrail gibi, adını bilsin, senden korksun ve yaptırdığım bu tapınağın sana ait olduğunub30  öğrensin.
      2ta.6:34 «Halkın, düşmanlarına karşı gösterdiğin yoldan savaşa giderken sana, seçtiğin bu kente ve adına yaptırdığım bu tapınağa yönelip dua ederse, 2ta.6:35 dualarına, yakarışlarına göklerden kulak ver ve onları kurtar.
      2ta.6:36 «Sana karşı günah işlediklerinde -günah işlemeyen tek kişi yoktur- öfkelenip onları yakın ya da uzak bir ülkeye tutsak olarak götürecek düşmanlarının eline teslim edersen, 2ta.6:37 onlar da tutsak oldukları ülkede pişmanlık duyup günahlarından döner, `Günah işledik, yoldan sapıp kötülük yaptık' diyerek sana yakarırlarsa, 2ta.6:38 tutsak oldukları ülkede candan ve yürekten sana dönerlerse, atalarına verdiğin ülkelerine, seçtiğin kente ve adına yaptırdığım tapınağa yönelip dua ederlerse, 2ta.6:39 göklerden, oturduğun yerden dualarına, yakarışlarına kulak ver, onları kurtar. Sana karşı günah işlemiş olan halkını bağışla.
      2ta.6:40 «Şimdi, ey Tanrım, bizi gör ve burada edilen duaya kulak ver.
    2ta.6:41 «Çık, ya RAB Tanrı, yaşayacağın yere,
      Gücünü simgeleyen Sandık'la birlikte.
      Ya RAB Tanrı, kâhinlerin kurtuluşu kuşansın,
      Sadık kulların iyiliklerinle sevinsinler.
    2ta.6:42 Ya RAB Tanrı, meshettiğin krala yüz çevirme.
      Kulun Davut'a yaptığın iyilikleri anımsa.»c31 
(1kr.8:62-66)
      2ta.7:1 lev.9:23-24 Süleyman duasını bitirince, gökten ateş yağdı; yakmalık sunularla kurbanları yiyip bitirdi. RAB'bin görkemi tapınağı doldurdu. 2ta.7:2 RAB'bin Tapınağı O'nun görkemiyle dolunca kâhinler tapınağa giremediler. 2ta.7:3 1ta.16:34; 2ta.5:13; ezr.3:11; zeb.100:5; zeb.106:1; zeb.107:1; zeb.118:1; zeb.136:1; yer.33:11 Gökten yağan ateşi ve tapınağın üzerindeki RAB'bin görkemini gören İsrailliler avluda yüzüstü yere kapandılar; RAB'be tapınarak O'nu övdüler:
    «RAB iyidir;
      Sevgisi sonsuza dek kalıcıdır.»
      2ta.7:4 Kral ve bütün halk RAB'bin önünde kurban kestiler. 2ta.7:5 Kral Süleyman yirmi iki bin sığır, yüz yirmi bin davar kurban etti. Böylece kral ve halk Tanrı'nın Tapınağı'nı adamış oldular. 2ta.7:6 Kâhinler yerlerini almışlardı. Kral Davut'un RAB'bi övmek için yaptırdığı ve «RAB'bin sevgisi sonsuza dek kalıcıdır» diyerek överken kullandığı çalgıları alan Levililer de yerlerini almıştı. Levililer'in karşısında duran kâhinler borazanlarını çalıyorlardı. Bu sırada bütün İsrailliler ayakta duruyordu. 2ta.7:7 Süleyman RAB'bin Tapınağı'nın önündeki avlunun orta kısmını kutsadı. Yakmalık sunularla esenlik sunularının yağlı parçalarını orada sundu. Çünkü yaptırdığı tunç sunak yakmalık sunuları, tahıl sunularını ve yağlı parçaları almadı.
      2ta.7:8 Süleyman, Levo-Hamat'tan Mısır Vadisi'ne kadar her yerden gelen İsrailliler'in oluşturduğu çok büyük bir toplulukla birlikte bayramı yedi gün kutladı. 2ta.7:9 Sekizinci gün kutsal bir toplantı yaptılar. Sunağı adamaya yedi gün, bayramı kutlamaya da yedi gün ayırdılar. 2ta.7:10 Kral yedinci ayın yirmi üçüncü günü halkı evlerine gönderdi. RAB'bin, Davut, Süleyman ve halkı İsrail için yapmış olduğu iyilikten dolayı hepsi mutluydu, sevinçle coşuyordu.
(1kr.9:1-9)
      2ta.7:11 Süleyman RAB'bin Tapınağı'nı, sarayı ve RAB'bin Tapınağı'yla kendi sarayında yapmayı istediği bütün işleri başarıyla bitirince, 2ta.7:12 RAB geceleyin ona görünerek şöyle dedi: «Duanı duydum. Burayı kendime kurban sunulan tapınak olarak seçtim.
      2ta.7:13 «Yağmur yağmasın diye göğü kapadığımda, toprağın ürününü yiyip bitirmesi için çekirgelere buyruk verdiğimde ya da halkımın arasına salgın hastalık gönderdiğimde, 2ta.7:14 adımla çağrılan halkım alçakgönüllülüğü takınır, bana yönelip dua eder, kötü yollarından dönerse, gökten onları duyacağım, günahlarını bağışlayıp ülkelerini sağlığa kavuşturacağım. 2ta.7:15 Gözlerim burada edilen duaya açık, kulaklarım işitici olacak. 2ta.7:16 Adım sürekli orada bulunsun diye bu tapınağı seçip kutsal kıldım. Gözlerim onun üstünde, yüreğim her zaman orada olacaktır. 2ta.7:17 Sana gelince, baban Davut'un yaptığı gibi yollarımı izler, buyurduğum her şeyi yapar, kurallarıma ve ilkelerime uyarsan, 2ta.7:18 1kr.2:4 baban Davut'la, `İsrail tahtından senin soyunun ardı arkası kesilmeyecektir' diye yaptığım antlaşmaya bağlı kalıp krallığını pekiştireceğim.
      2ta.7:19 «Ama siz yollarımdan sapar, kurallarımı, buyruklarımı bırakır, gidip başka ilahlara kulluk eder, taparsanız, 2ta.7:20 size verdiğim ülkeden sizi söküp atacağım, adıma kutsal kıldığım bu tapınağı terk edeceğim; burayı bütün ulusların aşağılayıp alay ettiği bir yer durumuna getireceğim. 2ta.7:21 Bu gösterişli tapınağın önünden geçenler hayretle, `RAB bu ülkeyi ve tapınağı neden bu duruma getirdi?' diye soracaklar. 2ta.7:22 Ve diyecekler ki, `İsrail halkı, atalarını Mısır'dan çıkaran Tanrıları RAB'bi terk etti; başka ilahların ardından gitti, onlara tapıp kulluk etti. RAB bu yüzden bu kötülükleri başlarına getirdi.'»
(1kr.9:10-28)
      2ta.8:1 Süleyman RAB'bin Tapınağı'yla kendi sarayını yirmi yılda bitirdi. 2ta.8:2 Sonra Hiram'ın kendisine verdiği kentleri onarıp İsrailliler'in buralara yerleşmesini sağladı. 2ta.8:3 Ardından Hamat-Sova üzerine yürüyerek orayı ele geçirdi. 2ta.8:4 Çölde Tadmor Kenti'ni onardı. Hama yöresinde yaptırdığı bütün ambarlı kentlerin yapımını bitirdi. 2ta.8:5 Yukarı ve Aşağı Beythoron'u yeniden kurup çevrelerini surlarla, sürgülü kapılarla sağlamlaştırdı. 2ta.8:6 Baalat'ı ve yönetimindeki bütün ambarlı kentleri, savaş arabalarıyla atların bulunduğu kentleri de onarıp güçlendirdi. Böylece Yeruşalim'de, Lübnan'da, yönetimi altındaki bütün topraklarda her istediğini yaptırmış oldu.
      2ta.8:7 İsrail halkından olmayan Hititler, Amorlular, Perizliler, Hivliler ve Yevuslular'dan artakalanlara gelince, 2ta.8:8 Süleyman İsrail halkının yok etmediği bu insanların soyundan gelip ülkede kalanları angaryaya koştu. Bu durum bugün de sürüyor. 2ta.8:9 Ancak İsrail halkından hiç kimseye kölelik yaptırmadı. Onlar savaşçı, birlik komutanı, savaş arabalarıyla atlıların komutanı olarak görev yaptılar. 2ta.8:10 Kral Süleyman adına halkı denetleyen iki yüz elli görevli de İsrail halkındandı.
      2ta.8:11 Süleyman, «Karım İsrail Kralı Davut'un sarayında kalmamalı. Çünkü RAB'bin Antlaşma Sandığı'nın girdiği yerler kutsaldır» diyerek firavunun kızını Davut Kenti'nden kendisi için yaptırdığı saraya getirtti.
      2ta.8:12 Tapınağın eyvanının önünde, yaptırdığı sunakta RAB'be yakmalık sunular sundu. 2ta.8:13 say.28:9-15 Şabat Günü, Yeni Ay, yılın üç bayramı -Mayasız Ekmek, Haftalar ve Çardak bayramları- için Musa'nın buyurduğu sunuları günü gününe sundu. 2ta.8:14 Babası Davut'un koyduğu kural uyarınca, kâhin bölüklerine ayrı ayrı görevler verdi. Levililer'i Tanrı'yı övme ve her günün gerektirdiği işlerde kâhinlere yardım etme görevine atadı. Kapı nöbetçilerini de bölüklerine göre değişik kapılarda görevlendirdi. Çünkü Tanrı adamı Davut böyle buyurmuştu. 2ta.8:15 Bunlar, hazine odalarına ilişkin konular dahil, hiçbir konuda kralın kâhinlerle Levililer'e verdiği buyruklardan ayrılmadılar.
      2ta.8:16 RAB'bin Tapınağı'nın temelinin atıldığı günden bitimine dek Süleyman'ın yapmak istediği her iş yerine getirildi. Böylece RAB'bin Tapınağı'nın yapımı tamamlanmış oldu.
      2ta.8:17 Bundan sonra Süleyman Esyon-Gever'e, Edom kıyısındaki Eylat'a gitti. 2ta.8:18 Hiram ona denizi bilen gemiciler ve kendi görevlileri aracılığıyla gemiler gönderdi. Kral Süleyman'ın adamlarıyla birlikte Ofir'e giden bu gemiciler, dört yüz elli talantç32  altın getirdiler.
(1kr.10:1-13)
      2ta.9:1 mat.12:42; luk.11:31 Saba Kraliçesi, Süleyman'ın ününü duyunca, onu çetin sorularla sınamak için Yeruşalim'e geldi. Çeşitli baharat, çok miktarda altın ve değerli taşlarla yüklü büyük bir kervan eşliğinde gelen kraliçe, aklından geçen her şeyi Süleyman'la konuştu. 2ta.9:2 Süleyman onun bütün sorularına karşılık verdi. Kralın ona yanıt bulmakta güçlük çektiği hiçbir konu olmadı. 2ta.9:3 2ta.9:4 Süleyman'ın bilgeliğini, yaptırdığı sarayı, sofrasının zenginliğini, görevlilerinin oturup kalkışını, hizmetkârlarının ve sakilerinin özel giysileriyle yaptığı hizmeti, RAB'bin Tapınağı'nda sunduğu yakmalık sunuları gören Saba Kraliçesi hayranlık içinde kaldı.
      2ta.9:5 Krala, «Ülkemdeyken, yaptıklarınla ve bilgeliğinle ilgili duyduklarım doğruymuş» dedi, 2ta.9:6 «Ama gelip kendi gözlerimle görünceye dek anlatılanlara inanmamıştım. Büyük bilgeliğinin yarısı bile bana anlatılmadı. Duyduklarımdan daha üstünsün. 2ta.9:7 Ne mutlu adamlarına! Ne mutlu sana hizmet eden görevlilere! Çünkü sürekli bilgeliğine tanık oluyorlar. 2ta.9:8 Senden hoşnut kalan, adına egemenlik sürmen için seni tahta oturtan Tanrın RAB'be övgüler olsun! Tanrın İsrail'i sevdiği, sonsuza dek korumak istediği için, adaleti ve doğruluğu sağlaman için seni İsrail'e kral yaptı.»
      2ta.9:9 Saba Kraliçesi krala 120 talantd33  altın, çok büyük miktarda baharat ve değerli taşlar armağan etti. Krala armağan ettiği baharatın benzeri yoktu.
      2ta.9:10 Bu arada Hiram'ın adamlarıyla Süleyman'ın adamları Ofir'den altın, algume34  kerestesiyle değerli taşlar getirdiler. 2ta.9:11 Kral, RAB'bin Tapınağı'yla sarayın basamaklarını, çalgıcıların lirleriyle çenklerini bu algume34  kerestesinden yaptırdı. Yahuda bölgesinde daha önce böylesi görülmemişti.
      2ta.9:12 Kral Süleyman Saba Kraliçesi'nin her isteğini, her dileğini yerine getirdi. Kraliçenin kendisine getirdiklerinden daha fazlasını ona verdi. Bundan sonra kraliçe adamlarıyla birlikte oradan ayrılıp kendi ülkesine döndü.
(1kr.10:14-29; 2ta.1:14-17)
      2ta.9:13 Süleyman'a bir yılda gelen altının miktarı 666 talantıf35  buluyordu. 2ta.9:14 Tüccarların ve alım satımla uğraşanların getirdiği altın bunun dışındaydı. Arabistan'ın bütün krallarıyla İsrail valileri de Süleyman'a altın, gümüş getiriyorlardı.
      2ta.9:15 Kral Süleyman dövme altından her biri altı yüz şekelg36  ağırlığında iki yüz büyük kalkan yaptırdı. 2ta.9:16 Ayrıca her biri üç yüz şekelh37  ağırlığında dövme altından üç yüz küçük kalkan yaptırdı. Kral bu kalkanları Lübnan Ormanı adındaki saraya koydu.
      2ta.9:17 Kral fildişinden büyük bir taht yaptırıp saf altınla kaplattı. 2ta.9:18 Tahtın altı basamağı, bir de altın ayak taburesi vardı. Bunlar tahta bağlıydı. Oturulan yerin iki yanında kollar, her kolun yanında birer aslan heykeli bulunuyordu. 2ta.9:19 Altı basamağın iki yanında on iki aslan heykeli vardı. Hiçbir krallıkta böylesi yapılmamıştı. 2ta.9:20 Kral Süleyman'ın kadehleriyle Lübnan Ormanı adındaki sarayın bütün eşyaları saf altından yapılmış, hiç gümüş kullanılmamıştı. Çünkü Süleyman'ın döneminde gümüşün değeri yoktu. 2ta.9:21 Kralın gemileri Hiram'ın adamlarının yönetiminde Tarşiş'eı38  giderdi. Bu gemiler üç yılda bir altın, gümüş, fildişi ve türlü maymunlarlai39  yüklü olarak dönerlerdi.
      2ta.9:22 Kral Süleyman dünyanın bütün krallarından daha zengin, daha bilgeydi. 2ta.9:23 Tanrı'nın Süleyman'a verdiği bilgeliği dinlemek için dünyanın bütün kralları onu görmek isterlerdi. 2ta.9:24 Onu görmeye gelenler her yıl armağan olarak altın ve gümüş eşya, giysi, silah, baharat, at, katır getirirlerdi.
      2ta.9:25 1kr.4:26 Süleyman'ın atlarla savaş arabaları için dört bin ahırı, on iki bin atlısı vardı. Bunların bir kısmını savaş arabaları için ayrılan kentlere, bir kısmını da kendi yanına, Yeruşalim'e yerleştirdi. 2ta.9:26 yar.15:18; 1kr.4:21 Fırat Irmağı'ndan Filist bölgesine, oradan da Mısır sınırına dek uzanan bölgedeki bütün krallara egemendi. 2ta.9:27 yas.17:17 Onun krallığı döneminde Yeruşalim'de gümüş taş değerine düştü. Sedir ağaçları Şefela'daki yabanıl incir ağaçları kadar bollaştı. 2ta.9:28 yas.17:16 Süleyman'ın atları Mısır'dan ve bütün öbür ülkelerden getirilirdi.
(1kr.11:41-43)
      2ta.9:29 Süleyman'ın yaptığı öbür işler, başından sonuna dek, Peygamber Natan'ın tarihinde, Şilolu Ahiya'nın peygamberlik yazılarında ve Bilici İddo'nun Nevat oğlu Yarovam'a ilişkin görümlerinde yazılıdır. 2ta.9:30 Süleyman kırk yıl süreyle bütün İsrail'i Yeruşalim'den yönetti. 2ta.9:31 Süleyman ölüp atalarına kavuşunca babası Davut'un Kenti'nde gömüldü. Yerine oğlu Rehavam kral oldu.
(1kr.12:1-20)
      2ta.10:1 Rehavam Şekem'e gitti. Çünkü bütün İsrailliler kendisini kral ilan etmek için orada toplanmışlardı. 2ta.10:2 Kral Süleyman'dan kaçıp Mısır'a yerleşen Nevat oğlu Yarovam bunu duyunca Mısır'dan döndü. 2ta.10:3 İsrailliler Yarovam'ı çağırttılar. Birlikte gidip Rehavam'a şöyle dediler: 2ta.10:4 «Baban üzerimize ağır bir boyunduruk koydu. Ama babanın üzerimize yüklediği ağır yükü ve boyunduruğu hafifletirsen sana kul köle oluruz.»
      2ta.10:5 Rehavam, «Üç gün sonra yine gelin» yanıtını verince halk yanından ayrıldı.
      2ta.10:6 Kral Rehavam, babası Süleyman'a sağlığında danışmanlık yapan ileri gelenlere, «Bu halka nasıl yanıt vermemi öğütlersiniz?» diye sordu.
      2ta.10:7 İleri gelenler, «Halka iyi davranır, onları hoşnut eder, olumlu yanıt verirsen, sana her zaman kul köle olurlar» diye karşılık verdiler.
      2ta.10:8 Ne var ki, Rehavam ileri gelenlerin öğüdünü reddederek birlikte büyüdüğü genç görevlilerine danıştı: 2ta.10:9 «Siz ne yapmamı öğütlersiniz? `Babanın üzerimize koyduğu boyunduruğu hafiflet' diyen bu halka nasıl bir yanıt verelim?»
      2ta.10:10 Birlikte büyüdüğü gençler ona şu karşılığı verdiler: «Sana, `Babanın üzerimize koyduğu boyunduruğu hafiflet' diyen halka de ki, `Benim küçük parmağım, babamın belinden daha kalındır. 2ta.10:11 Babam size ağır bir boyunduruk yüklediyse, ben boyunduruğunuzu daha da ağırlaştıracağım. Babam sizi kırbaçla yola getirdiyse, ben sizi akreplerle yola getireceğim.'»
      2ta.10:12 Yarovam'la bütün halk, kralın, «Üç gün sonra yine gelin» sözü üzerine, üçüncü gün Rehavam'ın yanına geldiler. 2ta.10:13 2ta.10:14 İleri gelenlerin öğüdünü reddeden Kral Rehavam, gençlerin öğüdüne uyarak halka sert bir yanıt verdi: «Babamın size yüklediği boyunduruğu ben daha da ağırlaştıracağım. Babam sizi kırbaçla yola getirdiyse, ben sizi akreplerle yola getireceğim.» 2ta.10:15 Kral halkı dinlemedi. Bu Tanrı'dandı. Çünkü Şilolu Ahiya aracılığıyla Nevat oğlu Yarovam'a verdiği sözü yerine getirmek için RAB bu olayı düzenlemişti.
      2ta.10:16 2sa.20:1 Kralın kendilerini dinlemediğini görünce, bütün İsrailliler,
    «İşay oğlu Davut'la ne ilgimiz,
      Ne de payımız var!» diye bağırdılar,
      «Ey İsrail halkı, haydi evimize dönelim!
      Davut'un soyu başının çaresine baksın.»
    Böylece herkes evine döndü.
      2ta.10:17 Rehavam da yalnızca Yahuda kentlerinde yaşayan İsrailliler'e krallık yapmaya başladı.
      2ta.10:18 İsrailliler Kral Rehavam'ın gönderdiği angaryacıbaşı Hadoram'ı taşa tutup öldürdüler. Bunun üzerine Kral Rehavam savaş arabasına atlayıp Yeruşalim'e kaçtı. 2ta.10:19 İsrail halkı, Davut soyundan gelenlere hep başkaldırdı.
(1kr.12:21-24)
      2ta.11:1 Rehavam Yeruşalim'e varınca, İsrailliler'le savaşıp onları yeniden egemenliği altına almak amacıyla Yahuda ve Benyamin oymaklarından yüz seksen bin seçkin savaşçı topladı.
      2ta.11:2 Bu arada RAB, Tanrı adamı Şemaya'ya şöyle seslendi: 2ta.11:3 «Süleyman oğlu Yahuda Kralı Rehavam'a, Yahuda ve Benyamin bölgesinde yaşayan bütün İsrailliler'e şunu söyle: 2ta.11:4 `RAB diyor ki, İsrailli kardeşlerinize saldırmayın, onlarla savaşmayın. Herkes evine dönsün! Çünkü bu olayı ben düzenledim.'» RAB'bin bu sözlerini duyan halk Yarovam'a karşı savaşmaktan vazgeçti.
      2ta.11:5 Rehavam Yeruşalim'de yaşadı ve savunma amacıyla Yahuda'daki şu kentleri onardı: 2ta.11:6 Beytlehem, Etam, Tekoa, 2ta.11:7 Beytsur, Soko, Adullam, 2ta.11:8 Gat, Mareşa, Zif, 2ta.11:9 Adorayim, Lakiş, Azeka, 2ta.11:10 Sora, Ayalon, Hevron. Bunlar Yahuda ve Benyamin bölgesinde surlu kentlerdi. 2ta.11:11 Rehavam bu kentlerin surlarını güçlendirerek buralara komutanlar atadı; yiyecek, zeytinyağı, şarap depoladı. 2ta.11:12 Her kent için kalkanlar, mızraklar sağladı. Kentleri iyice güçlendirdi. Böylece Yahuda ve Benyamin bölgeleri onun denetimi altında kaldı.
      2ta.11:13 İsrail'in her bölgesinden kâhinlerle Levililer Rehavam'dan yana geçtiler. 2ta.11:14 Levililer otlaklarını, mallarını bırakıp Yahuda ve Yeruşalim'e gelmişlerdi. Çünkü Yarovam'la oğulları onları RAB'bin kâhinliğinden uzaklaştırmıştı. 2ta.11:15 1kr.12:31 lev.17:7 Yarovam tapınma yerleri ve yaptırdığı teke ve buzağı biçimindeki putlar için kâhinler atamıştı. 2ta.11:16 İsrail'in her oymağından RAB'be, İsrail'in Tanrısı'na yönelmeye yürekten kararlı olanlar ise, atalarının Tanrısı RAB'be kurban sunmak için kâhinlerle Levililer'in ardından Yeruşalim'e geldiler. 2ta.11:17 Üç yıl Davut'la Süleyman'ın izinde yürüyen bu kişiler, Süleyman oğlu Rehavam'ı destekleyerek Yahuda Krallığı'nı güçlendirdiler.
      2ta.11:18 Rehavam Davut oğlu Yerimot'un kızı Mahalat'la evlendi. Mahalat'ın annesi Avihayil, İşay oğlu Eliav'ın kızıydı. 2ta.11:19 Mahalat Rehavam'a şu oğulları doğurdu: Yeuş, Şemarya, Zaham. 2ta.11:20 Rehavam Mahalat'tan sonra Avşalom'un kızı Maaka ile evlendi. Maaka ona Aviya'yı, Attay'ı, Ziza'yı, Şelomit'i doğurdu. 2ta.11:21 Rehavam Avşalom'un kızı Maaka'yı öbür eşleriyle cariyelerinin hepsinden daha çok severdi. Rehavam'ın on sekiz karısı, altmış cariyesi vardı. Bunlardan yirmi sekiz erkek, altmış kız çocuğu oldu.
      2ta.11:22 Rehavam Maaka'dan doğan Aviya'yı kral yapmak amacıyla onu kardeşleri arasında önder ve tahta geçecek aday atadı. 2ta.11:23 Bilgece davranarak oğullarının bazılarını Yahuda ve Benyamin topraklarına, surlu kentlere dağıttı. Onlara bol yiyecek sağladı ve birçok kadınla evlendirdi.
(1kr.14:21-31)
      2ta.12:1 Rehavam krallığını pekiştirip güçlenince, İsrailj40  halkıyla birlikte RAB'bin Yasası'na sırt çevirdi. 2ta.12:2 Rehavam'ın krallığının beşinci yılında Mısır Kralı Şişak Yeruşalim'e saldırdı. Çünkü Rehavam'la halk RAB'be ihanet etmişti. 2ta.12:3 Şişak'ın bin iki yüz savaş arabası, altmış bin atlısı ve Mısır'dan onunla birlikte gelen Luvlu, Suklu, Kûşlu sayısız askeri vardı. 2ta.12:4 Şişak Yahuda'nın surlu kentlerini ele geçirerek Yeruşalim'e kadar geldi.
      2ta.12:5 Bu sırada Peygamber Şemaya, Rehavam'a ve Şişak yüzünden Yeruşalim'de toplanan Yahuda önderlerine gelip şöyle dedi: «RAB, `Siz beni bıraktınız. Ben de sizi bırakıp Şişak'ın eline teslim ettim' diyor.»
      2ta.12:6 İsrail önderleriyle kral alçakgönüllü bir tutum takınarak, «RAB adildir» dediler.
      2ta.12:7 RAB onların alçakgönüllü bir tutum takındıklarını görünce, Şemaya'ya şöyle dedi: «Madem alçakgönüllü bir tutum takındılar, onları yok etmeyeceğim; biraz da olsa onları huzura kavuşturacağım. Öfkemi Şişak aracılığıyla Yeruşalim üzerine boşaltmayacağım. 2ta.12:8 Ama onları Şişak'a köle edeceğim. Öyle ki, bana hizmet etmekle öbür ulusların krallarına hizmet etmek arasındaki farkı anlayabilsinler.»
      2ta.12:9 1kr.10:16-17; 2ta.9:15-16 Mısır Kralı Şişak Yeruşalim'e saldırdığında, Süleyman'ın yaptırmış olduğu altın kalkanlar dahil RAB'bin Tapınağı'nın ve sarayın bütün hazinelerini boşaltıp götürdü. 2ta.12:10 Kral Rehavam bunların yerine tunç kalkanlar yaptırarak sarayın kapı muhafızlarının komutanlarına emanet etti. 2ta.12:11 Kral RAB'bin Tapınağı'na her gittiğinde, muhafızlar bu kalkanları taşıyarak ona eşlik eder, sonra muhafız odasına götürürlerdi.
      2ta.12:12 Rehavam'ın alçakgönüllü bir tutum takınması üzerine RAB'bin öfkesi dindi, onu büsbütün yok etmekten vazgeçti. Yahuda'da bazı iyi davranışlar da vardı.
      2ta.12:13 Kral Rehavam Yeruşalim'de krallığını pekiştirerek sürdürdü. Kral olduğunda kırk bir yaşındaydı. RAB'bin adını yerleştirmek için bütün İsrail oymaklarının yaşadığı kentler arasından seçtiği Yeruşalim Kenti'nde on yedi yıl krallık yaptı. Annesi Ammonlu Naama'ydı. 2ta.12:14 Rehavam RAB'be yönelmeye yürekten kararlı olmadığı için kötülük yaptı.
      2ta.12:15 Rehavam'ın yaptığı işler, başından sonuna dek, Peygamber Şemaya ve Bilici İddo'nun soyla ilgili tarihinde yazılıdır. Rehavam'la Yarovam arasında sürekli savaş vardı. 2ta.12:16 Rehavam ölüp atalarına kavuşunca, Davut Kenti'nde gömüldü. Rehavam'ın yerine oğlu Aviya kral oldu.
(1kr.15:1-8)
      2ta.13:1 İsrail Kralı Yarovam'ın krallığının on sekizinci yılında Aviya Yahuda Kralı oldu. 2ta.13:2 Yeruşalim'de üç yıl krallık yaptı. Annesi Givalı Uriel'in kızı Mikaya'ydı.
      Aviya'yla Yarovam arasında savaş vardı. 2ta.13:3 Aviya seçme yiğit askerlerden oluşan dört yüz bin kişilik bir orduyla savaşa çıktı. Yarovam da sekiz yüz bin seçme yiğit savaşçıdan oluşan bir orduyla ona karşı savaş düzenine girdi.
      2ta.13:4 Aviya Efrayim dağlık bölgesindeki Semarayim Dağı'na çıkıp şöyle seslendi: «Ey Yarovam ve bütün İsrailliler, beni dinleyin! 2ta.13:5 İsrail'in Tanrısı RAB'bin bozulmaz bir antlaşmaylak41  İsrail Krallığı'nı sonsuza dek Davut'a ve soyuna verdiğini bilmiyor musunuz? 2ta.13:6 Nevat oğlu Yarovam efendisi Davut oğlu Süleyman'a başkaldırdı. 2ta.13:7 Bir takım işe yaramaz kötü kişiler çevresinde toplanıp Süleyman oğlu Rehavam'a baskı yaptılar. O sırada Rehavam onlara karşı koyamayacak kadar genç ve deneyimsizdi.
      2ta.13:8 «Şimdi de siz Davut soyunun elindeki RAB'bin Krallığı'na karşı gelmeyi tasarlıyorsunuz. Büyük bir ordusunuz. Üstelik Yarovam'ın ilahlarınız olsun diye yaptırdığı altın buzağılar da yanınızda. 2ta.13:9 RAB'bin kâhinlerini, Harunoğulları'yla Levililer'i kovmadınız mı? Onların yerine öbür halklar gibi kendinize kâhinler atamadınız mı? Atanmak için bir boğa ve yedi koçla gelen herkes, tanrı olmayanlara kâhin olabiliyor.
      2ta.13:10 «Ama bizim Tanrımız RAB'dir, O'nu bırakmadık. RAB'be hizmet eden kâhinler Harun soyundandır. Levililer de onlara yardımcıdır. 2ta.13:11 Onlar her sabah, her akşam RAB'be yakmalık sunular sunar, hoş kokulu buhur yakar, dinsel açıdan temiz masanın üzerine adak ekmeklerini dizerler. Her akşam altın kandilliğin kandillerini yakarlar. Biz Tanrımız RAB'bin buyruklarını yerine getiriyoruz. Oysa siz O'na sırt çevirdiniz. 2ta.13:12 Tanrı bizimledir, O önderimizdir. O'nun kâhinleri borazanlarla size karşı savaş çağrısı yapacaklar. Ey İsrail halkı, atalarınızın Tanrısı RAB'be karşı savaşmayın; çünkü başaramazsınız.»
      2ta.13:13 Yarovam askerlerinin bir bölümüyle Yahudalılar'ı önden karşılarken, öbür bölümünü arkalarında pusu kurmaya göndermişti. 2ta.13:14 Yahudalılar önden, arkadan kuşatıldıklarını görünce, RAB'be yakardılar. Kâhinler borazanlarını çaldı. 2ta.13:15 Yahudalılar savaş çığlıkları attığı anda, Tanrı Yarovam'la İsrailliler'i Aviya'yla Yahudalılar'ın önünde yenilgiye uğrattı. 2ta.13:16 İsrailliler Yahudalılar'ın önünden kaçtı. Tanrı onları Yahudalılar'ın eline teslim etti. 2ta.13:17 Aviya'yla ordusu İsrailliler'i bozguna uğrattı. İsrailliler'den beş yüz bin seçme asker öldürüldü. 2ta.13:18 Böylece İsrailliler yenilgiye uğradı, Yahudalılar'sa zafer kazandı. Çünkü Yahudalılar atalarının Tanrısı RAB'be güvenmişlerdi.
      2ta.13:19 Aviya Yarovam'ı kovaladı. Yarovam'a ait Beytel, Yeşana, Efron kentleriyle çevrelerindeki köyleri ele geçirdi. 2ta.13:20 Aviya'nın krallığı döneminde Yarovam bir daha eski gücünü toparlayamadı. Sonunda RAB onu cezalandırdı, Yarovam öldü.
      2ta.13:21 Aviya ise gitgide krallığını güçlendirdi. On dört kadınla evlenip yirmi iki erkek, on altı kız babası oldu.
      2ta.13:22 Aviya'nın yaptığı öbür işler, uygulamaları ve söyledikleri, Peygamber İddo'nun yorumunda yazılıdır.
      2ta.14:1 Aviya ölüp atalarına kavuşunca, Davut Kenti'nde gömüldü, yerine oğlu Asa kral oldu. Ülke Asa'nın yönetimi altında on yıl barış içinde yaşadı.
(1kr.15:9-12)
      2ta.14:2 Asa Tanrısı RAB'bin gözünde iyi ve doğru olanı yaptı. 2ta.14:3 Yabancı ilahların sunaklarını, puta tapılan yerleri kaldırdı. Dikili taşları parçaladı, Aşera putlarını devirdi. 2ta.14:4 Yahudalılar'dan atalarının Tanrısı RAB'be yönelmelerini, O'nun yasasına ve buyruklarına uymalarını istedi. 2ta.14:5 Yahuda'nın bütün kentlerinden puta tapılan yerlerle buhur sunaklarını kaldırdı. Ülke onun yönetimi altında barış içinde yaşadı. 2ta.14:6 Ülke barış içinde olduğu için Asa Yahuda'daki bazı kentleri surlarla çevirdi. O yıllarda kimse ona karşı savaş açmadı. Çünkü RAB ona esenlik vermişti.
      2ta.14:7 Asa Yahudalılar'a, «Bu kentleri onaralım» dedi, «Onları surlarla kuşatıp kulelerle, kapılarla, sürgülerle güçlendirelim. Ülke hâlâ bizim elimizde, çünkü Tanrımız RAB'be yöneldik, O da bizi her yandan esenlikle kuşattı.»
      Böylece yapım işlerini başarıyla bitirdiler.
      2ta.14:8 Asa'nın Yahudalılar'la Benyaminliler'den oluşan bir ordusu vardı. Yahudalılar büyük kalkan ve mızraklarla donanmış üç yüz bin kişiydi. Benyaminliler ise küçük kalkan ve yay taşıyan iki yüz seksen bin kişiydi. Bunların hepsi yiğit savaşçılardı.
      2ta.14:9 Kûşlu Zerah binlerce asker ve üç yüz savaş arabasıyla Mareşa'ya ilerledi. 2ta.14:10 Asa ona karşı durmak için yola çıktı. İki ordu Mareşa yakınlarında Sefata Vadisi'nde savaş düzeni aldı.
      2ta.14:11 Asa, Tanrısı RAB'be, «Ya RAB, güçlünün karşısında güçsüze yardım edebilecek senden başka kimse yoktur» diye yakardı, «Ey Tanrımız RAB, bize yardım et, çünkü sana güveniyoruz. Senin adınla bu kalabalığa karşı çıktık. Ya RAB, sen bizim Tanrımız'sın. İnsanlar sana karşı zafer kazanmasın.»
      2ta.14:12 RAB Kûşlular'ı Asa'yla Yahudalılar'ın önünde bozguna uğrattı. Kûşlular kaçmaya başladı. 2ta.14:13 Asa ordusuyla onları Gerar'a kadar kovaladı. Kûşlular'dan kurtulan olmadı. RAB'bin ve ordusunun önünde kırıldılar. Yahudalılar çok miktarda mal yağmalayıp götürdüler. 2ta.14:14 Gerar'ın çevresindeki bütün köyleri yerle bir ettiler. Çünkü RAB'bin dehşeti onları sarmıştı. Bu köylerde çok mal olduğundan onları yağmaladılar. 2ta.14:15 Çobanların çadırlarına da saldırdılar. Çok sayıda davar ve deveyi alıp Yeruşalim'e döndüler.
(1kr.15:13-15)
      2ta.15:1 Tanrı'nın Ruhu Odet oğlu Azarya'nın üzerine indi. 2ta.15:2 Azarya, Kral Asa'ya gidip şöyle dedi: «Ey Asa, ey Yahuda ve Benyamin halkı, beni dinleyin! RAB'le birlikte olduğunuz sürece, O da sizinle olacaktır. O'nu ararsanız bulursunuz. Ama O'nu bırakırsanız, O da sizi bırakır. 2ta.15:3 İsrail halkı uzun süre gerçek Tanrı'dan, eğitici kâhinlerden ve yasadan uzak yaşadı. 2ta.15:4 Ama sıkıntıya düştüklerinde İsrail'in Tanrısı RAB'be döndüler, O'nu arayıp buldular. 2ta.15:5 O günlerde yolcuların güvenliği yoktu. Çünkü çevre ülkelerde yaşayanların tümü büyük kargaşa içindeydi. 2ta.15:6 Ulus ulusu, kent kenti ezmeye çalışıyordu. Çünkü Tanrı onları çeşitli sıkıntılarla tedirgin ediyordu. 2ta.15:7 Ama siz güçlü olun, cesaretinizi yitirmeyin. Yaptıklarınızın karşılığını alacaksınız.»
      2ta.15:8 Asa bu sözleri, Peygamber Odet'in oğlu Azarya'nınl42  peygamberliğini duyunca, cesaret buldu. Yahuda ve Benyamin topraklarından, Efrayim'in dağlık bölgesinde ele geçirdiği kentlerden iğrenç putları kaldırdı. RAB'bin Tapınağı'nın eyvanının önündeki RAB'bin sunağını onardı.
      2ta.15:9 Efrayim'den, Manaşşe'den, Şimon'dan gelen birçok İsrailli, Tanrısı RAB'bin Asa'yla birlikte olduğunu görünce onun tarafına geçti. Asa bu gelenlerle Yahuda ve Benyamin halkını bir araya topladı. 2ta.15:10 Asa'nın krallığının on beşinci yılının üçüncü ayında Yeruşalim'de toplandılar. 2ta.15:11 Yağmalamış oldukları hayvanlardan yedi yüz sığırla yedi bin davarı o gün RAB'be kurban ettiler. 2ta.15:12 Bütün yürekleriyle, bütün canlarıyla atalarının Tanrısı RAB'be yönelmek için antlaşma yaptılar. 2ta.15:13 Büyük küçük, kadın erkek, kim İsrail'in Tanrısı RAB'be yönelmezse öldürülecekti. 2ta.15:14 Yüksek sesle bağırarak, borazan ve boru çalarak RAB'bin önünde ant içtiler. 2ta.15:15 Yahudalılar bütün yürekleriyle içtikleri ant için sevindiler. RAB'bi istekle arayıp buldular. O da onları her yandan esenlikle kuşattı.
      2ta.15:16 Kral Asa annesi Maaka'nın kraliçeliğini elinden aldı. Çünkü o Aşera için iğrenç bir put yaptırmıştı. Asa bu iğrenç putu kesip parçaladıktan sonra Kidron Vadisi'nde yaktı. 2ta.15:17 Ancak İsrail'denm43  puta tapılan yerleri kaldırmadı. Ama yaşamı boyunca yüreğini RAB'be adadı. 2ta.15:18 Babasının ve kendisinin adadığı altını, gümüşü ve eşyaları Tanrı'nın Tapınağı'na getirdi.
      2ta.15:19 Asa'nın krallığının otuz beşinci yılına kadar savaş olmadı.
(1kr.15:16-24)
      2ta.16:1 Yahuda Kralı Asa'nın krallığının otuz altıncı yılında İsrail Kralı Baaşa Yahuda'ya saldırmaya hazırlanıyordu. Asa'nın topraklarına giriş çıkışı engellemek amacıyla, Rama Kenti'ni güçlendirmeye başladı.
      2ta.16:2 Bunun üzerine Asa, RAB'bin Tapınağı'nın ve sarayın hazinelerindeki altın ve gümüşü çıkararak şu haberle birlikte Şam'da oturan Aram Kralı Ben-Hadat'a gönderdi: 2ta.16:3 «Babamla baban arasında olduğu gibi seninle benim aramızda da bir antlaşma olsun. Sana gönderdiğim bu altınlara, gümüşlere karşılık, sen de İsrail Kralı Baaşa ile yaptığın antlaşmayı boz, topraklarımdan askerlerini çeksin.»
      2ta.16:4 Kral Asa'nın önerisini kabul eden Ben-Hadat, ordu komutanlarını İsrail kentlerinin üzerine gönderdi. İyon'u, Dan'ı, Avel-Mayim'i, Naftali'nin bütün ambarlı kentlerini ele geçirdiler. 2ta.16:5 Baaşa bunu duyunca Rama'nın yapımını durdurup işe son verdi. 2ta.16:6 Kral Asa bütün Yahudalılar'ı çağırttı; Baaşa'nın Rama'nın yapımında kullandığı taşlarla keresteleri alıp götürdüler. Asa bunlarla Geva ve Mispa kentlerini onardı.
      2ta.16:7 O sırada Bilici Hanani Yahuda Kralı Asa'ya gelip şöyle dedi: «Tanrın RAB'be güveneceğine Aram Kralı'na güvendin. Bu yüzden Aram Kralı'nın ordusu elinden kurtuldu. 2ta.16:8 Kûşlular'la Luvlular, çok sayıda savaş arabaları, atlılarıyla büyük bir ordu değil miydiler? Ama sen RAB'be güvendin, O da onları eline teslim etti. 2ta.16:9 RAB'bin gözleri bütün yürekleriyle kendisine bağlı olanlara güç vermek için her yeri görür. Akılsızca davrandın. Bundan böyle hep savaş içinde olacaksın.»
      2ta.16:10 Asa biliciye öfkelenip onu cezaevine attırdı. Çünkü söyledikleri onu kızdırmıştı. Halktan bazı kişilere de baskı yaptı.
      2ta.16:11 Asa'nın yaptığı işler, başından sonuna dek, Yahuda ve İsrail krallarının tarihinde yazılıdır. 2ta.16:12 Asa, krallığının otuz dokuzuncu yılında ayaklarından hastalandı. Durumu çok ağırdı. Hastalığında RAB'be yöneleceğine hekimlere başvurdu. 2ta.16:13 Asa krallığının kırk birinci yılında ölüp atalarına kavuştu. 2ta.16:14 Onu özel olarak hazırlanmış, güzel kokulu çeşit çeşit baharat dolu bir sedyeye yatırarak Davut Kenti'nde kendisi için yaptırdığı mezara gömdüler. Onuruna çok büyük bir ateş yaktılar.
      2ta.17:1 Asa'nın yerine oğlu Yehoşafat kral oldu. Yehoşafat İsrail'e karşı krallığını pekiştirdi. 2ta.17:2 Yahuda'nın bütün surlu kentlerine askeri birlikler yerleştirdi; Yahuda'ya ve babası Asa'nın ele geçirmiş olduğu Efrayim kentlerine de asker yerleştirdi.
      2ta.17:3 RAB Yehoşafat'laydı. Çünkü Yehoşafat atası Davut'un başlangıçtaki yollarını izledi; Baallar'a yöneleceğine, 2ta.17:4 babasının Tanrısı'na yöneldi; İsrail halkının yaptıklarına değil, Tanrı'nın buyruklarına uydu. 2ta.17:5 RAB onun yönetimi altındaki krallığı pekiştirdi. Bütün Yahudalılar ona armağanlar getirdi. Böylece Yehoşafat büyük zenginliğe ve onura kavuştu. 2ta.17:6 Yüreği RAB'den44  cesaret buldu, puta tapılan yerleri ve Aşera putlarını Yahuda'dan kaldırdı.
      2ta.17:7 Yehoşafat krallığının üçüncü yılında halka öğretmek amacıyla görevlilerinden Ben-Hayil'i, Ovadya'yı, Zekeriya'yı, Netanel'i, Mikaya'yı Yahuda kentlerine gönderdi. 2ta.17:8 Onlarla birlikte şu Levililer'i de gönderdi: Şemaya, Netanya, Zevadya, Asahel, Şemiramot, Yehonatan, Adoniya, Toviya, Tov-Adoniya. Kâhinlerden Elişama ile Yehoram'ı gönderdi. 2ta.17:9 RAB'bin Yasa Kitabı'nı yanlarına alıp Yahuda'da halka öğrettiler. Bütün Yahuda kentlerini dolaşarak halka ders verdiler.
      2ta.17:10 Yahuda'yı çevreleyen ülkelerin krallıklarını RAB korkusu sardı. Bu yüzden Yehoşafat'a karşı savaşamadılar. 2ta.17:11 Bazı Filistliler Yehoşafat'a haraç olarak armağanlar ve gümüş verdiler. Araplar da ona davar getirdiler: Yedi bin yedi yüz koçla yedi bin yedi yüz teke. 2ta.17:12 Yehoşafat giderek güçlendi. Yahuda'da kaleler, ambarlı kentler yaptırdı. 2ta.17:13 Yahuda kentlerinde birçok işler yaptı. Yeruşalim'e deneyimli yiğit savaşçılar yerleştirdi. 2ta.17:14 Bunlar boylarına göre şöyle kaydedilmişlerdi:
    Yahuda'dan binbaşılar: Komutan Adna ve komutasında 300 000 yiğit asker;
    2ta.17:15 Yanında Komutan Yehohanan ve komutasında 280 000 asker;
    2ta.17:16 Onun yanında kendini RAB'bin hizmetine adayan Zikri oğlu Amatsya ve komutasında 200 000 yiğit asker.
    2ta.17:17 Benyamin oymağından: Yiğit bir savaşçı olan Elyada ile komutasında yay ve kalkanla silahlanmış 200 000 asker;
    2ta.17:18 Yanında Yehozavat ve komutasında savaşmak üzere donatılmış 180 000 asker.
      2ta.17:19 Bunlar kralın surlu Yahuda kentlerine yerleştirdiği askerlerin yanısıra, ona hizmet ediyorlardı.
(1kr.22:1-28)
      2ta.18:1 Büyük bir zenginlik ve onura kavuşan Yehoşafat, evlilik bağıyla Ahav'a akraba oldu. 2ta.18:2 Birkaç yıl sonra Samiriye Kenti'nde yaşayan Ahav'ı görmeye gitti. Ahav onun ve yanındakilerin onuruna birçok davar, sığır keserek Ramot-Gilat'a saldırmak için onu kışkırttı.
      2ta.18:3 İsrail Kralı Ahav, Yahuda Kralı Yehoşafat'a, «Ramot-Gilat'a karşı benimle birlikte savaşır mısın?» diye sordu.
      Yehoşafat, «Beni kendin, halkımı halkın say. Savaşta sana eşlik edeceğiz» diye yanıtladı, 2ta.18:4 «Ama önce RAB'be danışalım» diye ekledi.
      2ta.18:5 İsrail Kralı Ahav dört yüz peygamber toplayıp, «Ramot-Gilat'a karşı savaşalım mı, yoksa vaz mı geçeyim?» diye sordu.
      Peygamberler, «Savaş, çünkü Tanrı kenti senin eline teslim edecek» diye yanıtladılar.
      2ta.18:6 Ama Yehoşafat, «Burada danışabileceğimiz RAB'bin başka peygamberi yok mu?» diye sordu.
      2ta.18:7 İsrail Kralı, «Yimla oğlu Mikaya adında biri daha var» diye yanıtladı, «Onun aracılığıyla RAB'be danışabiliriz. Ama ben ondan nefret ederim. Çünkü benimle ilgili hiç iyi peygamberlik etmez, hep kötü şeyler söyler.»
      Yehoşafat, «Böyle konuşmaman gerekir, ey kral!» dedi.
      2ta.18:8 İsrail Kralı bir görevli çağırıp, «Hemen Yimla oğlu Mikaya'yı getir!» diye buyurdu.
      2ta.18:9 İsrail Kralı Ahav ile Yahuda Kralı Yehoşafat kral giysileriyle Samiriye Kapısı'nın girişinde, harman yerine konan tahtlarında oturuyorlardı. Bütün peygamberler de onların önünde peygamberlik ediyordu. 2ta.18:10 Kenaana oğlu Sidkiya, yaptığı demir boynuzları göstererek şöyle dedi: «RAB diyor ki, `Aramlılar'ı yok edinceye dek onları bu boynuzlarla vuracaksın.'»
      2ta.18:11 Öteki peygamberlerin hepsi de aynı şeyi söylediler: «Ramot-Gilat'a saldır, kazanacaksın! Çünkü RAB onları senin eline teslim edecek.»
      2ta.18:12 Mikaya'yı çağırmaya giden görevli ona, «Bak! Peygamberler bir ağızdan kral için olumlu şeyler söylüyorlar» dedi, «Rica ederim, senin sözün de onlarınkine uygun olsun; olumlu bir şey söyle.»
      2ta.18:13 Mikaya, «Yaşayan RAB'bin hakkı için, Tanrım ne derse onu söyleyeceğim» diye karşılık verdi.
      2ta.18:14 Mikaya gelince kral, «Mikaya, Ramot-Gilat'a karşı savaşa gidelim mi, yoksa vaz mı geçeyim?» diye sordu.
      Mikaya, «Saldırın, kazanacaksınız! Çünkü onlar sizin elinize teslim edilecek» diye yanıtladı.
      2ta.18:15 Bunun üzerine kral, «RAB'bin adına bana gerçeğin dışında bir şey söylemeyeceğine ilişkin sana kaç kez ant içireyim?» diye sordu.
      2ta.18:16 say.27:17; hez.34:5; zek.10:2; mat.9:36; mar.6:34 Mikaya şöyle karşılık verdi: «İsrailliler'i dağlara dağılmış çobansız koyunlar gibi gördüm. RAB, `Bunların sahibi yok. Herkes güvenlik içinde evine dönsün' dedi.»
      2ta.18:17 İsrail Kralı Ahav Yehoşafat'a, «Benimle ilgili iyi peygamberlik etmez, hep kötü şeyler söyler dememiş miydim?» dedi.
      2ta.18:18 Mikaya konuşmasını sürdürdü: «Öyleyse RAB'bin sözünü dinleyin! Gördüm ki, RAB tahtında oturuyor, bütün göksel varlıklar da sağında, solunda duruyordu. 2ta.18:19 RAB sordu: `Ramot-Gilat'a saldırıp ölsün diye İsrail Kralı Ahav'ı kim kandıracak?'
      «Kimi şöyle, kimi böyle derken, 2ta.18:20 bir ruh çıkıp RAB'bin önünde durdu ve, `Ben onu kandıracağım' dedi.
      «RAB, `Nasıl?' diye sordu.
      2ta.18:21 «Ruh, `Aldatıcı ruh olarak gidip Ahav'ın bütün peygamberlerine yalan söyleteceğim' diye karşılık verdi.
      «RAB, `Onu kandırmayı başaracaksın' dedi, `Git, dediğini yap.'
      2ta.18:22 «İşte RAB bu peygamberlerinin ağzına aldatıcı bir ruh koydu. Çünkü sana kötülük etmeye karar verdi.»
      2ta.18:23 Kenaana oğlu Sidkiya yaklaşıp Mikaya'nın yüzüne bir tokat attı. «RAB'bin Ruhu nasıl benden çıkıp da seninle konuştu?» dedi.
      2ta.18:24 Mikaya, «Gizlenmek için bir iç odaya girdiğin gün göreceksin» diye yanıtladı.
      2ta.18:25 Bunun üzerine İsrail Kralı, «Mikaya'yı kentin yöneticisi Amon'a ve kralın oğlu Yoaş'a götürün» dedi, 2ta.18:26 «Ben güvenlik içinde dönünceye dek bu adamı cezaevinde tutmalarını, ona su ve ekmekten başka bir şey vermemelerini söyleyin!»
      2ta.18:27 Mikaya, «Eğer sen güvenlik içinde dönersen, RAB benim aracılığımla konuşmamış demektir» dedi ve, «Herkes bunu duysun!» diye ekledi.
(1kr.22:29-35)
      2ta.18:28 İsrail Kralı Ahav'la Yahuda Kralı Yehoşafat Ramot-Gilat'a saldırmak için yola çıktılar. 2ta.18:29 İsrail Kralı, Yehoşafat'a, «Ben kılık değiştirip savaşa öyle gireceğim, ama sen kral giysilerini giy» dedi. Böylece İsrail Kralı kılığını değiştirdi, sonra savaşa girdiler.
      2ta.18:30 Aram Kralı, savaş arabalarının komutanlarına, «İsrail Kralı dışında, büyük küçük hiç kimseye saldırmayın!» diye buyruk vermişti. 2ta.18:31 Savaş arabalarının komutanları Yehoşafat'ı görünce, İsrail Kralı sanıp saldırmak için ona döndüler. Yehoşafat yakarmaya başladı. RAB Tanrı ona yardım edip saldıranların yönünü değiştirdi. 2ta.18:32 Komutanlar onun İsrail Kralı olmadığını anlayınca peşini bıraktılar.
      2ta.18:33 O sırada bir asker rasgele attığı bir okla İsrail Kralı'nı zırhının parçalarının birleştiği yerden vurdu. Kral arabacısına, «Dönüp beni savaş alanından çıkar, yaralandım» dedi. 2ta.18:34 Savaş o gün şiddetlendi. Arabasında Aramlılar'a karşı akşama kadar dayanan İsrail Kralı gün batımında öldü.
      2ta.19:1 Yahuda Kralı Yehoşafat ise Yeruşalim'deki sarayına güvenlik içinde döndü. 2ta.19:2 Hanani oğlu Bilici Yehu, Kral Yehoşafat'ı karşılamaya giderek ona şöyle dedi: «Kötülere yardım edip RAB'den nefret edenleri mi sevmen gerekir? Bunun için RAB'bin öfkesi senin üstünde olacak. 2ta.19:3 Ancak, bazı iyi yönlerin de var. Ülkeden Aşera putlarını kaldırıp attın ve yürekten Tanrı'ya yönelmeye karar verdin.»
      2ta.19:4 Yehoşafat Yeruşalim'de yaşadı. Beer-Şeva'dan Efrayim dağlık bölgesine kadar yine halkın arasında dolaşarak onları atalarının Tanrısı RAB'be döndürdü. 2ta.19:5 Ülkeye, Yahuda'nın bütün surlu kentlerine yargıçlar atadı. 2ta.19:6 Onlara, «Yaptıklarınıza dikkat edin» dedi, «Çünkü insan adına değil, yargı verirken sizinle olan RAB adına yargılayacaksınız. 2ta.19:7 Onun için RAB'den korkun, dikkatle yargılayın. Çünkü Tanrımız RAB kimsenin haksızlık yapmasına, kimseyi kayırmasına, rüşvet almasına göz yummaz.»
      2ta.19:8 RAB'bin yargılarını uygulamak, davalara bakmak için Yehoşafat Yeruşalim'e de bazı Levililer'i, kâhinleri, İsrailo45  boy başlarını atadı. Bunlar Yeruşalim'de yaşadılar.ö46  2ta.19:9 Yehoşafat onlara şu buyrukları verdi: «Görevinizi RAB korkusuyla, bağlılıkla, bütün yüreğinizle yapmalısınız. 2ta.19:10 Kentlerde yaşayan kardeşlerinizden gelen her davada -kan davası, Kutsal Yasa, buyruklar, kurallar ya da ilkelerle ilgili her konuda- onları RAB'be karşı suç işlememeleri için uyarın; öyle ki RAB size de kardeşlerinize de öfkelenmesin. Böyle yaparsanız suç işlememiş olursunuz.
      2ta.19:11 «RAB'be ilişkin her konuda Başkâhin Amarya, krala ilişkin her konuda ise Yahuda oymağının önderi İsmail oğlu Zevadya size başkanlık edecek. Levililer de görevli olarak size yardımcı olacaklar. Yürekli olun, bu buyrukları uygulayın. RAB doğru kişiyle olsun!»
      2ta.20:1 Bundan sonra Moavlılar, Ammonlular ve Meunlular'ınp47  bir kısmı Yehoşafat'la savaşmak için yola çıktılar. 2ta.20:2 Birkaç kişi Yehoşafat'a gidip, «Gölün öbür yakasından, Edom'dan sana saldırmak için büyük bir ordu geliyor. Şu anda Haseson-Tamar'da -Eyn-Gedi'de-» dediler. 2ta.20:3 Korkuya kapılan Yehoşafat RAB'be danışmaya karar verdi ve bütün Yahuda'da oruç ilan etti. 2ta.20:4 RAB'be yönelmek için Yahuda'nın bütün kentlerinden gelen halk toplanıp RAB'den yardım diledi.
      2ta.20:5 Yehoşafat RAB'bin Tapınağı'nda, yeni avlunun önünde, Yahuda ve Yeruşalim topluluğunun arasına gidip durdu.
      2ta.20:6 «Ey atalarımızın Tanrısı RAB, sen göklerde oturan Tanrı değil misin?» dedi, «Ulusların bütün krallıklarını yöneten sensin. Güç, kudret senin elinde. Kimse sana karşı duramaz. 2ta.20:7 yea.41:8; yak.2:23 Ey Tanrımız, bu ülkede yaşayanları halkın İsrail'in önünden kovan ve ülkeyi sonsuza dek dostun İbrahim'in soyuna veren sen değil misin? 2ta.20:8 Onlar orada yaşadılar, adına bir tapınak kurdular ve, 2ta.20:9 `Başımıza bela, savaş, yargı, salgın hastalık, kıtlık gelirse, adının bulunduğu bu tapınağın ve senin önünde duracağız' dediler, `Sıkıntıya düştüğümüzde sana yakaracağız, sen de duyup bizi kurtaracaksın.'
      2ta.20:10 yas.2:4-19 «İşte Ammonlular, Moavlılar ve Seir dağlık bölgesinde yaşayanlar! Mısır'dan çıktıktan sonra İsrailliler'in onların ülkesine girmelerine izin vermedin. Bu yüzden atalarımız başka yöne döndü, onları yok etmedi. 2ta.20:11 Ama bak, bunun karşılığını bize nasıl ödüyorlar! Bize miras olarak vermiş olduğun mülkünden bizi kovmaya geliyorlar. 2ta.20:12 Ey Tanrımız, onları yargılamayacak mısın? Çünkü bize saldıran bu büyük orduya karşı koyacak gücümüz yok. Ne yapacağımızı bilemiyoruz. Gözümüz sende.»
      2ta.20:13 Bütün Yahudalılar, çoluk çocuklarıyla birlikte RAB'bin önünde duruyordu. 2ta.20:14 RAB'bin Ruhu topluluğun ortasında duran Asaf soyundan Mattanya oğlu Yeiel oğlu Benaya oğlu Zekeriya oğlu Levili Yahaziel'in üzerine indi. 2ta.20:15 yas.20:1-4 Yahaziel şöyle dedi: «Ey Kral Yehoşafat, ey Yahuda halkı ve Yeruşalim'de oturanlar, dinleyin! RAB size şöyle diyor: `Bu büyük ordudan korkmayın, yılmayın! Çünkü savaş sizin değil, Tanrı'nındır. 2ta.20:16 Yarın onlarla savaşmaya çıkın. Onları vadinin sonunda, Yeruel kırlarında, Sits Yokuşu'nu çıkarlarken bulacaksınız. 2ta.20:17 Bu kez savaşmak zorunda kalmayacaksınız. Yerinizde durup bekleyin, RAB'bin size sağlayacağı kurtuluşu görün, ey Yahuda ve Yeruşalim halkı! Korkmayın, yılmayın. Yarın onlara karşı savaşa çıkın. RAB sizinle olacak!'»
      2ta.20:18 Yehoşafat yüzüstü yere kapandı. Yahuda halkıyla Yeruşalim'de oturanlar da RAB'bin önünde yere kapanıp O'na tapındılar. 2ta.20:19 Sonra Kehatoğulları'ndan ve Korahoğulları'ndan bazı Levililer ayağa kalkıp İsrail'in Tanrısı RAB'bi yüksek sesle övdüler.
      2ta.20:20 Ertesi sabah erkenden kalkıp Tekoa kırlarına doğru yola çıktılar. Yola koyulduklarında Yehoşafat durup şöyle dedi: «Beni dinleyin, ey Yahuda halkı ve Yeruşalim'de oturanlar! Tanrınız RAB'be güvenin, güvenlikte olursunuz. O'nun peygamberlerine güvenin, başarılı olursunuz.» 2ta.20:21 Yehoşafat halka danıştıktan sonra RAB'be ezgi okumak, O'nun kutsallığının görkemini övmek için adamlar atadı. Bunlar ordunun önünde yürüyerek şöyle diyorlardı:
    «RAB'be şükredin,
    Çünkü sevgisi sonsuza dek kalıcıdır!»
      2ta.20:22 Onlar ezgi okuyup övgüler sunmaya başladığında, RAB Yahuda'ya saldıran Ammonlular'a, Moavlılar'a ve Seir dağlık bölgesinde yaşayanlara pusu kurmuştu. Hepsi bozguna uğratıldı. 2ta.20:23 Ammonlular'la Moavlılar, Seir dağlık bölgesinde yaşayan halkı büsbütün yok etmek için onlara saldırdılar. Seirliler'i yok ettikten sonra da birbirlerini öldürmeye başladılar.
      2ta.20:24 Yahudalılar kırdaki gözcü kulesine varınca, o büyük orduya baktılar, ama sadece yere serilmiş cesetler gördüler. Tek kişi kurtulmamıştı. 2ta.20:25 Malları yağmalamaya giden Yehoşafat'la askerleri, ölülerin arasında çok miktarda mal, giysi ve değerli eşya buldular. Taşıyabileceklerinden çok mal topladılar. Yağma edilecek o kadar çok mal vardı ki, toplama işi üç gün sürdü. 2ta.20:26 Dördüncü gün Berakar48  Vadisi'nde toplanarak RAB'be övgüler sundular. Bu yüzden oranın adı bugün de Beraka Vadisi olarak kaldı.
      2ta.20:27 Bundan sonra bütün Yahuda ve Yeruşalim halkı Yehoşafat'ın önderliğinde sevinçle Yeruşalim'e döndü. Çünkü RAB düşmanlarını bozguna uğratarak onları sevindirmişti. 2ta.20:28 Çenk, lir ve borazan çalarak Yeruşalim'e, RAB'bin Tapınağı'na gittiler. 2ta.20:29 RAB'bin İsrail'in düşmanlarına karşı savaştığını duyan ülkelerin krallıklarını Tanrı korkusu sardı. 2ta.20:30 Yehoşafat'ın ülkesi ise barış içindeydi. Çünkü Tanrısı her yandan onu esenlikle kuşatmıştı.
(1kr.22:41-50)
      2ta.20:31 Yehoşafat Yahuda'yı yönetti. Otuz beş yaşında kral oldu ve Yeruşalim'de yirmi beş yıl krallık yaptı. Annesi Şilhi'nin kızı Azuva'ydı. 2ta.20:32 Babası Asa'nın yollarını izleyen ve bunlardan sapmayan Yehoşafat RAB'bin gözünde doğru olanı yaptı. 2ta.20:33 Ancak alışılagelen tapınma yerleri kaldırılmadı. Halk hâlâ atalarının Tanrısı'na bütün yüreğiyle yönelmemişti.
      2ta.20:34 Yehoşafat'ın yaptığı öbür işler, başından sonuna dek, İsrail kralları tarihinin bir bölümü olan Hanani oğlu Yehu'nun tarihinde yazılıdır.
      2ta.20:35 Yahuda Kralı Yehoşafat bir süre sonra kendini günaha veren İsrail Kralı Ahazya ile anlaşmaya vardı. 2ta.20:36 Tarşiş'e gidecek gemilers49  yapmak için anlaştılar. Gemileri Esyon-Gever'de yaptılar. 2ta.20:37 Mareşalı Dodavahu oğlu Eliezer, Yehoşafat'a karşı şöyle peygamberlik etti: «Ahazya ile anlaşmaya vardığın için RAB işini bozacak.» Gemiler Tarşiş'eş50  gidemeden parçalandı.
      2ta.21:1 Yehoşafat ölüp atalarına kavuştu ve Davut Kenti'nde atalarının yanına gömüldü. Yerine oğlu Yehoram kral oldu.
(2kr.8:17-24)
      2ta.21:2 Yehoşafat oğlu Yehoram'ın kardeşleri şunlardı: Azarya, Yehiel, Zekeriya, Azaryahu, Mikael, Şefatya. Bunların tümü İsrailt51  Kralı Yehoşafat'ın oğullarıydı. 2ta.21:3 Babaları onlara çok miktarda altın, gümüş, değerli eşyalar armağan etmiş, ayrıca Yahuda'da surlu kentler vermişti. Ancak, Yehoram ilk oğlu olduğundan, krallığı ona bırakmıştı.
      2ta.21:4 Babasının yerine geçen Yehoram güçlenince, bütün kardeşlerini ve bazı İsrailt51  önderlerini kılıçtan geçirtti.