Mezmur 42
   ¹ Geyik akarsuları nasıl özlerse,
      Canım da seni öyle özler, ey Tanrı!
   ² Canım Tanrı'ya, yaşayan Tanrı'ya susadı;
      Ne zaman görmeye gideceğim Tanrı'nın yüzünü?
   ³ Gözyaşlarım ekmeğim oldu gece gündüz,
      Gün boyu, «Nerede senin Tanrın?» dedikleri için.
   ⁴ Anımsayınca içim içimi yiyor,
      Nasıl toplulukla birlikte yürür,
      Tanrı'nın evine kadar alaya öncülük ederdim,
      Sevinç ve şükran sesleri arasında,
      Bayram eden bir kalabalıkla birlikte.

   ⁵ Neden üzgünsün, ey gönlüm,
      Neden içim huzursuz?
      Tanrı'ya umut bağla,
      Çünkü O'na yine övgüler sunacağım;
      O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.

   ^6-7 Gönlüm üzgün,
      Bu yüzden seni anımsıyorum, ey Tanrım.
      Şeria yöresinde, Hermon ve Misar dağlarında
      Çağlayanların gümbürdeyince,
      Enginler birbirine sesleniyor,
      Bütün dalgaların, sellerin üzerimden geçiyor.

   ⁸ Gündüz RAB sevgisini gösterir,
      Gece ilahi söyler, dua ederim
      Yaşamımın Tanrısı'na.

   ⁹ Kayam olan Tanrım'a diyorum ki,
      «Neden beni unuttun?
      Niçin düşmanlarımın baskısı altında
      Yaslı gezeyim?»
   ¹⁰ Gün boyu hasımlarım: «Nerede senin Tanrın?» diyerek
      Bana sataştıkça,
      Kemiklerim kırılıyor sanki.

   ¹¹ Neden üzgünsün, ey gönlüm,
      Neden içim huzursuz?
      Tanrı'ya umut bağla,
      Çünkü O'na yine övgüler sunacağım;
      O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.