zeb.1:1 Ne mutlu o insana ki, kötülerin öğüdüyle yürümez,
Günahkârların yolunda durmaz,
Alaycıların arasında oturmaz.
zeb.1:2 Ancak zevkini RAB'bin Yasası'ndan alır
Ve gece gündüz onun üzerinde derin derin düşünür.
zeb.1:3 yer.17:8 Böylesi akarsu kıyılarına dikilmiş ağaca benzer,
Meyvesini mevsiminde verir,
Yaprağı hiç solmaz.
Yaptığı her işi başarır.
zeb.1:4 Kötüler böyle değil,
Rüzgarın savurduğu saman çöpüne benzerler.
zeb.1:5 Bu yüzden yargılanınca aklanamaz,
Doğrular topluluğunda yer bulamaz günahkârlar.
zeb.1:6 Çünkü RAB doğruların yolunu gözetir,
Kötülerin yolu ise ölüme götürür.
zeb.2:1 elc.4:25-26 Nedir uluslar arasındaki bu kargaşa,
Neden boş düzenler kurar bu halklar?
zeb.2:2 Dünyanın kralları saf bağlıyor,
Hükümdarlar birleşiyor
RAB'be ve meshettiği kralaa1 karşı.
zeb.2:3 «Koparalım onların kayışlarını» diyorlar,
«Atalım üzerimizden bağlarını.»
zeb.2:4 Göklerde oturan Rab gülüyor,
Onlarla eğleniyor.
zeb.2:5 Sonra öfkeyle uyarıyor onları,
Gazabıyla dehşete düşürüyor
zeb.2:6 Ve, «Ben kralımı
Kutsal dağım Siyon'a oturttum» diyor.
zeb.2:7 elc.13:32-33; ibr.1:5; ibr.5:5 RAB'bin bildirisini ilan edeceğim:
Bana, «Sen benim oğlumsun» dedi,
«Bugün ben sana baba oldum.
zeb.2:8 Dile benden, miras olarak sana ulusları,
Mülk olarak yeryüzünün dört bucağını vereyim.
zeb.2:9 vah.2:26-28; vah.12:5; vah.19:15 Demir çomakla kıracaksınb2 onları,
Çömlek gibi parçalayacaksın.»
zeb.2:10 Ey krallar, akıllı olun!
Ey dünya önderleri, ders alın!
zeb.2:11 RAB'be korkuyla hizmet edin,
Titreyerek sevinin.
zeb.2:12 Oğulu öpün ki öfkelenmesin,
Yoksa izlediğiniz yolda mahvolursunuz.
Çünkü öfkesi bir anda alevleniverir.
Ne mutlu O'na sığınanlara!
zeb.3:0 2sa.15:13-17:22 Davut'un oğlu Avşalom'dan kaçtığı zaman yazdığı mezmur
zeb.3:1 Ya RAB, düşmanlarım ne kadar çoğaldı,
Hele bana karşı ayaklananlar!
zeb.3:2 Birçoğu benim için:
«Tanrı katında ona kurtuluş yok!» diyor. Selac3
zeb.3:3 Ama sen, ya RAB, çevremde kalkansın,
Onurum, başımı yukarı kaldıran sensin.
zeb.3:4 RAB'be seslenirim,
Yanıtlar beni kutsal dağından. Sela
zeb.3:5 Yatar uyurum,
Uyanır kalkarım, RAB destektir bana.
zeb.3:6 Korkum yok
Çevremi saran binlerce düşmandan.
zeb.3:7 Ya RAB, kalk, ey Tanrım, kurtar beni!
Vur bütün düşmanlarımın çenesine,
Kır kötülerin dişlerini.
zeb.3:8 Kurtuluş RAB'dedir,
Halkının üzerinde olsun bereketin! Sela
zeb.4:0 Müzik şefi için - Telli sazlarla - Davut'un mezmuru
zeb.4:1 Sana seslenince yanıtla beni,
Ey adil Tanrım!
Ferahlat beni sıkıntıya düştüğümde,
Lütfet bana, kulak ver duama.
zeb.4:2 Ey insanlar, ne zamana dek
Onurumu utanca çevireceksiniz?
Ne zamana dek boş şeylere gönül verecek,
Yalan peşinde koşacaksınız? Sela
zeb.4:3 Bilin ki, RAB sadık kulunu kendine ayırmıştır,
Ne zaman seslensem, duyar beni.
zeb.4:4 efe.4:26 Öfkelenebilirsiniz, ama günah işlemeyin;
İyi düşünün yatağınızda, susun. Sela
zeb.4:5 Doğruluk kurbanları sunun RAB'be,
O'na güvenin.
zeb.4:6 «Kim bize iyilik yapacak?» diyen çok.
Ya RAB, yüzünün ışığıyla bizi aydınlat!
zeb.4:7 Öyle bir sevinç verdin ki bana,
Onların bol tahıl ve yeni şaraptan aldığı sevinçten fazla.
zeb.4:8 Esenlik içinde yatar uyurum,
Çünkü yalnız sen, ya RAB,
Güvenlik içinde tutarsın beni.
zeb.5:0 Müzik şefi için - Ney için - Davut'un mezmuru
zeb.5:1 Sözlerime kulak ver, ya RAB,
İniltilerimi işit.
zeb.5:2 Feryadımı dinle, ey Kralım ve Tanrım!
Duam sanadır.
zeb.5:3 Sabah sesimi duyarsın, ya RAB,
Her sabah sana duamı sunar, umutla beklerim.
zeb.5:4 Çünkü sen kötülükten hoşlanan Tanrı değilsin,
Kötülük senin yanında barınmaz.
zeb.5:5 Böbürlenenler önünde duramaz,
Bütün suç işleyenlerden nefret duyar,
zeb.5:6 Yalan söyleyenleri yok edersin;
Ya RAB, sen eli kanlılardan,
Aldatıcılardan tiksinirsin.
zeb.5:7 Bense bol sevgin sayesinde
Kutsal tapınağına gireceğim;
Oraya doğru saygıyla eğileceğim.
zeb.5:8 Yol göster bana doğruluğunla, ya RAB,
Düşmanlarıma karşı!
Yolunu önümde düzle.
zeb.5:9 rom.3:13 Çünkü onların sözüne güvenilmez,
Yürekleri yıkım dolu.
Ağızları açık birer mezardır,
Yaltaklanır dururlar.
zeb.5:10 Ey Tanrı, onları suçlu çıkar!
Kurdukları düzen yıkımlarına yol açsın.
Kov onları sayısız isyanları yüzünden.
Çünkü sana karşı ayaklandılar.
zeb.5:11 Sevinsin sana sığınan herkes,
Sevinç çığlıkları atsın sürekli,
Kanat ger üzerlerine;
Sevinçle coşsun adını sevenler sende.
zeb.5:12 Çünkü sen doğru kişiyi kutsarsın, ya RAB,
Çevresini kalkan gibi lütfunla sararsın.
zeb.6:0 Müzik şefi için - Sekiz telli sazlarlaç4 Davut'un mezmuru
zeb.6:1 zeb.38:1 Ya RAB, öfkeyle azarlama beni,
Gazapla yola getirme.
zeb.6:2 Lütfet bana, ya RAB, bitkinim;
Şifa ver bana, ya RAB, kemiklerim sızlıyor,
zeb.6:3 Çok acı çekiyorum.
Ah, ya RAB!
Ne zamana dek sürecek bu?
zeb.6:4 Gel, ya RAB, kurtar beni,
Yardım et sevginden dolayı.
zeb.6:5 Çünkü ölüler arasında kimse seni anmaz,
Kim şükür sunar sana ölüler diyarından?
zeb.6:6 İnleye inleye bittim,
Döşeğim su içinde bütün gece ağlamaktan,
Yatağım sırılsıklam gözyaşlarımdan.
zeb.6:7 Kederden gözlerimin feri sönüyor,
Zayıflıyor gözlerim düşmanlarım yüzünden.
zeb.6:8 mat.7:23; luk.13:27 Ey kötülük yapanlar,
Uzak durun benden,
Çünkü RAB ağlayışımı işitti.
zeb.6:9 Yalvarışımı duydu,
Duamı kabul etti.
zeb.6:10 Bütün düşmanlarım utanacak,
Hepsini dehşet saracak,
Ansızın geri dönecekler utanç içinde.
zeb.7:0 Benyaminli Kûş'un sözlerine ilişkin Davut'un RAB'be okuduğu şigayon d5
zeb.7:1 Sana sığınıyorum, ya RAB Tanrım!
Peşime düşenlerden kurtar beni,
Özgür kıl.
zeb.7:2 Yoksa aslan gibi parçalayacaklar beni,
Kurtaracak biri yok diye,
Lime lime edecekler etimi.
zeb.7:3 Ya RAB Tanrım, eğer şunu yaptıysam:
Birine haksızlık ettiysem,
zeb.7:4 Dostuma ihanet ettiysem,
Düşmanımı nedensiz soyduysam,
zeb.7:5 Ardıma düşsün düşman,
Yakalasın beni,
Canımı yerde çiğnesin,
Ayak altına alsın onurumu. Sela
zeb.7:6 Öfkeyle kalk, ya RAB!
Düşmanlarımın gazabına karşı çık!
Benim için uyan!
Buyur, adalet olsun.
zeb.7:7 Uluslar topluluğu çevreni sarsın,
Onları yüce katından yönet.
zeb.7:8 RAB halkları yargılar;
Beni de yargıla, ya RAB,
Doğruluğuma, dürüstlüğüme göre.
zeb.7:9 vah.2:23 Ey adil Tanrım!
Kötülerin kötülüğü son bulsun,
Doğrular güvene kavuşsun,
Sen ki akılları, gönülleri sınarsın.
zeb.7:10 Tanrı kalkan gibi yanıbaşımda,
Temiz yüreklileri O kurtarır.
zeb.7:11 Tanrı adil bir yargıçtır,
Öyle bir Tanrı ki, her gün öfke saçar.
zeb.7:12 Kötüler yola gelmezse,
Tanrı kılıcını biler,
Yayını gerip hedefine kurar.
zeb.7:13 Hazır bekler ölümcül silahları,
Alevli okları.
zeb.7:14 eyu.15:35; yea.59:4 İşte kötü insan kötülük sancıları çekiyor,
Fesada gebe kalmış,
Yalan doğuruyor.
zeb.7:15 Bir kuyu açıp kazıyor,
Kazdığı kuyuya kendisi düşüyor.
zeb.7:16 Kötülüğü kendi başına gelecek,
Zorbalığı kendi tepesine inecek.
zeb.7:17 Şükredeyim doğruluğu için RAB'be,
Yüce RAB'bin adını ilahilerle öveyim.
zeb.8:0 Müzik şefi için - Gittite6 üzerine - Davut'un mezmuru
zeb.8:1 Ey Egemenimiz RAB,
Ne yüce adın var yeryüzünün tümünde!
Gökyüzünü görkeminle kapladın.
zeb.8:2 mat.21:16 Çocukların, hatta emziktekilerin sesiyle
Set çektin hasımlarına,
Düşmanı, öç alanı yok etmek için.
zeb.8:3 Seyrederken ellerinin eseri olan gökleri,
Oraya koyduğun ayı ve yıldızları,
zeb.8:4 eyu.7:17-18; zeb.144:3; ibr.2:6-8 Soruyorum kendi kendime:
«İnsan ne ki, onu anasın,
Ya da insanoğlu ne ki, ona ilgi gösteresin?»
zeb.8:5 Nerdeyse bir tanrı yaptın onu,f7
Başına yücelik ve onur tacını koydun.
zeb.8:6 1ko.15:27; efe.1:22; ibr.2:8 Ellerinin yapıtları üzerine onu egemen kıldın,
Her şeyi ayaklarının altına serdin;
zeb.8:7 Davarları, sığırları,
Yabanıl hayvanları,
zeb.8:8 Gökteki kuşları, denizdeki balıkları,
Denizde kıpırdaşan bütün canlıları.
zeb.8:9 Ey Egemenimiz RAB,
Ne yüce adın var yeryüzünün tümünde!
zeb.9:0 Müzik şefi için - «Oğulun Ölümü» makamında - Davut'un mezmuru
zeb.9:1 Ya RAB, bütün yüreğimle sana şükredeceğim,
Yaptığın harikaların hepsini anlatacağım.
zeb.9:2 Sende sevinç bulacak, coşacağım,
Adını ilahilerle öveceğim, ey Yüceler Yücesi!
zeb.9:3 Düşmanlarım geri çekilirken,
Sendeleyip ölüyorlar senin önünde.
zeb.9:4 Çünkü hakkımı, davamı sen savundun,
Adil yargıç olarak tahta oturdun.
zeb.9:5 Ulusları azarladın, kötüleri yok ettin,
Sonsuza dek adlarını sildin.
zeb.9:6 Yok olup gitti düşmanlar sonsuza dek,
Kökünden söktün kentlerini,
Anıları bile silinip gitti.
zeb.9:7 Oysa RAB sonsuza dek egemenlik sürer,
Yargı için kurmuştur tahtını;
zeb.9:8 O yönetir doğrulukla dünyayı,
O yargılar adaletle halkları.
zeb.9:9 RAB ezilenler için bir sığınak,
Sıkıntılı günlerde bir kaledir.
zeb.9:10 Seni tanıyanlar sana güvenir,
Çünkü sana yönelenleri hiç terk etmedin, ya RAB.
zeb.9:11 Siyon'da oturan RAB'bi ilahilerle övün!
Yaptıklarını halklar arasında duyurun!
zeb.9:12 Çünkü dökülen kanın hesabını soran anımsar,
Ezilenlerin feryadını unutmaz.
zeb.9:13 Acı bana, ya RAB!
Ey beni ölümün eşiğinden kurtaran,
Benden nefret edenler yüzünden çektiğim sıkıntıya bak!
zeb.9:14 Öyle ki, övgüye değer işlerini anlatayım,
Siyon Kenti'nin kapılarında
Sağladığın kurtuluşla sevineyim.
zeb.9:15 Uluslar kendi kazdıkları kuyuya düştü,
Ayakları gizledikleri ağa takıldı.
zeb.9:16 Adil yargılarıyla RAB kendini gösterdi,
Kötüler kendi kurdukları tuzağa düştü. Higayonh9 sela
zeb.9:17 Kötüler ölüler diyarına gidecek,
Tanrı'yı unutan bütün uluslar...
zeb.9:18 Ama yoksul büsbütün unutulmayacak,
Mazlumun umudu sonsuza dek kırılmayacak.
zeb.9:19 Kalk, ya RAB! İnsan galip çıkmasın,
Huzurunda yargılansın uluslar!
zeb.9:20 Onlara dehşet saç, ya RAB!
Sadece insan olduklarını bilsin uluslar. Sela
zeb.10:1 Ya RAB, neden uzak duruyorsun,
Sıkıntılı günlerde kendini gizliyorsun?
zeb.10:2 Kötüler gururla mazlumları avlıyor,
Mazlumlar kötülerin kurduğu tuzağa düşüyor.
zeb.10:3 Kötü insan içindeki isteklerle övünür,
Açgözlü insan RAB'be lanet okur, O'nu hor görür.
zeb.10:4 Kendini beğenmiş kötü insan Tanrı'ya yönelmez,
Hep, «Tanrı yok!» diye düşünür.
zeb.10:5 Kötülerin yolları her zaman başarıya götürür.
Öyle yücedir ki senin yargıların,
Kötüler anlayamaz, düşmanına burun kıvırır.
zeb.10:6 İçinden, «Ben sarsılmam» der,
«Hiçbir zaman sıkıntıya düşmem.»
zeb.10:7 rom.3:14 Ağzı lanet, hile ve zulüm dolu,
Dilinin altında kötülük ve fesat saklı.
zeb.10:8 Köylerin çevresinde pusu kurar,
Masumu gizli yerlerde öldürür,
Çaresizi sinsice gözler.
zeb.10:9 Gizli yerlerde pusuya yatar
Çalılıktaki aslan gibi,
Kapmak için mazlumu bekler
Ve ağına düşürüp yakalar.
zeb.10:10 Kurbanları çaresiz çöker,
Saldıranın üstün gücü altında ezilir.
zeb.10:11 Kötü insan içinden, «Tanrı unuttu» der,
«Örttü yüzünü, asla göremez.»
zeb.10:12 Kalk, ya RAB, kaldır elini, ey Tanrı!
Mazlumları unutma!
zeb.10:13 Neden kötü insan seni hor görsün,
İçinden, «Tanrı hesap sormaz» desin?
zeb.10:14 Oysa sen sıkıntı ve acı çekenleri görürsün,
Yardım etmek için onları izlersin;
Çaresizler sana dayanır,
Öksüzün yardımcısı sensin.
zeb.10:15 Kötünün, haksızın kolunu kır,
Sormadık hesap kalmasın yaptığı kötülükten.
zeb.10:16 RAB sonsuza dek kral kalacak,
Uluslar O'nun ülkesinden temizlenecek.
zeb.10:17 Mazlumların dileğini duyarsın, ya RAB,
Yüreklendirirsin onları,
Kulağın hep üzerlerinde;
zeb.10:18 Öksüze, düşküne hakkını vermek için,
Bir daha dehşet saçmasın ölümlü insan.
zeb.11:0 Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
zeb.11:1 Ben RAB'be sığınırım,
Nasıl dersiniz bana,
«Kuş gibi kaç dağlara.
zeb.11:2 Bak, kötüler yaylarını geriyor,
Temiz yürekli insanları
Karanlıkta vurmak için
Oklarını kirişine koyuyor.
zeb.11:3 Temeller yıkılırsa,
Ne yapabilir doğru insan?»
zeb.11:4 RAB kutsal tapınağındadır,
O'nun tahtı göklerdedir,
Bütün insanları görür,
Herkesi sınar.
zeb.11:5 RAB doğru insanı sınar,
Kötüden, zorbalığı sevenden tiksinir.
zeb.11:6 Kötülerin üzerine kızgın korlar ve kükürt yağdıracak,
Paylarına düşen kâse kavurucu rüzgar olacak.
zeb.11:7 Çünkü RAB doğrudur, doğruları sever;
Dürüst insanlar O'nun yüzünü görecek.
zeb.12:0 Müzik şefi için - Sekiz telli sazlarlaı10 - Davut'un mezmuru
zeb.12:1 Kurtar beni, ya RAB, sadık kulun kalmadı,
Güvenilir insanlar yok oldu.
zeb.12:2 Herkes birbirine yalan söylüyor,
Dalkavukluk, ikiyüzlülük ediyor.
zeb.12:3 Sustursun RAB dalkavukların ağzını,
Büyüklenen dilleri.
zeb.12:4 Onlar ki, «Dilimizle kazanırız,
Dudaklarımız emrimizde,
Kim bize efendilik edebilir?» derler.
zeb.12:5 «Şimdi kalkacağım» diyor RAB,
«Çünkü mazlumlar eziliyor,
Yoksullar inliyor,
Özledikleri kurtuluşu vereceğim onlara.»
zeb.12:6 RAB'bin sözleri pak sözlerdir;
Toprak ocakta eritilmiş,
Yedi kez arıtılmış gümüşe benzer.
zeb.12:7 Sen onları koru, ya RAB,
Bu kötü kuşaktan hep uzak tut!
zeb.12:8 İnsanlar arasında alçaklık rağbet görünce,
Kötüler her yanda dolaşır oldu.
zeb.13:0 Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
zeb.13:1 Ne zamana dek, ya RAB,
Sonsuza dek mi beni unutacaksın?
Ne zamana dek yüzünü benden gizleyeceksin?
zeb.13:2 Ne zamana dek içimde tasa,
Yüreğimde hep keder olacak?
Ne zamana dek düşmanım bana üstün çıkacak?
zeb.13:3 Gör halimi, ya RAB, yanıtla Tanrım,
Gözlerimi aç, ölüm uykusuna dalmayayım.
zeb.13:4 Düşmanlarım, «Onu yendik!» demesin,
Sarsıldığımda hasımlarım sevinmesin.
zeb.13:5 Ben senin sevgine güveniyorum,
Yüreğim kurtarışınla coşsun.
zeb.13:6 Ezgiler söyleyeceğim sana, ya RAB,
Çünkü iyilik ettin bana.
zeb.14:0 (zeb.53) Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
zeb.14:1 rom.3:10-12 Akılsız içinden, «Tanrı yok!» der.
İnsanlar bozuldu, iğrençlik aldı yürüdü,
İyilik eden yok.
zeb.14:2 RAB göklerden bakar oldu insanlara,
Akıllı, Tanrı'yı arayan biri var mı diye.
zeb.14:3 Hepsi saptı,
Tümü yozlaştı,
İyilik eden yok,
Bir kişi bile!
zeb.14:4 Suç işleyenlerin hiçbiri görmüyor mu?
Halkımı ekmek yer gibi yiyor,
RAB'be yakarmıyorlar.
zeb.14:5 Dehşete düşecekler yeryüzünde,
Çünkü Tanrı doğruların yanındadır.
zeb.14:6 Mazlumun tasarılarını boşa çıkarırdınız,
Ama RAB onun sığınağıdır.
zeb.14:7 Keşke İsrail'in kurtuluşu Siyon'dan gelse!
RAB halkını eski gönencine kavuşturunca,
Yakup soyu sevinecek, İsrail halkı coşacak.
zeb.15:0 Davut'un mezmuru
zeb.15:1 Ya RAB, çadırına kim konuk olabilir?
Kutsal dağında kim oturabilir?
zeb.15:2 Kusursuz yaşam süren, adil davranan,
Yürekten gerçeği söyleyen.
zeb.15:3 İftira etmez,
Dostuna zarar vermez,
Komşusuna kara çalmaz böylesi.
zeb.15:4 Aşağılık insanları hor görür,
Ama RAB'den korkanlara saygı duyar.
Kendi zararına ant içse bile, dönmez andından.
zeb.15:5 Parasını faize vermez,
Suçsuza karşı rüşvet almaz.
Böyle yaşayan asla sarsılmayacak.
zeb.16:0 Davut'un Miktamıi11
zeb.16:1 Koru beni, ey Tanrı,
Çünkü sana sığınıyorum.
zeb.16:2 RAB'be dedim ki, «Efendim sensin.
Senden öte mutluluk yok benim için.»
zeb.16:3 Ülkedeki kutsallara gelince,
Soyludur onlar, biricik zevkim onlardır.
zeb.16:4 Başka ilahların ardınca koşanların derdi artacak.
Onların kan sunularını dökmeyeceğim,
Adlarını ağzıma almayacağım.
zeb.16:5 Benim payıma,
Benim kâseme düşen sensin, ya RAB;
Yaşamım senin ellerinde.
zeb.16:6 Payıma ne güzel yerler düştü,
Ne harika bir mirasım var!
zeb.16:7 Övgüler sunarım bana öğüt veren RAB'be,
Geceleri bile vicdanım uyarır beni.
zeb.16:8 elc.2:25-28 Gözümü RAB'den ayırmam,
Sağımda durduğu için sarsılmam.
zeb.16:9 Bu nedenle içim sevinç dolu, yüreğim coşuyor,
Bedenim güven içinde.
zeb.16:10 elc.2:31; elc.13:35 Çünkü sen beni ölüler diyarına terk etmezsin,
Sadık kulunun çürümesine izin vermezsin.j12
zeb.16:11 Yaşam yolunu bana bildirirsin.
Bol sevinç vardır senin huzurunda,
Sağ elinden mutluluk eksilmez.
zeb.17:0 Davut'un duası
zeb.17:1 Haklı davamı dinle, ya RAB,
Feryadımı işit!
Hilesiz dudaklardan çıkan duama kulak ver!
zeb.17:2 Haklı çıkar beni,
Çünkü sen gerçeği görürsün.
zeb.17:3 Yüreğimi yokladın,
Gece denedin,
Sınadın beni,
Kötü bir şey bulmadın;
Kararlıyım, ağzımdan kötü söz çıkmaz,
zeb.17:4 Başkalarının yaptıklarına gelince,
Ben senin sözlerine uyarak
Şiddet yollarından kaçındım.
zeb.17:5 Sıkı adımlarla senin yollarını tuttum,
Kaymadı ayaklarım.
zeb.17:6 Sana yakarıyorum, ey Tanrı,
Çünkü beni yanıtlarsın;
Kulak ver bana, dinle söylediklerimi!
zeb.17:7 Göster harika sevgini,
Ey sana sığınanları saldırganlardan sağ eliyle kurtaran!
zeb.17:8 Koru beni gözbebeği gibi;
Kanatlarının gölgesine gizle
zeb.17:9 Kötülerin saldırısından,
Çevremi saran ölümcül düşmanlarımdan.
zeb.17:10 Yürekleri yağ bağlamış,
Ağızları büyük laflar ediyor.
zeb.17:11 İzimi buldular, üzerime geliyorlar,
Yere vurmak için gözetliyorlar.
zeb.17:12 Tıpkı parçalamak için sabırsızlanan bir aslan,
Pusuya yatan genç bir aslan gibi.
zeb.17:13 Kalk, ya RAB, kes önlerini, eğ başlarını!
Kılıcınla kurtar canımı kötülerden,
zeb.17:14 Elinle bu insanlardan, ya RAB,
Yaşam payı bu dünyada olan insanlardan.
Varsın karınları vereceğin cezalara doysun,
Çocukları da yiyip doysun,
Artanı torunlarına kalsın!
zeb.17:15 Ama ben doğruluk sayesinde yüzünü göreceğim senin,
Uyanınca suretini görmeye doyacağım.
zeb.18:0 (2sa.22:1-51) Müzik şefi için - RAB'bin kulu Davut'un mezmuru - RAB kendisini bütün düşmanlarının pençesinden ve Saul'un elinden kurtardığı gün Davut RAB'be şu ezgiyi okudu:
zeb.18:1 Seni seviyorum, gücüm sensin, ya RAB!
zeb.18:2 RAB benim kayam, sığınağım, kurtarıcımdır,
Tanrım, kayam, sığınacak yerimdir,
Kalkanım, güçlü kurtarıcım, korunağımdır!
zeb.18:3 Övgüye değer RAB'be seslenir,
Kurtulurum düşmanlarımdan.
zeb.18:4 Ölüm iplerine dolanmıştım,
Yıkım selleri basmıştı beni,
zeb.18:5 Ölüler diyarının bağları sarmıştı,
Ölüm tuzakları çıkmıştı karşıma.
zeb.18:6 Sıkıntı içinde RAB'be yakardım,
Yardıma çağırdım Tanrım'ı.
Tapınağından sesimi duydu,
Haykırışım kulaklarına ulaştı.
zeb.18:7 O zaman yeryüzü sarsılıp sallandı,
Titreyip sarsıldı dağların temelleri,
Çünkü RAB öfkelenmişti.
zeb.18:8 Burnundan duman yükseldi,
Ağzından kavurucu ateş
Ve korlar fışkırdı.
zeb.18:9 Kara buluta basarak
Gökleri yarıp indi.
zeb.18:10 Bir Keruv'a binip uçtu,
Rüzgar kanatlar takarak hızla geldi.
zeb.18:11 Karanlığı örtündü,
Kara bulutları kendine çardak yaptı.
zeb.18:12 Varlığının parıltısından,
Bulutlardan dolu ve korlar savruluyordu.
zeb.18:13 RAB göklerden gürledi,
Duyurdu sesini Yüceler Yücesi,
Dolu ve alevli korlarla.
zeb.18:14 Savurup oklarını düşmanlarını dağıttı,
Şimşek çaktırarak onları şaşkına çevirdi.
zeb.18:15 Denizin dibi göründü,
Yeryüzünün temelleri açığa çıktı, ya RAB,
Senin azarlamandan,
Burnundan çıkan güçlü soluktan.
zeb.18:16 RAB yukarıdan elini uzatıp tuttu,
Çıkardı beni derin sulardan.
zeb.18:17 Beni zorlu düşmanımdan,
Benden nefret edenlerden kurtardı,
Çünkü onlar benden güçlüydü.
zeb.18:18 Felaket günümde karşıma dikildiler,
Ama RAB bana destek oldu.
zeb.18:19 Beni huzura kavuşturdu,
Kurtardı, çünkü benden hoşnut kaldı.
zeb.18:20 RAB doğruluğumun karşılığını verdi,
Beni temiz ellerime göre ödüllendirdi.
zeb.18:21 Çünkü RAB'bin yolunda yürüdüm,
Tanrım'dan uzaklaşarak kötülük yapmadım.
zeb.18:22 O'nun bütün ilkelerini göz önünde tuttum,
Kurallarından ayrılmadım.
zeb.18:23 O'nun gözünde kusursuzdum,
Suç işlemekten sakındım.
zeb.18:24 Bu yüzden RAB beni doğruluğuma
Ve gözünde pak olan ellerime göre ödüllendirdi.
zeb.18:25 Sadık kuluna sadakat gösterir,
Kusursuz olana kusursuz davranırsın.
zeb.18:26 Pak olanla pak olur,
Eğriye eğri davranırsın.
zeb.18:27 Alçakgönüllüleri kurtarır,
Gururluların başını eğersin.
zeb.18:28 Işığımın kaynağı sensin, ya RAB, Tanrım!
Karanlığımı aydınlatırsın.
zeb.18:29 Desteğinle akıncılara saldırır,
Seninle surları aşarım, Tanrım.
zeb.18:30 Tanrı'nın yolu kusursuzdur,
RAB'bin sözü arıdır.
O kendisine sığınan herkesin kalkanıdır.
zeb.18:31 Var mı RAB'den başka tanrı?
Tanrımız'dan başka kaya var mı?
zeb.18:32 Tanrı beni güçle donatır,
Yolumu kusursuz kılar.
zeb.18:33 hab.3:19 Ayaklar verdi bana, geyiklerinki gibi,
Doruklarda tutar beni.
zeb.18:34 Bana savaşmayı öğretti,
Kollarımla tunç bir yayı gereyim diye.
zeb.18:35 Bana zafer kalkanını bağışlarsın,
Sağ elin destekler,
Alçakgönüllülüğün yüceltir beni.
zeb.18:36 Bastığım yerleri genişletirsin,
Burkulmaz bileklerim.
zeb.18:37 Kovalayıp yetiştim düşmanlarıma,
Hepsi yok olmadan geri dönmedim.
zeb.18:38 Ezdim onları, kalkamaz oldular,
Ayaklarımın altına serildiler.
zeb.18:39 Savaş için beni güçle donattın,
Bana başkaldıranları önümde yere serdin.
zeb.18:40 Düşmanlarımı kaçmak zorunda bıraktın,
Benden nefret edenleri yok ettim.
zeb.18:41 Feryat ettiler, ama kurtaran çıkmadı;
RAB'bi çağırdılar, ama O yanıt vermedi.
zeb.18:42 Ezdim onları, rüzgarın savurduğu toza döndüler,
Sokak çamuru gibi savurup attım.
zeb.18:43 Halkımın çekişmelerinden beni kurtardın,
Ulusların önderi yaptın,
Tanımadığım halklar bana kulluk ediyor.
zeb.18:44 Duyar duymaz sözümü dinlediler,
Yabancılar bana yaltaklandılar.
zeb.18:45 Yabancıların betleri benizleri attı,
Titreyerek çıktılar kalelerinden.
zeb.18:46 RAB yaşıyor! Kayam'a övgüler olsun!
Yücelsin kurtarıcım Tanrı!
zeb.18:47 O'dur öcümü alan,
Halkları bana bağımlı kılan.
zeb.18:48 Düşmanlarımdan kurtarır,
Başkaldıranlardan üstün kılar beni,
Zorbaların elinden alır.
zeb.18:49 rom.15:8-9 Bunun için uluslar arasında sana şükredeceğim, ya RAB,
Adını ilahilerle öveceğim.
zeb.18:50 RAB kralını büyük zaferlere ulaştırır,
Meshettiği krala, Davut'a ve soyuna
Sonsuza dek sevgi gösterir.
zeb.19:0 Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
zeb.19:1 Gökler Tanrı'nın görkemini açıklamakta,
Gökkubbe ellerinin eserini duyurmakta.
zeb.19:2 Gün güne söz söyler,
Gece geceye bilgi verir.
zeb.19:3 Ne söz geçer orada, ne de konuşma,
Sesleri duyulmaz.
zeb.19:4 rom.10:18 Ama sesleri yeryüzünü dolaşır,
Sözleri dünyanın dört bucağına ulaşır.
Güneş için göklerde çadır kurdu Tanrı.
zeb.19:5 Gerdekten çıkan güveye benzer güneş,
Koşuya çıkacak atlet gibi sevinir.
zeb.19:6 Göğün bir ucundan çıkar,
Öbür ucuna döner,
Hiçbir şey gizlenmez sıcaklığından.
zeb.19:7 RAB'bin yasası yetkindir, cana can katar,
RAB'bin buyrukları güvenilirdir,
Saf adama bilgelik verir,
zeb.19:8 RAB'bin kuralları doğrudur, yüreği sevindirir,
RAB'bin buyrukları arıdır, gözleri aydınlatır.
zeb.19:9 RAB korkusu paktır, sonsuza dek kalır,
RAB'bin ilkeleri gerçek, tamamen adildir.
zeb.19:10 Onlara altından, bol miktarda saf altından çok istek duyulur,
Onlar baldan, süzme petek balından tatlıdır.
zeb.19:11 Uyarırlar kulunu,
Onlara uyanların ödülü büyüktür.
zeb.19:12 Kim yanlışlarını görebilir?
Bağışla göremediğim kusurlarımı,
zeb.19:13 Bilerek işlenen günahlardan koru kulunu,
İzin verme bana egemen olmalarına!
O zaman büyük isyandan uzak,
Kusursuz olurum.
zeb.19:14 Ağzımdan çıkan sözler,
Yüreğimdeki düşünceler,
Kabul görsün senin önünde,
Ya RAB, kayam, kurtarıcım benim!k13
zeb.20:0 Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
zeb.20:1 Sıkıntılı gününde RAB seni yanıtlasın,
Yakup'un Tanrısı'nın adı seni korusun!
zeb.20:2 Yardım göndersin sana kutsal yerden,
Siyon'dan destek versin.
zeb.20:3 Bütün tahıl sunularını anımsasın,
Yakmalık sunularını kabul etsin! Sela
zeb.20:4 Gönlünce versin sana,
Bütün tasarılarını gerçekleştirsin!
zeb.20:5 O zaman zaferini sevinç çığlıklarıyla kutlayacağız,
Tanrımız'ın adıyla sancaklarımızı dikeceğiz.
RAB senin bütün dileklerini yerine getirsin.
zeb.20:6 Şimdi anladım ki, RAB meshettiği kralı kurtarıyor,
Sağ elinin kurtarıcı gücüyle
Kutsal göklerinden ona yanıt veriyor.
zeb.20:7 Bazıları savaş arabalarına,
Bazıları atlarına güvenir,
Bizse Tanrımız RAB'be güveniriz.
zeb.20:8 Onlar çöküyor, düşüyorlar;
Bizse kalkıyor, dimdik duruyoruz.
zeb.20:9 Ya RAB, kralı kurtar!
Yanıtla bizi sana yakardığımız gün!
zeb.21:0 Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
zeb.21:1 Ya RAB, kral seviniyor gösterdiğin güce.
Sevinçten coşuyor verdiğin zaferle!
zeb.21:2 Gönlünün istediğini verdin,
Ağzından çıkan dileği geri çevirmedin. Sela
zeb.21:3 Onu güzel armağanlarla karşıladın,
Başına saf altından taç koydun.
zeb.21:4 Senden yaşam istedi, verdin ona:
Uzun, sonsuz bir ömür.
zeb.21:5 Sağladığın zaferle büyük yüceliğe erişti,
Onu görkem ve büyüklükle donattın.
zeb.21:6 Üzerine sürekli bereket yağdırdın,
Varlığınla onu sevince boğdun.
zeb.21:7 Çünkü kral RAB'be güvenir,
Yüceler Yücesi'nin sevgisi sayesinde sarsılmaz.
zeb.21:8 Elin bütün düşmanlarına erişecek,
Sağ elin senden nefret edenlere uzanacak.
zeb.21:9 Öfkelendiğin an, ya RAB,
Kızgın fırına döndüreceksin onları;
Gazapla yutacak,
Ateşle tüketeceksin.
zeb.21:10 Yok edeceksin çocuklarını yeryüzünden,
Soylarını insanlar arasından.
zeb.21:11 Düzenler kursalar sana,
Aldatmaya çalışsalar,
Yine de başarılı olamazlar.
zeb.21:12 Çünkü sırtlarını döndüreceksin,
Yayını yüzlerine doğru gerince.
zeb.21:13 Yüceliğini göster, ya RAB, gücünle!
Ezgiler söyleyip ilahilerle öveceğiz kudretini.
zeb.22:0 Müzik şefi için - «Tan Geyiği» makamında - Davut'un mezmuru
zeb.22:1 mat.27:46; mar.15:34 Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin?
Niçin bana yardım etmekten,
Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?
zeb.22:2 Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun,
Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.
zeb.22:3 Oysa sen kutsalsın,
İsrail'in övgüleri üzerine taht kuran sensin.
zeb.22:4 Sana güvendiler atalarımız,
Sana dayandılar, onları kurtardın.
zeb.22:5 Sana yakarıp kurtuldular,
Sana güvendiler, aldanmadılar.
zeb.22:6 Ama ben insan değil, toprak kurduyum,
İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.
zeb.22:7 mat.27:39-40; mar.15:29-30; luk.23:35 Beni gören herkes alay ediyor,
Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki,
zeb.22:8 mat.27:43 «Sırtını RAB'be dayadı, kurtarsın bakalım onu,
Madem onu seviyor, yardım etsin!»
zeb.22:9 Oysa beni ana rahminden çıkaran,
Ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin.
zeb.22:10 Doğuşumdan beri sana teslim edildim,
Ana rahminden beri Tanrım sensin.
zeb.22:11 Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda,
Yardım edecek kimse yok.
zeb.22:12 Boğalar kuşatıyor beni,
Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.
zeb.22:13 Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibi
Ağızlarını açıyorlar bana.
zeb.22:14 Su gibi dökülüyorum,
Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor;
Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.
zeb.22:15 zeb.69:21; yuh.19:28 Gücüm çömlek parçası gibi kurudu,
Dilim damağıma yapışıyor;
Beni ölüm toprağına yatırdın.
zeb.22:16 Köpekler kuşatıyor beni,
Kötüler sürüsü çevremi sarıyor,
Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.
zeb.22:17 Bütün kemiklerimi sayar oldum,
Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.
zeb.22:18 mat.27:35; mar.15:24; luk.23:34; yuh.19:24 Giysilerimi aralarında paylaşıyor,
Elbisem için kura çekiyorlar.
zeb.22:19 Ama sen, ya RAB, uzak durma;
Ey gücüm benim, yardımıma koş!
zeb.22:20 Canımı kılıçtan,
Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!
zeb.22:21 Kurtar beni aslanın ağzından,
Yaban öküzlerinin boynuzundan.
Yanıt ver bana!
zeb.22:22 ibr.2:12 Adını kardeşlerime duyurayım,
Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım:
zeb.22:23 Ey sizler, RAB'den korkanlar, O'na övgüler sunun!
Ey Yakup soyu, O'nu yüceltin!
Ey İsrail soyu, O'na saygı gösterin!
zeb.22:24 Çünkü O mazlumun çektiği sıkıntıyı hafife almadı,
Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi;
Kendisini yardıma çağırdığında ona kulak verdi.
zeb.22:25 Övgü konum sen olacaksın büyük toplulukta,
Senden korkanların önünde yerine getireceğim adaklarımı.
zeb.22:26 Yoksullar yiyip doyacak,
RAB'be yönelenler O'na övgü sunacak.
Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!
zeb.22:27 Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RAB'be dönecek,
Ulusların bütün soyları O'nun önünde yere kapanacak.
zeb.22:28 Çünkü egemenlik RAB'bindir,
Ulusları O yönetir.
zeb.22:29 Yeryüzündeki bütün zenginler doyacak
Ve O'nun önünde yere kapanacak,
Toprağa gidenler,
Ölümlerine engel olamayanlar,
Eğilecekler O'nun önünde.
zeb.22:30 Gelecek kuşaklar O'na kulluk edecek,
Rab yeni kuşaklara anlatılacak.
zeb.22:31 O'nun kurtarışını,
«Rab yaptı bunları» diyerek,
Henüz doğmamış bir halka duyuracaklar.
zeb.23:0 Davut'un mezmuru
zeb.23:1 RAB çobanımdır,
Eksiğim olmaz.
zeb.23:2 vah.7:17 Beni yemyeşil çayırlarda yatırır,
Sakin suların kıyısına götürür.
zeb.23:3 İçimi tazeler,
Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder.
zeb.23:4 Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile,
Kötülükten korkmam.
Çünkü sen benimlesin.
Çomağın, değneğin güven verir bana.
zeb.23:5 Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın,
Başıma yağ sürersin,
Kâsem taşıyor.
zeb.23:6 Ömrüm boyunca yalnız iyilik ve sevgi izleyecek beni,
Hep RAB'bin evinde oturacağım.
zeb.24:0 Davut'un mezmuru
zeb.24:1 1ko.10:26 RAB'bindir yeryüzü ve içindeki her şey,
Dünya ve üzerinde yaşayanlar;
zeb.24:2 Çünkü O'dur denizler üzerinde onu kuran,
Sular üzerinde durduran.
zeb.24:3 RAB'bin dağına kim çıkabilir,
Kutsal yerinde kim durabilir?
zeb.24:4 mat.5:8 Elleri pak, yüreği temiz olan,
Gönlünü putlara kaptırmayan,
Yalan yere ant içmeyen.
zeb.24:5 RAB kutsar böylesini,
Kurtarıcısı Tanrı aklar.
zeb.24:6 O'na yönelenler,
Yakup'un Tanrısı'nın yüzünü arayanlar
İşte böyledir. Sela
zeb.24:7 Kaldırın başınızı, ey kapılar!
Açılın, ey eski kapılar!
Yüce Kral girsin içeri!
zeb.24:8 Kimdir bu Yüce Kral?
O RAB'dir, güçlü ve yiğit,
Savaşta yiğit olan RAB.
zeb.24:9 Kaldırın başınızı, ey kapılar!
Açılın, ey eski kapılar!
Yüce Kral girsin içeri!
zeb.24:10 Kimdir bu Yüce Kral?
Her Şeye Egemen
RAB'dir bu Yüce Kral! Sela
zeb.25:0 Davut'un mezmuru
zeb.25:1 Ya RAB, bütün varlığımla sana yaklaşıyorum,
zeb.25:2 Ey Tanrım, sana güveniyorum, utandırma beni,
Düşmanlarım zafer kahkahası atmasın!
zeb.25:3 Sana umut bağlayan hiç kimse utanca düşmez;
Nedensiz hainlik edenler utanır.
zeb.25:4 Ya RAB, yollarını bana öğret,
Yönlerini bildir.
zeb.25:5 Bana gerçek yolunda öncülük et, eğit beni;
Çünkü beni kurtaran Tanrı sensin.
Bütün gün umudum sende.
zeb.25:6 Ya RAB, sevecenliğini ve sevgini anımsa;
Çünkü onlar öncesizlikten beri aynıdır.
zeb.25:7 Gençlik günahlarımı, isyanlarımı anımsama,
Sevgine göre anımsa beni,
Çünkü sen iyisin, ya RAB.
zeb.25:8 RAB iyi ve doğrudur,
Onun için günahkârlara yol gösterir.
zeb.25:9 Alçakgönüllülere adalet yolunda öncülük eder,
Kendi yolunu öğretir onlara.
zeb.25:10 RAB'bin bütün yolları sevgi ve sadakate dayanır
Antlaşmasındaki buyruklara uyanlar için.
zeb.25:11 Ya RAB, adın uğruna
Suçumu bağışla, çünkü suçum büyük.
zeb.25:12 Kim RAB'den korkarsa,
RAB ona seçeceği yolu gösterir.
zeb.25:13 Gönenç içinde yaşayacak o insan,
Soyu ülkeyi sahiplenecek.
zeb.25:14 RAB kendisinden korkanlarla paylaşır sırrını,
Onlara açıklar antlaşmasını.
zeb.25:15 Gözlerim hep RAB'dedir,
Çünkü ayaklarımı ağdan O çıkarır.
zeb.25:16 Halime bak, lütfet bana;
Çünkü garip ve mazlumum.
zeb.25:17 Yüreğimdeki sıkıntılar artıyor,
Kurtar beni dertlerimden!
zeb.25:18 Üzüntüme, acılarıma bak,
Bütün günahlarımı bağışla!
zeb.25:19 Düşmanlarıma bak, ne kadar çoğaldılar,
Nasıl da benden nefret ediyorlar!
zeb.25:20 Canımı koru, kurtar beni!
Hayal kırıklığına uğratma, çünkü sana sığınıyorum!
zeb.25:21 Dürüstlük, doğruluk korusun beni,
Çünkü umudum sendedir.
zeb.25:22 Ey Tanrı, kurtar İsrail'i
Bütün sıkıntılarından!
zeb.26:0 Davut'un mezmuru
zeb.26:1 Beni haklı çıkar, ya RAB,
Çünkü dürüst bir yaşam sürdüm;
Sarsılmadan RAB'be güvendim.
zeb.26:2 Dene beni, ya RAB, sına;
Duygularımı, düşüncelerimi yokla.
zeb.26:3 Çünkü sevgini hep göz önünde tutuyor,
Senin gerçeğini yaşıyorum ben.
zeb.26:4 Yalancılarla oturmam,
İkiyüzlülerin suyuna gitmem.
zeb.26:5 Kötülük yapanlar topluluğundan nefret ederim,
Fesatçıların arasına girmem.
zeb.26:6 Suçsuzluğumu göstermek için ellerimi yıkar,
Sunağının çevresinde dönerim, ya RAB,
zeb.26:7 Yüksek sesle şükranımı duyurmak
Ve bütün harikalarını anlatmak için.
zeb.26:8 Severim, ya RAB, yaşadığın evi,
Görkeminin bulunduğu yeri.
zeb.26:9 Günahkârların,
Eli kanlı adamların yanısıra canımı alma.
zeb.26:10 Onların elleri kötülük aletidir,
Sağ elleri rüşvet doludur.
zeb.26:11 Ama ben dürüst yaşarım,
Kurtar beni, lütfet bana!
zeb.26:12 Ayağım emin yerde duruyor.
Topluluk içinde sana övgüler sunacağım, ya RAB.
zeb.27:0 Davut'un mezmuru
zeb.27:1 RAB benim ışığım, kurtuluşumdur,
Kimseden korkmam.
RAB yaşamımın kalesidir,
Kimseden yılmam.
zeb.27:2 Hasımlarım, düşmanlarım olan kötüler,
Beni yutmak için üzerime gelirken
Tökezleyip düşerler.
zeb.27:3 Karşımda bir ordu konaklasa,
Kılım kıpırdamaz,
Bana karşı savaş açılsa,
Yine güvenimi yitirmem.
zeb.27:4 RAB'den tek dileğim, tek isteğim şu:
RAB'bin güzelliğini seyretmek,
Tapınağında O'na hayran olmak için
Ömrümün bütün günlerini O'nun evinde geçirmek.
zeb.27:5 Çünkü O kötü günde beni çardağında gizleyecek,
Çadırının emin yerinde saklayacak,
Yüksek bir kaya üzerine çıkaracak beni.
zeb.27:6 O zaman çevremi saran düşmanlarıma karşı
Başım yukarı kalkacak,
Sevinçle haykırarak kurbanlar sunacağım O'nun çadırında,
O'nu ezgilerle, ilahilerle öveceğim.
zeb.27:7 Sana yakarıyorum, ya RAB, kulak ver sesime,
Lütfet, yanıtla beni!
zeb.27:8 Ya RAB, içimden bir ses duydum:
«Yüzümü ara!» dedin,
İşte yüzünü arıyorum.
zeb.27:9 Yüzünü benden gizleme,
Kulunu öfkeyle geri çevirme!
Bana hep yardımcı oldun;
Bırakma, terk etme beni,
Ey beni kurtaran Tanrı!
zeb.27:10 Annemle babam beni terk etseler bile,
RAB beni kabul eder.
zeb.27:11 Ya RAB, yolunu öğret bana,
Düşmanlarıma karşı
Düz yolda bana öncülük et.
zeb.27:12 Beni hasımlarımın keyfine bırakma,
Çünkü yalancı tanıklar dikiliyor karşıma,
Ağızları şiddet saçıyor.
zeb.27:13 Yaşam diyarında
RAB'bin iyiliğini göreceğimden kuşkum yok.
zeb.27:14 Umudunu RAB'be bağla,
Güçlü ve yürekli ol;
Umudunu RAB'be bağla!
zeb.28:0 Davut'un mezmuru
zeb.28:1 Ya RAB, sana yakarıyorum,
Kayam benim, kulak tıkama sesime;
Çünkü sen sessiz kalırsan,
Ölüm çukuruna inen ölülere dönerim ben.
zeb.28:2 Seni yardıma çağırdığımda,
Ellerimi kutsal konutuna doğru açtığımda,
Kulak ver yalvarışlarıma.
zeb.28:3 Beni kötülerle, haksızlık yapanlarla
Aynı kefeye koyup cezalandırma.
Onlar komşularıyla dostça konuşur,
Ama yüreklerinde kötülük beslerler.
zeb.28:4 vah.22:12 Eylemlerine, yaptıkları kötülüklere göre onları yanıtla;
Yaptıklarının, hak ettiklerinin karşılığını ver.
zeb.28:5 Onlar RAB'bin yaptıklarına,
Ellerinin eserine önem vermezler;
Bu yüzden RAB onları yıkacak,
Bir daha ayağa kaldırmayacak.
zeb.28:6 RAB'be övgüler olsun!
Çünkü yalvarışımı duydu.
zeb.28:7 RAB benim gücüm, kalkanımdır,
O'na yürekten güveniyor ve yardım görüyorum.
Yüreğim coşuyor,
Ezgilerimle O'na şükrediyorum.
zeb.28:8 RAB halkının gücüdür,
Meshettiği kralın zafer kalesidir.
zeb.28:9 Halkını kurtar, kendi halkını kutsa;
Çobanlık et onlara, sürekli destek ol!
zeb.29:0 Davut'un mezmuru
zeb.29:1 1ta.16:29; zeb.96:7-9 Ey ilahi varlıklar, RAB'bi övün,
RAB'bin gücünü, yüceliğini övün,
zeb.29:2 RAB'bin görkemini adına yaraşır biçimde övün,
Kutsal giysiler içinde RAB'be tapının!
zeb.29:3 RAB'bin sesi sulara hükmediyor,
Yüce Tanrı gürlüyor,
RAB engin sulara hükmediyor.
zeb.29:4 RAB'bin sesi güçlüdür,
RAB'bin sesi görkemlidir.
zeb.29:5 RAB'bin sesi sedir ağaçlarını kırar,
Lübnan sedirlerini parçalar.
zeb.29:6 Lübnan'ı buzağı gibi,
Siryon Dağı'nı yabanıl öküz yavrusu gibi sıçratır.
zeb.29:7 RAB'bin sesi şimşek gibi çakar,
zeb.29:8 RAB'bin sesi çölü titretir,
RAB Kadeş Çölü'nü sarsar.
zeb.29:9 RAB'bin sesi geyikleri doğurtur,l14
Ormanları çıplak bırakır.
O'nun tapınağında herkes «Yücesin!» diye haykırır.
zeb.29:10 RAB tufan üstünde taht kurdu,
O sonsuza dek kral kalacak.
zeb.29:11 RAB halkına güç verir,
Halkını esenlikle kutsar!
zeb.30:0 Tapınak adanırken söylenen bir ilahi - Davut'un mezmuru
zeb.30:1 Seni yüceltmek istiyorum, ya RAB,
Çünkü beni kurtardın,
Düşmanlarımı bana güldürmedin.
zeb.30:2 Ya RAB Tanrım,
Sana yakardım, bana şifa verdin.
zeb.30:3 Ya RAB, beni ölüler diyarından çıkardın,
Yaşam verdin bana, ölüm çukuruna düşürmedin.
zeb.30:4 Ey RAB'bin sadık kulları, O'nu ilahilerle övün,
Kutsallığını anarak O'na şükredin.
zeb.30:5 Çünkü öfkesi bir an sürer,
Lütfu ise bir ömür;
Gözyaşlarınız belki bir gece akar,
Ama sabahla sevinç doğar.
zeb.30:6 Huzur duyunca dedim ki,
«Asla sarsılmayacağım!»
zeb.30:7 Ya RAB, lütfunla beni güçlü bir dağ gibi
Sarsılmaz kıldın;
Ama sen yüzünü gizleyince,
Dehşete düştüm.
zeb.30:8 Ya RAB, sana sesleniyorum,
Rab'be yalvarıyorum:
zeb.30:9 «Ne yararı olur senin için dökülen kanımın,
Ölüm çukuruna inersem?
Toprak sana övgüler sunar mı,
Senin sadakatini ilan eder mi?
zeb.30:10 Dinle, ya RAB, acı bana;
Yardımcım ol, ya RAB!»
zeb.30:11 Yasımı şenliğe döndürdün,
Çulumu çıkarıp beni sevinçle kuşattın.
zeb.30:12 Öyle ki, gönlüm seni ilahilerle övsün, susmasın!
Ya RAB Tanrım, sana sürekli şükredeceğim.
zeb.31:0 (zeb.71:1-3) Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
zeb.31:1 Ya RAB, sana sığınıyorum.
Utandırma beni hiçbir zaman!
Adaletinle kurtar beni!
zeb.31:2 Kulak ver bana,
Çabuk yetiş, kurtar beni;
Bir kaya ol bana sığınmam için,
Güçlü bir kale ol kurtulmam için!
zeb.31:3 Madem kayam ve kalem sensin,
Öncülük et, yol göster bana
Kendi adın uğruna.
zeb.31:4 Bana kurdukları tuzaktan uzak tut beni,
Çünkü sığınağım sensin.
zeb.31:5 luk.23:46 Ruhumu ellerine bırakıyorum,
Ya RAB, sadık Tanrı, kurtar beni.
zeb.31:6 Değersiz putlara bel bağlayanlardan tiksinirim,
RAB'be güvenirim ben.
zeb.31:7 Sadakatinden ötürü sevinip coşacağım,
Çünkü düşkün halimi görüyor,
Çektiğim sıkıntıları biliyorsun,
zeb.31:8 Beni düşman eline düşürmedin,
Bastığım yerleri genişlettin.
zeb.31:9 Acı bana, ya RAB, sıkıntıdayım,
Üzüntü gözümü, canımı, içimi kemiriyor.
zeb.31:10 Ömrüm acıyla,
Yıllarım iniltiyle tükeniyor,
Suçumdan ötürü gücüm zayıflıyor,
Kemiklerim eriyor.
zeb.31:11 Düşmanlarım yüzünden rezil oldum,
Özellikle komşularıma.
Tanıdıklarıma dehşet salar oldum;
Beni sokakta görenler benden kaçar oldu.
zeb.31:12 Gönülden çıkmış bir ölü gibi unutuldum,
Kırılmış bir çömleğe döndüm.
zeb.31:13 yer.20:10 Birçoğunun fısıldaştığını duyuyorum,
Her yer dehşet içinde,
Bana karşı anlaştılar,
Canımı almak için düzen kurdular.
zeb.31:14 Ama ben sana güveniyorum, ya RAB,
«Tanrım sensin!» diyorum.
zeb.31:15 Hayatım senin elinde,
Kurtar beni düşmanlarımın pençesinden,
Ardıma düşenlerden.
zeb.31:16 Yüzün kulunu aydınlatsın,
Sevgi göster, kurtar beni!
zeb.31:17 Utandırma beni, ya RAB, sana sesleniyorum;
Kötüler utansın, ölüler diyarında sesleri kesilsin.
zeb.31:18 Sussun o yalancı dudaklar;
Doğru insana karşı
Gururla, tepeden bakarak,
Küçümseyerek konuşan dudaklar.
zeb.31:19 İyiliğin ne büyüktür, ya RAB,
Onu senden korkanlar için saklarsın,
Herkesin gözü önünde,
Sana sığınanlara iyi davranırsın.
zeb.31:20 İnsanların düzenlerine karşı,
Koruyucu huzurunla üzerlerine kanat gerersin;
Saldırgan dillere karşı
Onları çardağında gizlersin.
zeb.31:21 RAB'be övgüler olsun,
Kuşatılmış bir kentte
Sevgisini bana harika biçimde gösterdi.
zeb.31:22 Telaş içinde demiştim ki,
«Huzurundan atıldım!»
Ama yardıma çağırınca seni,
Yalvarışımı işittin.
zeb.31:23 RAB'bi sevin, ey O'nun sadık kulları!
RAB kendisine bağlı olanları korur,
Büyüklenenlerin ise tümüyle hakkından gelir.
zeb.31:24 Ey RAB'be umut bağlayanlar,
Güçlü ve yürekli olun!
zeb.32:0 Davut'un mezmuru - Maskilm15
zeb.32:1 rom.4:7-8 Ne mutlu isyanı bağışlanan,
Günahı örtülen insana!
zeb.32:2 Suçu RAB tarafından sayılmayan,
Ruhunda hile bulunmayan insana ne mutlu!
zeb.32:3 Sustuğum sürece
Kemiklerim eridi,
Gün boyu inlemekten.
zeb.32:4 Çünkü gece gündüz
Elin üzerimde ağırlaştı.
Dermanım tükendi yaz sıcağında gibi. Sela
zeb.32:5 2sa.12:13 Günahımı açıkladım sana,
Suçumu gizlemedim.
«RAB'be isyanımı itiraf edeceğim» deyince,
Günahımı, suçumu bağışladın. Sela
zeb.32:6 Bu nedenle her sadık kulun
Ulaşılır olduğun zaman sana dua etsin.
Engin sular taşsa bile ona erişemez.
zeb.32:7 Sığınağım sensin,
Beni sıkıntıdan korur,
Çevremi kurtuluş ilahileriyle kuşatırsın. Sela
zeb.32:8 Eğiteceğim seni, gideceğin yolu göstereceğim,
Öğüt vereceğim sana,
Gözüm sendedir.
zeb.32:9 At ya da katır gibi anlayışsız olmayın;
Onları idare etmek için gem ve dizgin gerekir,
Yoksa sana yaklaşmazlar.
zeb.32:10 Kötülerin acısı çoktur,
Ama RAB'be güvenenleri O'nun sevgisi kuşatır.
zeb.32:11 Ey doğru insanlar, sevinç kaynağınız RAB olsun, coşun;
Ey yüreği temiz olanlar,
Hepiniz sevinç çığlıkları atın!
zeb.33:1 Ey doğru insanlar, RAB'be sevinçle haykırın!
Dürüstlere O'nu övmek yaraşır.
zeb.33:2 Lir çalarak RAB'be şükredin,
On telli çenk eşliğinde O'nu ilahilerle övün.
zeb.33:3 zeb.98:1; yea.42:10; vah.5:9-10 O'na yeni bir ezgi söyleyin,
Sevinç çığlıklarıyla sazınızı konuşturun.
zeb.33:4 Çünkü RAB'bin sözü doğrudur,
Her işi sadakatle yapar.
zeb.33:5 Doğruluğu, adaleti sever,
RAB'bin sevgisi yeryüzünü doldurur.
zeb.33:6 Gökler RAB'bin sözüyle,
Gök cisimleri ağzından çıkan solukla yaratıldı.
zeb.33:7 Deniz sularını bir araya toplar,
Engin suları ambarlara depolar.
zeb.33:8 Bütün yeryüzü RAB'den korksun,
Dünyada yaşayan herkes O'na saygı duysun.
zeb.33:9 Çünkü O söyleyince, her şey var oldu;
O buyurunca, her şey belirdi.
zeb.33:10 RAB ulusların planlarını bozar,
Halkların tasarılarını boşa çıkarır.
zeb.33:11 Ama RAB'bin planları sonsuza dek sürer,
Yüreğindeki tasarılar kuşaklar boyunca değişmez.
zeb.33:12 Ne mutlu Tanrısı RAB olan ulusa,
Kendisi için seçtiği halka!
zeb.33:13 RAB göklerden bakar,
Bütün insanları görür.
zeb.33:14 Oturduğu yerden,
Yeryüzünde yaşayan herkesi gözler.
zeb.33:15 Herkesin yüreğini yaratan,
Yaptıkları her şeyi tartan O'dur.
zeb.33:16 Ne büyük ordularıyla zafer kazanan kral var,
Ne de büyük gücüyle kurtulan yiğit.
zeb.33:17 Zafer için at boş bir umuttur,
Büyük gücüne karşın kimseyi kurtaramaz.
zeb.33:18 Ama RAB'bin gözü kendisinden korkanların,
Sevgisine umut bağlayanların üzerindedir;
zeb.33:19 Böylece onları ölümden kurtarır,
Kıtlıkta yaşamalarını sağlar.
zeb.33:20 Umudumuz RAB'dedir,
Yardımcımız, kalkanımız O'dur.
zeb.33:21 O'nda sevinç bulur yüreğimiz,
Çünkü O'nun kutsal adına güveniriz.
zeb.33:22 Madem umudumuz sende,
Sevgin üzerimizde olsun, ya RAB!
zeb.34:0 1sa.21:13-15 Davut'un mezmuru Avimelek'in önünde kendini deli gösterip kovulduğu, gittiği zaman
zeb.34:1 Her zaman RAB'be övgüler sunacağım,
Övgüsü dilimden düşmeyecek.
zeb.34:2 RAB'le övünürüm,
Mazlumlar işitip sevinsin!
zeb.34:3 Benimle birlikte RAB'bin büyüklüğünü duyurun,
Adını birlikte yüceltelim.
zeb.34:4 RAB'be yöneldim, yanıt verdi bana,
Bütün korkularımdan kurtardı beni.
zeb.34:5 O'na bakanların yüzü ışıl ışıl parlar,
Yüzleri utançtan kızarmaz.
zeb.34:6 Bu mazlum yakardı, RAB duydu,
Bütün sıkıntılarından kurtardı onu.
zeb.34:7 RAB'bin meleği O'ndan korkanların çevresine ordugah kurar,
Kurtarır onları.
zeb.34:8 1pe.2:3 Tadın da görün, RAB ne iyidir,
Ne mutlu O'na sığınan adama!
zeb.34:9 RAB'den korkun, ey O'nun kutsalları,
Çünkü O'ndan korkanın eksiği olmaz.
zeb.34:10 Genç aslanlar bile aç ve muhtaç olur;
Ama RAB'be yönelenlerden hiçbir iyilik esirgenmez.
zeb.34:11 Gelin, ey çocuklar, dinleyin beni:
Size RAB korkusunu öğreteyim.
zeb.34:12 1pe.3:10-12 Kim yaşamdan zevk almak,
İyi günler görmek istiyorsa,
zeb.34:13 Dilini kötülükten,
Dudaklarını yalandan uzak tutsun.
zeb.34:14 Kötülükten sakının, iyilik yapın;
Esenliği amaçlayın, ardınca gidin.
zeb.34:15 RAB'bin gözleri doğru kişilerin üzerindedir,
Kulakları onların yakarışına açıktır.
zeb.34:16 RAB kötülük yapanlara karşıdır,
Onların anısını yeryüzünden siler.
zeb.34:17 Doğrular yakarır, RAB duyar;
Bütün sıkıntılarından kurtarır onları.
zeb.34:18 RAB gönlü kırıklara yakındır,
Ruhu ezginleri kurtarır.
zeb.34:19 Doğrunun dertleri çoktur,
Ama RAB hepsinden kurtarır onu.
zeb.34:20 yuh.19:36 Bütün kemiklerini korur,
Hiçbiri kırılmaz.
zeb.34:21 Kötü insanın sonu kötülükle biter,
Cezasını bulur doğrulardan nefret edenler.
zeb.34:22 RAB kullarını kurtarır,
O'na sığınanların hiçbiri ceza görmez.
zeb.35:0 Davut'un mezmuru
zeb.35:1 Ya RAB, benimle uğraşanlarla sen uğraş,
Benimle savaşanlarla sen savaş!
zeb.35:2 Al küçük kalkanla büyük kalkanı,
Yardımıma koş!
zeb.35:3 Kaldır mızrağını, kargını beni kovalayanlara,
«Seni ben kurtarırım» de bana!
zeb.35:4 Canıma kastedenler utanıp rezil olsun!
Utançla geri çekilsin bana kötülük düşünenler!
zeb.35:5 Rüzgarın sürüklediği saman çöpüne dönsünler,
RAB'bin meleği artlarına düşsün!
zeb.35:6 Karanlık ve kaygan olsun yolları,
RAB'bin meleği kovalasın onları!
zeb.35:7 Madem neden yokken bana gizli ağlar kurdular,
Nedensiz çukur kazdılar,
zeb.35:8 Başlarına habersiz felaket gelsin,
Gizledikleri ağa kendileri tutulsun,
Felakete uğrasınlar.
zeb.35:9 O zaman RAB'de sevinç bulacağım,
Beni kurtardığı için coşacağım.
zeb.35:10 Bütün varlığımla şöyle diyeceğim:
«Senin gibisi var mı, ya RAB,
Mazlumu zorbanın elinden,
Mazlumu ve yoksulu soyguncudan kurtaran?»
zeb.35:11 Kötü niyetli tanıklar türüyor,
Bilmediğim konuları soruyorlar.
zeb.35:12 İyiliğime karşı kötülük ediyor,
Yalnızlığa itiyorlar beni.
zeb.35:13 zeb.35:14 Oysa onlar hastalanınca ben çula sarınır,
Oruç tutup alçakgönüllü olurdum.
Duam yanıtsız kalınca,
Bir dost, bir kardeş yitirmiş gibi dolaşırdım.
Kederden belim bükülürdü,
Annesi için yas tutan biri gibi.
zeb.35:15 Ama ben sendeleyince toplanıp sevindiler,
Toplandı bana karşı tanımadığım alçaklar,
Durmadan didiklediler beni.
zeb.35:16 Tanrıtanımaz, alaycı soytarılar gibi,
Diş gıcırdattılar bana.
zeb.35:17 Ne zamana dek seyirci kalacaksın, ya Rab?
Kurtar canımı bunların saldırısından,
Hayatımı bu genç aslanlardan!
zeb.35:18 Büyük toplantıda sana şükürler sunacağım,
Kalabalığın ortasında sana övgüler dizeceğim.
zeb.35:19 zeb.69:4; yuh.15:25 Sevinmesin boş yere bana düşman olanlar,
Göz kırpmasınlar birbirlerine
Nedensiz benden nefret edenler.
zeb.35:20 Çünkü barış sözünü etmez onlar,
Kurnazca düzen kurarlar ülkenin sakin insanlarına.
zeb.35:21 Beni suçlamak için ağızlarını ardına kadar açtılar:
«Oh! Oh!» diyorlar, «İşte kendi gözümüzle gördük yaptıklarını!»
zeb.35:22 Olup biteni sen de gördün, ya RAB, sessiz kalma,
Ya Rab, benden uzak durma!
zeb.35:23 Uyan, kalk savun beni,
Uğraş hakkım için, ey Tanrım ve Rab'bim!
zeb.35:24 Adaletin uyarınca haklı çıkar beni, ya RAB, Tanrım benim!
Gülmesinler halime!
zeb.35:25 Demesinler içlerinden:
«Oh! İşte buydu dileğimiz!»,
Konuşmasınlar ardımdan:
«Yedik başını!» diye.
zeb.35:26 Utansın kötü halime sevinenler,
Kızarsın yüzleri hepsinin;
Gururla karşıma dikilenler
Utanca, rezalete bürünsün.
zeb.35:27 Benim haklı çıkmamı isteyenler,
Sevinç çığlıkları atıp coşsunlar;
Şöyle desinler sürekli:
«Kulunun esenliğinden hoşlanan RAB yücelsin!»
zeb.35:28 O zaman gün boyu adaletin,
Övgülerin dilimden düşmeyecek.
zeb.36:0 Müzik şefi için - RAB'bin kulu Davut'un mezmuru
zeb.36:1 rom.3:18 Günah fısıldar kötü insana,
Yüreğinin dibinden:
Tanrı korkusu yoktur onda.
zeb.36:2 Kendini öyle beğenmiş ki,
Suçunu görmez, ondan tiksinmez.
zeb.36:3 Ağzından kötülük ve yalan akar,
Akıllanmaktan, iyilik yapmaktan vazgeçmiş.
zeb.36:4 Yatağında bile fesat düşünür,
Olumsuz yolda direnir, reddetmez kötülüğü.
zeb.36:5 Ya RAB, sevgin göklere,
Sadakatin gökyüzüne erişir.
zeb.36:6 Doğruluğun ulu dağlara benzer,
Adaletin uçsuz bucaksız enginlere.
İnsanı da, hayvanı da koruyan sensin, ya RAB.
zeb.36:7 Sevgin ne değerli, ey Tanrı!
Kanatlarının gölgesine sığınır insanoğlu.
zeb.36:8 Evindeki bolluğa doyarlar,
Zevklerinin ırmağından içirirsin onlara.
zeb.36:9 Çünkü yaşam kaynağı sensin,
Senin ışığınla aydınlanırız.
zeb.36:10 Sürekli göster
Seni tanıyanlara sevgini,
Yüreği temiz olanlara doğruluğunu.
zeb.36:11 Gururlunun ayağı bana varmasın,
Kötülerin eli beni kovmasın.
zeb.36:12 Kötülük yapanlar oracıkta düştüler,
Yıkıldılar, kalkamazlar artık.
zeb.37:0 Davut'un mezmuru
zeb.37:1 Kötülük edenlere kızıp üzülme,
Suç işleyenlere özenme!
zeb.37:2 Çünkü onlar ot gibi hemen solacak,
Yeşil bitki gibi kuruyup gidecek.
zeb.37:3 Sen RAB'be güven, iyilik yap,
Ülkede otur, sadakatle çalış.
zeb.37:4 RAB'den zevk al,
O senin içindeki istekleri yerine getirecektir.
zeb.37:5 Her şeyi RAB'be bırak,
O'na güven, O gerekeni yapar.
zeb.37:6 O senin doğruluğunu ışık gibi,
Hakkını öğle güneşi gibi
Aydınlığa çıkarır.
zeb.37:7 RAB'bin önünde sakin dur, sabırla bekle;
Kızıp üzülme işi yolunda olanlara,
Kötü amaçlarına kavuşanlara.
zeb.37:8 Kızmaktan kaçın, bırak öfkeyi,
Üzülme, yalnız kötülüğe sürükler bu seni.
zeb.37:9 Çünkü kötülerin kökü kazınacak,
Ama RAB'be umut bağlayanlar ülkeyi miras alacak.
zeb.37:10 Yakında kötünün sonu gelecek,
Yerini arasan da bulunmayacak.
zeb.37:11 mat.5:5 Ama alçakgönüllüler ülkeyi miras alacak,
Derin bir huzurun zevkini tadacak.
zeb.37:12 Kötü insan doğru insana düzen kurar,
Diş gıcırdatır.
zeb.37:13 Ama Rab kötüye güler,
Çünkü bilir onun sonunun geldiğini.
zeb.37:14 Kılıç çekti kötüler, yaylarını gerdi,
Mazlumu, yoksulu yıkmak,
Doğru yolda olanları