Es-topluluk: yorum: vaftiz

Yorum: Vaftiz

Ana Sayfa Clipart
Vaftiz:
1. Kelime
2.İncil`de ilk kullanışı
3.Yahya`nın vaftizi ve Mesih
4.İncil`de inanç vaftizi
5.Niçin vaftiz?
6.Birkaç soru`ya gelelim:
6.1.Kim vaftiz edilebilir?
6.2. Kim vaftiz edebilir?
6.3. Vaftiz töreni nasıl olsun?
6.4. 1Petr 3,21 ayeti nasıl yorumluyorsun?

Giriş

Vaftiz nedir? Vaftiz edilmekle bir insan Hıristiyan olur mu? Batılı (sözde 'Hıristiyan') ülkelerde bebekler bunun için vaftiz oluyor mu?

Bu ve bunun gibi soruları duyunca bu konu hakkında bir şey yazmaya karar verdim.

1. Kelime

Vaftiz hakkında bir şey öğrenmek istiyorsak, ilk önce kelimenin incelenmesi gerekir.

Vaftiz kelimesi Grekçe (eski Yunanca) 'Baptizo' fiilinden Türkçe`ye intikal edilmiştir. `Baptizo` kelimesi 'batırmak, suya sokmak; sarhoş etmek; sulamak' anlamındadır. Somut anlamı kolay. Yahudiler aynı kelimeye İsa Mesih`in zamanında soyut bir anlam vermeye başladılar.

İncil`de kelime genellikle soyut veya simgesel anlam taşıyor.

2. İncil`de ilk kullanılışı

İlk rastladığımız yerlerde `baptizo` kelimesi Yahya peygamberin özel vazifesini belirtir:

O günlerde Vaftizci Yahya Yahudiye Çölü'nde ortaya çıktı. Şu çağrıyı yapıyordu: «Tövbe edin! Göklerin Egemenliği yaklaşmıştır.» 3 Nitekim Peygamber Yeşaya aracılığıyla sözü edilen kişi Yahya'dır. Yeşaya şöyle demişti: «Çölde haykıran, `Rab'bin yolunu hazırlayın, Geçeceği patikaları düzleyin' diye sesleniyor.» Yahya'nın deve tüyünden giysisi, belinde deri kuşağı vardı. Yediği, çekirge ve yaban balıydı. Yeruşalim, bütün Yahudiye ve Şeria yöresinin halkı ona geliyor, günahlarını itiraf ediyor, onun tarafından Şeria Irmağı'nda vaftiz ediliyordu.
Mat.3:1-6

Gerçi ben sizi tövbe için suyla vaftiz ediyorum, ama benden sonra gelen benden daha güçlüdür. Ben O'nun çarıklarını çıkarmaya bile layık değilim. O sizi Kutsal Ruh'la ve ateşle vaftiz edecek.
Mat.3:11

Bu ve buna benzeyen ayetlere göre Yahya`nın vaftizi, Yahudi halkının Mesih'i kabul etmesini hazırlayan tövbesinin simgesiydi. İnsan günahları itiraf ederek suya batıldı. Eski yanlış yaşam tarzından vazgeçmesi ve Mesih`in geleceğini beklemesini vaftiz töreniyle ifade edildi. Ayrıca `Baptizo` kelimesi o zamandaki Yahudiler arasında su ile temizleme faaliyet için kullanıldı

İsa'nın yemekten önce yıkanmadığını gören Ferisi şaştı.
Luk.11:38

Yahudiler için su de arınma simgesiydi. Ayrıca vaftiz fiili yanlış bir yolun sonu ve yeni bir yolun başlangıcını simgeledi.

Yahya, «Peygamber Yeşaya'nın dediği gibi, `Rab'bin yolunu düzleyin' diye çölde haykıranın sesiyim ben» dedi.
Yuh.1:23

Yahya tarafından vaftiz edilen halk, hatta vergi görevlileri bile bunu duyunca Tanrı'nın adil olduğunu doğruladılar.
Luk.7:29

Simgeler ve törenler insan için önemli. Halbuki dini simgeler ve törenler kendi başına bir anlam veya bir önem taşımıyorlar. Törenler katılan insanların yüreklerinde bulunan bir olayın veya bir durumun somut ifadeleridir. Katılan insanların yüreklerinde aslı yoksa simge boş, tören de ikiyüzlülüğün ifadesi oluyor. Bu sorunu da Yahya`nın vaftizinde gözlemek mümkündür. Yahya'nın vaftizi o kadar popüler oldu ki, artık Mesih`e düşman olan o zamanki dindarlar bile onun vaftizine gelip katılmak istediler.

Ne var ki, birçok Ferisi'yle Saduki'nin vaftiz olmak için kendisine geldiğini gören Yahya onlara şöyle seslendi: «Ey engerekler soyu! Gelecek gazaptan kaçmak için sizi kim uyardı? Bundan böyle tövbeye yaraşır meyveler verin. Kendi kendinize, `Biz İbrahim'in soyundanız' diye düşünmeyin. Ben size şunu söyleyeyim: Tanrı, İbrahim'e şu taşlardan da çocuk yaratabilir. Balta ağaçların köküne dayanmış bile. İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılır. Gerçi ben sizi tövbe için suyla vaftiz ediyorum, ama benden sonra gelen benden daha güçlüdür. Ben O'nun çarıklarını çıkarmaya bile layık değilim. O sizi Kutsal Ruh'la ve ateşle vaftiz edecek. Yabası elindedir. Harman yerini temizleyecek, buğdayını toplayıp ambara yığacak, samanı ise sönmeyen ateşte yakacak.»
Mat.3:7-12

Yahya onları,simgenin anlamı ve önemi korumak ve vurgulamak için sert tepki gösterip vaftiz etmedi ( Luk.7:30)

Oysa Yahya tarafından vaftiz edilmeye yanaşmayan Ferisiler'le Kutsal Yasa uzmanları, Tanrı'nın kendileriyle ilgili tasarısını reddettiler. ( Luk.7:30)

Çünkü su veya vaftiz bir şey değişmez. Yalnız daha önce yürekte gerçekleştirilmiş bir olayın tanıklığı olabilir. Vaftiz bütün törenler gibi bir büyü değil,tersine bizi hatırlatır, bizi düşündürür, bize ifade verme fırsatını sağlar. Ve Yahya da bu nedenden İsa Mesih'i vaftiz etmek istemedi

Ne var ki Yahya, «Benim senin tarafından vaftiz edilmem gerekirken sen mi bana geliyorsun?» diyerek O'na engel olmak istedi.
Mat.3:14

Günahsız bir insan`ın vaftizi anlamsızdır, abestir. Öyle birisinin ne temizleme ne de tövbe ihtiyacı vardır. Bence İsa Mesih`in vaftizinde, Allah kendisi Mesih sayesinde adil gazaptan döneceğini ve günahlarımız ortadan kaldıraçağını gösteriyor. O çerçevede şu ayetler aklıma geldi.

Halkım benden uzaklaşmaya kararlı. Beni, Yüce Olan'ı çağırsalar bile, Asla yüceltmeyeceğim onları. «Nasıl vazgeçerim senden, ey Efrayim? Nasıl teslim ederim seni, ey İsrail? Adma'ya yaptığımı nasıl sana yaparım? Seni nasıl Sevoyim'e çeviririm? Yüreğim değişti içimde, Alevlendi acıma duygularım. Kızgın öfkemi başınıza yağdırmayacağım, Efrayim'i yeniden yok etmeyeceğim. Çünkü ben insan değil, Tanrı'yım, Kutsal Olan'ım aranızda, Artık öfkeyle üzerinize varmayacağım.
Hoş.11:7-9

«Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlu'nu verdi. Öyle ki, O'na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, hepsi sonsuz yaşama kavuşsun. Tanrı, Oğlu'nu dünyayı yargılamak için göndermedi, dünya O'nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi.
Yuh.3:16-17

İsa ona şu karşılığı verdi: «Şimdilik buna razı ol! Çünkü doğru olan her şeyi bu şekilde yerine getirmemiz gerekir.» O zaman Yahya O'nun dediğine razı oldu.
Mat.3:15

Bence Tanrı'nın gazaptan dönüşü İsa`nın vaftizinde simgeleniyor ve bunun için Yahya ona o zaman şu tanıklığı verdi:

Yahya ertesi gün İsa'nın kendisine doğru geldiğini görünce şöyle dedi: «İşte, dünyanın günahını ortadan kaldıran Tanrı Kuzusu!
Yuh.1:29

Herhalde bu hususta farklı yorumlar da mümkündür.

3. Yahya`nın vaftizi ve Mesih

Yahya vaftiz ederken devamlı kendi vaftizin geçici bir şey olduğunu vurguladı. Halbuki Mesih`in Kutsal Ruh ve ateş ile yapılacak vaftizin nihai olacağını söyledi. Mesih`in vaftizi bir insanın ebedi durumunu belirter. İnsanoğlu sonsuza kadar ya Tanrı`nın Ruhuna batırılıyor (ve öyle Tanrı`yla derin bir ilişkinde bulunacak) ya da ateşine batırılıyor (ve öyle sapkın yolunun sonuclarıyla sonsuza kadar karşı karşıya kalacak).

İsa Mesih (veya daha doğrusu öğrencileri) başlangıçta aynı şekilde müjde yayarken Yahudileri vaftiz ettiler.

Bundan sonra İsa'yla öğrencileri Yahudiye diyarına gittiler. İsa onlarla birlikte orada bir süre kalarak vaftiz etti.
Yuh.3:22

Ferisiler, İsa'nın Yahya'dan daha çok öğrenci edinip vaftiz ettiğini duydular -aslında İsa'nın kendisi değil, öğrencileri vaftiz ediyorlardı- İsa bunu öğrenince Yahudiye'den ayrılıp yine Celile'ye gitti.
Yuh.4:1-3

Yaşamının sonu yaklaşınca İsa Mesih kendi ölümünü ve çekeceği acının bir vaftiz olacağını söyledi.

Katlanmam gereken bir vaftiz var. Bu vaftiz gerçekleşinceye dek nasıl da sıkıntı çekiyorum!
Luk.12:50

Bizim yerimize, fidye olarak günahlarımızı ateş vaftizi edeceğini ifade etti.

Dirildikten sonra İsa Mesih öğrencilere müjde yaymayı ve vaftiz etmeyi buyurdu.

İsa yanlarına gelip kendilerine şunları söyledi: «Gökte ve yeryüzünde bütün yetki bana verildi. Bu nedenle gidin, bütün ulusları öğrencilerim olarak yetiştirin; onları Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla vaftiz edin; size buyurduğum her şeye uymayı onlara öğretin. İşte ben, dünyanın sonuna dek her an sizinle birlikteyim.»
Mt.28:18-20

4. İncil`de inanç vaftizi

Bu vaftiz (Yahya zamanında gibi)gelecek Mesih`in hazırlama vaftizi değil, gelmiş olduğu Mesih`e ve O`nun sağladığı kurtuluşuna inanç vaftiziydi. (Onlar arasında büyük bir fark var,

«Öyleyse neye dayanarak vaftiz oldunuz?» diye sordu. «Yahya'nın öğretisine dayanarak vaftiz olduk» dediler. Pavlus, «Yahya'nın yaptığı vaftiz, tövbeyle ilgili bir vaftizdi» dedi. «Halka, kendisinden sonra gelecek Olan'a, yani İsa'ya inanmalarını söyledi.» Onlar bunu duyunca, Rab İsa'nın adıyla vaftiz oldular.
Elç 19:3-5

Bu vaftizin simgesel anlamı daha ayrıntılı bir şekilde Romanlılara Mektupta tartışılır:

Öyleyse ne diyelim? Lütuf çoğalsın diye günah işlemeye devam mı edelim? Kesinlikle hayır! Günah karşısında ölmüş olan bizler artık nasıl günah içinde yaşarız? Mesih İsa'ya vaftiz edildiğimizde, hepimizin O'nun ölümüne vaftiz edildiğimizi bilmez misiniz? Baba'nın yüceliği sayesinde Mesih nasıl ölümden dirildiyse, biz de yeni bir yaşam sürmek üzere vaftiz yoluyla O'nunla birlikte ölüme gömüldük. Eğer O'nunkine benzer bir ölümde O'nunla birleştiysek, O'nunkine benzer bir dirilişte de O'nunla birleşeceğiz. Artık günaha kölelik etmeyelim diye, günahlı varlığımızın ortadan kaldırılması için eski yaradılışımızın Mesih'le birlikte çarmıha gerildiğini biliriz. Çünkü ölmüş kişi günahtan özgür kılınmıştır. Mesih'le birlikte ölmüşsek, O'nunla birlikte yaşayacağımıza da inanıyoruz. Çünkü Mesih'in ölümden dirilmiş olduğunu ve bir daha ölmeyeceğini, ölümün artık O'nun üzerinde egemenlik sürmeyeceğini biliyoruz. O'nun ölümü günaha karşılık ilk ve son ölüm olmuştur. Sürmekte olduğu yaşamı ise Tanrı için sürmektedir. Siz de böylece kendinizi günah karşısında ölü, Mesih İsa'da Tanrı karşısında diri sayın. Bu nedenle bedenin tutkularına uymamak için günahın ölümlü bedenlerinizde egemenlik sürmesine izin vermeyin. Bedeninizin üyelerini haksızlığa araç ederek günaha sunmayın. Ölümden dirilenler gibi kendinizi Tanrı'ya adayın; bedeninizin üyelerini doğruluk araçları olarak Tanrı'ya sunun. Günah size egemen olmayacaktır. Çünkü Kutsal Yasa'nın yönetimi altında değil, Tanrı'nın lütfu altındasınız.
Rom.6:1-14

Bu yazıya göre inanç vaftizi İsa Mesih`in ölümünü ve dirilişini yalnız tarihi olaylar olarak değil bizzat benim kurtuluşumu sağlayan olaylar olarak kabulün simgeleridir. Vaftiz fiili buna göre biraz bir tiyatro oynuna benziyor. Batırılması İsa`nın kurban ölümünü gösteriyor ve vaftiz edilen buna bel bağlayarak eski tanrısız hayatının ölmesini (terk etmesini) simgeleniyor. Eski hayatı ve eski benliği (nefsi) vaftiz suyuna batırılyor, gömülüyor. Sudan çıkışı İsa`nın dirilişini gösteriyor ve vaftiz edilen bu olaya bel bağlayarak yeni ve kutsal bir hayat başladığını, içinde yeni yaratılış bulunmasını simgeliyor.

Buna göre vaftiz, herhangi bir tören gibi, bir insanı Hırıstian yapamaz, kurtuluşu sağlamaz. Kutsal kitaba göre vaftiz edilen kişi Tanrı´nın önüde cehennemlik olabilir

Simun'un kendisi de inanıp vaftiz oldu. Ondan sonra sürekli olarak Filipus'un yanında kaldı. Doğaüstü belirtileri ve yapılan büyük mucizeleri görünce şaşkına döndü. ...
Petrus, «Paran da yok olsun, sen de!» dedi, «Çünkü Tanrı'nın armağanını parayla elde edebileceğini sandın.
Elç 8:13.20

vaftiz olmayan ama inanan kişi cenete kavuşabilir

İsa ona, «Sana doğrusunu söyleyeyim, sen bugün benimle birlikte cennette olacaksın» dedi.
Luk.23:43

Tanrı`nın kurtuluşu herhangi bir törene, sevaba, ibadete veya şahadete bağlı değil. Yalnız İsa Mesih`te sunduğu lütfuna ve O'na bel bağlayan inanca bağlıdır. İnsani eserleri ve Tanrı`nın İsa Mesih`te sağladığı kurtuluş eserini aynı seviyeye koymak Tanrı`ya karşı büyük bir saygısızlıktır.

Hayret ve şaşkınlık içinde, «Bakın, bu konuşanların hepsi Celileli değil mi?» diye sordular. «Nasıl oluyor da her birimiz kendi ana dilini işitiyor? Aramızda Partlar, Medler, Elamlılar var. Mezopotamya'da, Yahudiye ve Kapadokya'da, Pontus ve Asya İli'nde, Frikya ve Pamfilya'da, Mısır ve Libya'nın Kirene'ye yakın bölgelerinde yaşayanlar var. Hem Yahudi hem de Yahudiliğe dönen Romalı konuklar, Giritliler ve Araplar var aramızda. Ama her birimiz Tanrı'nın büyük işlerinin kendi dilimizde konuşulduğunu işitiyoruz.»
Elç.2:7-9

Ve vaftiz yalnız bir simgedir. Yürekte bu simgenin aslı yoksa simge boş ve yüreğe bakan Tanrı için iğrenç bir riyadır. İnsanları herhalde aldatılabilir. Fakat yüce Allah aldatılamaz. Ne yazık ki bunun gibi olaylar hala var ve inamayan veya inanamayan insan (örneğin bebekler

Ama çocuk kötüyü reddedip iyiyi seçecek yaşa gelmeden, seni dehşete düşüren o iki kralın toprakları ıssız kalacak.
Yşa 7:16

� göre) buna rağmen vaftiz ediliyor. Vaftiz batıl inanç ve sıhırbazlık haline döndürüldü. Ne yazık, ki.

5. Niçin vaftiz?

Vaftiz bir insanın kurtuluşunusağlamıyorsa, yalnız simge ise, niçin vaftiz İncil`de önemli bir konu? Yine Rom 6`ya (yukarıda) bakarsak, bunu anlıyoruz: Pavlos imanlıları görünmez kurtuluş olaya görünür vaftiz olayı kullanarak hatırlatıyor. Yine vaftiz olayı gözlerin önünde olsun diye. Ve onları ikaz eder: Vaftiz olayında ifade ettiğinize göre yaşayın. İsa Mesih`in ardından, ona göre yaşamanız kararı vaftizde açıkça gösterdiniz. Ona hatırlayıp yaşam tarzınızı düzeltiniz! Eski hayatınız bitmiş, gömülmüş, yeni hayat başlamış. Bunu vaftizde açıkça gösterdiniz, şimdi sık sık bunu düşünüp yeni hayatını yerine getirin. Vaftiz töreni bu önemli ve her gün gerekli olan hatırlama sürecini destekliyor. Pavlos Mesih ile vaftizde özdeşleşme düşüncesini yine örneğin Gal 3/27 ayetinde yazıyor.

Vaftizde Mesih'le birleşenlerinizin hepsi Mesih'i giyindi.
Gal.3:27

Vaftizde O'nunla birlikte gömüldünüz, O'nu ölümden dirilten Tanrı'nın gücüne iman ederek O'nunla birlikte dirildiniz.
Kol.2:12

Mesih inanlı`nın yaşamı katı kurallara ve törenlere değil yaşayan Tanrı ile kişisel ve karşılıklı bir ilişkine dayanıyor. Böyle bir yaşam yalnız Tanrı`nın yenileştiren gücüne güvererek yaşayabiliyoruz. Bunu yerine getirmek için sık sık kurtuluşun olaylarını (İsa Mesih`in ölümü ve dirilişi) hatırlamamız lazım.

Yaydığım Müjde'de açıklandığı gibi, Davut'un soyundan olup ölümden dirilmiş olan İsa Mesih'i anımsa.
2Ti.2:8

Bu olaylar yalnız tarih`in bir parçası değil. Bizim her günümüzün bir parçası. Günümüzün teferruatlarında biz bu olaylara bel bağlayarak yaşıyoruz:

Öyleyse ne diyelim? Yasa'nın yönetimi altında değil de, Tanrı'nın lütfu altında olduğumuz için günah mı işleyelim? Kesinlikle hayır! Söz dinleyen köleler gibi kendinizi kime teslim ederseniz, sözünü dinlediğiniz kişinin köleleri olduğunuzu bilmez misiniz? Ya ölüme götüren günahın ya da doğruluğa götüren sözdinlerliğin kölelerisiniz. Ama şükürler olsun Tanrı'ya! Eskiden günahın köleleri olan sizler, adandığınız öğretinin özüne yürekten bağlandınız. Günahtan özgür kılınarak doğruluğun köleleri oldunuz. Doğanızın güçsüzlüğü yüzünden insan ölçülerine göre konuşuyorum. Bedeninizin üyelerini ahlaksızlığa ve kötülük yapmak üzere kötülüğe nasıl köle olarak sundunuzsa, şimdi de bu üyelerinizi kutsal olmak üzere doğruluğa köle olarak sunun. Sizler günahın kölesiyken doğruluktan özgürdünüz. Şimdi utandığınız şeylerden o zaman ne kazancınız oldu? Onların sonucu ölümdür. Ama şimdi günahtan özgür kılınıp Tanrı'nın kulları olduğunuza göre, kazancınız kutsallaşma ve bunun sonucu olan sonsuz yaşamdır. Çünkü günahın ücreti ölüm, Tanrı'nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa'da sonsuz yaşamdır.
Rom.6:15-23

Vaftiz gündelik hayatımızın aynasıdır..

Bunun gibi Tanrı´nın kurtuluşunu aklına getiren olaylar da vaftiz olarak Kutsal kitapta değerlendirilirler:

Kardeşler, atalarımızın hepsinin bulut altında korunduğunu ve hepsinin denizden geçtiğini bilmenizi istiyorum. ^1Ko.10:2Musa'ya bağlanmak üzere hepsi bulutta ve denizde vaftiz edildi.
1Ko.10:1-2

Orada deniz geçme ve Tanrı`nın parlaklık bulutu görünme olaylar onları Tanrı`nın kurtuluşa hatırlatmışlar. Eski Mısırdaki köle yaşamından kurtulduktan sonra (deniz ile simgeleniyor) ve Tanrı`yla Sina dağında yeni bir ilişki kuruluşu (bulut ile simgeleniyor) bizim kurtuluşumuza da benziyor.

6. Birkaç soru`ya gelelim:

6.1.Kim vaftiz edilebilir?

Yazdığıma göre cevap basit: Vaftiz bir simgedir, yüreğin bir durumunu açıklıyor. Vaftiz edilmek isteyenin yüreğinde sözkonusu durum varsa, o zaman vaftiz iyi ve Kutsal kitaptan buyrulmuş bir şeydir.

Petrus onlara şu karşılığı verdi: «Tövbe edin, her biriniz İsa Mesih'in adıyla vaftiz olsun. Böylece günahlarınız bağışlanacak ve Kutsal Ruh armağanını alacaksınız. Bu vaat sizler, çocuklarınız, uzaktakilerin hepsi için, Tanrımız Rab'bin çağıracağı herkes için geçerlidir.» Petrus daha birçok sözlerle onları uyardı. «Kendinizi bu sapık kuşaktan kurtarın!» diye yalvardı. Onun sözünü benimseyenler vaftiz oldu. O gün yaklaşık üç bin kişi topluluğa katıldı.
Elç.2:38-41

Ama daha çetin bir soru olabilir: Biz hiç kimsenin yüreğinde ne olduğunu direk göremiyoruz. Hilelik olabilir. Kutsal kitap şimdi bu problem hakkında basit kural kayar:

Her ağaç meyvesinden tanınır. Dikenli bitkilerden incir toplanmaz, çalılardan üzüm devşirilmez.
Luk.6:44

Buna göre bir insanın İsa Mesih`e ve O`nun sağladığı kurtuluşa bel bağlanın onun yaşamında derin ve görünebilen bir şekilde değiştirecek. Bunu görebiliriz ve buna göre -şüphe varsa- karar verebiliriz.

Tabii bu kural yine kesin bir şey değil. Hilelik olabilir. Vaftiz eden kişinin sorumluluğu bence Luka 6/44`e dayansın. Unutmamalıyız ki hilelik Elçilerin İşleri kitabında bile bulunur

Biz elçilerden daha üstte değiliz. Ve fazla mükemmeliyetçilik de zararlı olabilir. O zaman İsa Mesih tarafından vaftiz edilmek istenen kişiyi biz vaftiz etmiyoruz. Bu da kötü bir şey. Bir denge olması lazım. Ve verilmiş örneklere bakmamız lazım

Bu sözleri duyanlar, yüreklerine hançer saplanmış gibi oldular. Petrus ve öbür elçilere, «Kardeşler, ne yapmalıyız?» diye sordular. Petrus onlara şu karşılığı verdi: «Tövbe edin, her biriniz İsa Mesih'in adıyla vaftiz olsun. Böylece günahlarınız bağışlanacak ve Kutsal Ruh armağanını alacaksınız. Bu vaat sizler, çocuklarınız, uzaktakilerin hepsi için, Tanrımız Rab'bin çağıracağı herkes için geçerlidir.» Petrus daha birçok sözlerle onları uyardı. «Kendinizi bu sapık kuşaktan kurtarın!» diye yalvardı. Onun sözünü benimseyenler vaftiz oldu. O gün yaklaşık üç bin kişi topluluğa katıldı.
Elç.2:37-41

Bunun sonucu dağılan imanlılar, gittikleri her yerde Tanrı sözünü müjdeliyorlardı. Filipus, Samiriye Kenti'ne gidip oradakilere Mesih'i tanıtmaya başladı. Filipus'u dinleyen ve gerçekleştirdiği belirtileri gören kalabalıklar, hep birlikte onun söylediklerine kulak verdiler. Birçoklarının içinden kötü ruhlar yüksek sesle haykırarak çıktı; birçok felçli ve kötürüm iyileştirildi. Ve o kentte büyük sevinç oldu. Ne var ki, kentte bir süreden beri büyücülük yapan ve Samiriye halkını şaşkına çeviren Simun adlı biri vardı. Simun, büyük adam olduğunu iddia ediyordu. Küçük büyük, herkes onu dikkatle dinler, «Büyük Güç dedikleri Tanrı gücü işte budur» derlerdi. Uzun zamandan beri onları büyücülüğüyle şaşkına çevirdiği için onu dikkatle dinlerlerdi. Ama Tanrı'nın Egemenliği ve İsa Mesih adıyla ilgili Müjde'yi duyuran Filipus'un söylediklerine inandıkları zaman, erkekler de kadınlar da vaftiz oldular. Simun'un kendisi de inanıp vaftiz oldu. Ondan sonra sürekli olarak Filipus'un yanında kaldı. Doğaüstü belirtileri ve yapılan büyük mucizeleri görünce şaşkına döndü. Yeruşalim'deki elçiler, Samiriye halkının, Tanrı'nın sözünü benimsediğini duyunca Petrus'la Yuhanna'yı onlara gönderdiler. Petrus'la Yuhanna oraya varınca, Samiriyeli imanlıların Kutsal Ruh'u almaları için dua ettiler. Çünkü Ruh daha hiçbirinin üzerine inmemişti. Rab İsa'nın adıyla vaftiz olmuşlardı, o kadar. Petrus'la Yuhanna onların üzerine ellerini koyunca, onlar da Kutsal Ruh'u aldılar. Elçilerin bu el koyma hareketiyle Kutsal Ruh'un verildiğini gören Simun onlara para teklif ederek, «Bana da bu yetkiyi verin, kimin üzerine ellerimi koysam Kutsal Ruh'u alsın» dedi. Petrus, «Paran da yok olsun, sen de!» dedi, «Çünkü Tanrı'nın armağanını parayla elde edebileceğini sandın. Senin bu işte bir payın, bir hakkın yok. Yüreğin, Tanrı'nın gözünde doğru değildir. Bu kötülüğünden tövbe et ve Rab'be yalvar, yüreğindeki bu düşünce belki bağışlanır. Senin kin dolu, kötülüğe tutsak biri olduğunu görüyorum.» Simun, «Benim için Rab'be yalvarın da söylediklerinizden hiçbiri başıma gelmesin» diye karşılık verdi. Petrus'la Yuhanna tanıklık edip Rab'bin sözünü bildirdikten sonra, Samiriye'nin birçok köyünde de Müjde'yi duyura duyura Yeruşalim'e döndüler. Bu arada Rab'bin bir meleği Filipus'a şöyle seslendi: «Kalk, güneye doğru, Yeruşalim'den Gazze'ye inen yola, çöl yoluna git.» Filipus da kalkıp gitti. Giderken Etiyopyalı bir hadım gördü. Bu adam Etiyopya Kraliçesi Kandaki'nin vezirlerinden biriydi. Kraliçenin bütün hazinelerinden sorumluydu. Yeruşalim'e, tapınmaya gelmişti. Geri dönerken arabasında oturmuş, Peygamber Yeşaya'nın Kitabı'nı okuyordu. Ruh Filipus'a, «Git» dedi, «Şu arabaya yetiş.» Filipus koşup arabanın yanına geldi ve hadımın Peygamber Yeşaya'yı okumakta olduğunu işitti. «Acaba okuduklarını anlıyor musun?» diye sordu. Hadım, «Biri bana yol göstermedikçe nasıl anlayabilirim ki?» diyerek Filipus'un arabaya binip yanına oturmasını rica etti. Kutsal Yazılar'dan okuduğu bölüm şuydu: «Koyun gibi kesime götürüldü; Kırkıcının önünde kuzu nasıl ses çıkarmazsa, O da öylece ağzını açmadı. Aşağılandığında adalet O'ndan esirgendi. O'nun soyunu kim anacak? Çünkü yeryüzündeki yaşamına son verildi.» Hadım Filipus'a, «Lütfen açıklar mısın, peygamber kimden söz ediyor, kendisinden mi, bir başkasından mı?» diye sordu. Bunun üzerine Filipus anlatmaya koyuldu. Kutsal Yazılar'ın bu bölümünden başlayarak ona İsa'yla ilgili Müjde'yi bildirdi. Yolda giderlerken su bulunan bir yere geldiler. Hadım, «Bak, burada su var» dedi. «Vaftiz olmama ne engel var?» Sonra arabanın durmasını buyurdu. Filipus'la hadım birlikte suya girdiler ve Filipus hadımı vaftiz etti. Sudan çıktıkları zaman Rab'bin Ruhu Filipus'u hemen oradan uzaklaştırdı. Filipus'u bir daha görmeyen hadım sevinç içinde yoluna devam etti. Filipus ise kendini Aşdot Kenti'nde buldu. Sezariye'ye varıncaya dek bütün kentleri dolaşarak Müjde'yi duyurdu.
Elç.8:4-40

Ses tekrar, ikinci kez duyuldu; Petrus'a, «Tanrı'nın temiz kıldıklarına sen bayağı deme» dedi. Bu, üç kez tekrarlandı. Sonra çarşafı andıran nesne hemen göğe alındı. Petrus şaşkınlık içindeydi. Gördüğü görümün ne anlama gelebileceğini düşünürken, Kornelius'un gönderdiği adamlar sora sora Simun'un evinin kapısına kadar geldiler. Evdekilere seslenerek, «Petrus diye tanınan Simun burada mı kalıyor?» diye sordular. Petrus hâlâ görümün anlamını düşünürken Ruh ona, «Bak, üç kişi seni arıyor» dedi.
Elç.10:15-19

Şabat Günü kent kapısından çıkıp ırmak kıyısına gittik. Orada bir dua yeri olacağını düşünüyorduk. Oturduk, orada toplanmış kadınlarla konuşmaya başladık. Bizi dinleyenler arasında Tiyatira Kenti'nden Lidya adında bir kadın vardı. Mor kumaş ticareti yapan Lidya, Tanrı'ya tapan biriydi. Pavlus'un söylediklerine kulak vermesi için Rab onun yüreğini açtı. Lidya, ev halkıyla birlikte vaftiz olduktan sonra bizi evine çağırdı. «Beni Rab'bin bir inanlısı kabul ediyorsanız, gelin, evimde kalın» dedi ve bizi razı etti.
Elç.16:13-15

Zindancı ışık getirtip içeri daldı. Titreyerek Pavlus'la Silas'ın önünde yere kapandı. Onları dışarı çıkararak, «Efendiler, kurtulmak için ne yapmam gerekir?» diye sordu. Onlar, «Rab İsa'ya iman et, sen de ev halkın da kurtulursunuz» dediler. Sonra kendisine ve ev halkının hepsine Rab'bin sözünü bildirdiler. Gecenin o saatinde zindancı onları götürüp yaralarını yıkadı. Sonra hem kendisi hem ev halkı hemen vaftiz oldu. Pavlus'la Silas'ı evine götürerek sofra kurdu. Tanrı'ya inanmak, onu ve evindekilerin hepsini sevince boğmuştu.
Elç.16:29-34

Pavlus oradan çıktı, Tanrı'ya tapan Titius Yustus adlı birinin evine gitti. Yustus'un evi havranın bitişiğindeydi. Havranın yöneticisi Krispus bütün ev halkıyla birlikte Rab'be inandı. Pavlus'u dinleyen Korintliler'den birçoğu da inanıp vaftiz oldu. ...
Elç.18:7-8

«Öyleyse neye dayanarak vaftiz oldunuz?» diye sordu. «Yahya'nın öğretisine dayanarak vaftiz olduk» dediler. Pavlus, «Yahya'nın yaptığı vaftiz, tövbeyle ilgili bir vaftizdi» dedi. «Halka, kendisinden sonra gelecek Olan'a, yani İsa'ya inanmalarını söyledi.» Onlar bunu duyunca, Rab İsa'nın adıyla vaftiz oldular. Pavlus ellerini onların üzerine koyunca Kutsal Ruh üzerlerine indi ve bilmedikleri dillerle konuşup peygamberlik etmeye başladılar.
Elç.19:3-6

6.2. Kim vaftiz edebilir?

Bence bu soru hakkında şu ayetlere bakmamız yeter,

Buna göre İsa`nın her öğrencisi `vaftiz etsin`. Kutsal kitap`ta bu soru hakkında çok az yazıldığı için bu soru herhalde önemli bir soru değil.

Hiç kimse benim adımla vaftiz edildiğinizi söylemesin diye Krispus'la Gayus'tan başka hiçbirinizi vaftiz etmediğim için Tanrı'ya şükrediyorum. Evet, bir de İstefanas'ın ev halkını vaftiz ettim; bunun dışında kimseyi vaftiz ettiğimi anımsamıyorum. Çünkü Mesih beni vaftiz etmeye değil, Mesih'in çarmıhtaki ölümü boşa gitmesin diye, bilgece sözlere dayanmaksızın Müjde'yi yaymaya gönderdi.
1Ko.1:14-17

Ayetlere göre gerekli bulduğu zaman örneğin Pavlos vaftiz etti. Ama bu onun asıl vazifesi değildi. Pavlos Korintlilerın topluluğunu kurdu

Çünkü Mesih'in yolunda sayısız eğiticiniz olsa da çok sayıda babanız yoktur. Size Müjde'yi ulaştırmakla Mesih İsa'da manevi babanız oldum.
1Ko.4:15

Fakat kendisi daha sonra orada fazla kişi vaftiz etmediğine Tanrı`ya şükrediyor. Çünkü birkaç kişi onun tarafından vaftiz edildiği için övmüşler

Mesih bölündü mü? Sizin için çarmıha gerilen Pavlus muydu? Pavlus'un adıyla mı vaftiz edildiniz?
1Ko.1:13

Pavlos 1Korintliler mektubunda bunun çok yanlış olduğunu, vaftiz eden kişinin önemsizliğini vurguluyor. Çünkü o kendisi fazla bilinmeyen `bir öğrenci Hananya� nın tarafından vaftiz edildi.

Şam'da Hananya adında bir İsa öğrencisi vardı. Bir görümde Rab ona, «Hananya!» diye seslendi. «Buradayım, ya Rab» dedi Hananya.
Elç.9:10

Ve Petros Elç 10 bölümünde kendisi vaftiz etmedi `vaftiz olmaları buyurdu`

Böylelikle onların İsa Mesih adıyla vaftiz olmalarını buyurdu. Sonra onlar Petrus'a, birkaç gün yanlarında kalması için ricada bulundular.
Elç.10:48

6.3. Vaftiz töreni nasıl olsun?

Kutsal kitaba göre vaftiz tören için vaftiz eden, vaftiz edilen ve su gereklidir. Örneğin

Bu arada Rab'bin bir meleği Filipus'a şöyle seslendi: «Kalk, güneye doğru, Yeruşalim'den Gazze'ye inen yola, çöl yoluna git.» Filipus da kalkıp gitti. Giderken Etiyopyalı bir hadım gördü. Bu adam Etiyopya Kraliçesi Kandaki'nin vezirlerinden biriydi. Kraliçenin bütün hazinelerinden sorumluydu. Yeruşalim'e, tapınmaya gelmişti. Geri dönerken arabasında oturmuş, Peygamber Yeşaya'nın Kitabı'nı okuyordu. Ruh Filipus'a, «Git» dedi, «Şu arabaya yetiş.» Filipus koşup arabanın yanına geldi ve hadımın Peygamber Yeşaya'yı okumakta olduğunu işitti. «Acaba okuduklarını anlıyor musun?» diye sordu. Hadım, «Biri bana yol göstermedikçe nasıl anlayabilirim ki?» diyerek Filipus'un arabaya binip yanına oturmasını rica etti.Kutsal Yazılar'dan okuduğu bölüm şuydu: «Koyun gibi kesime götürüldü; Kırkıcının önünde kuzu nasıl ses çıkarmazsa, O da öylece ağzını açmadı. Aşağılandığında adalet O'ndan esirgendi. O'nun soyunu kim anacak? Çünkü yeryüzündeki yaşamına son verildi.» Hadım Filipus'a, «Lütfen açıklar mısın, peygamber kimden söz ediyor, kendisinden mi, bir başkasından mı?» diye sordu. Bunun üzerine Filipus anlatmaya koyuldu. Kutsal Yazılar'ın bu bölümünden başlayarak ona İsa'yla ilgili Müjde'yi bildirdi. Yolda giderlerken su bulunan bir yere geldiler. Hadım, «Bak, burada su var» dedi. «Vaftiz olmama ne engel var?» Sonra arabanın durmasını buyurdu. Filipus'la hadım birlikte suya girdiler ve Filipus hadımı vaftiz etti. Sudan çıktıkları zaman Rab'bin Ruhu Filipus'u hemen oradan uzaklaştırdı. Filipus'u bir daha görmeyen hadım sevinç içinde yoluna devam etti. Filipus ise kendini Aşdot Kenti'nde buldu. Sezariye'ye varıncaya dek bütün kentleri dolaşarak Müjde'yi duyurdu.
Elç.8:26

(özellikle 36 ayette) yalnız bunu buluyoruz.

Onun sözünü benimseyenler vaftiz oldu. O gün yaklaşık üç bin kişi topluluğa katıldı.
Elç.2:41

Ama Tanrı'nın Egemenliği ve İsa Mesih adıyla ilgili Müjde'yi duyuran Filipus'un söylediklerine inandıkları zaman, erkekler de kadınlar da vaftiz oldular.
Elç.8:12

Ayetlere bakarsak orada vaftizin daha kapsamlı bir tören olduğunu görüyoruz. Elç 2/41 ayetinde Kudüsteki topluluğun tören ile yakın ilgilendiğini görüyoruz. Bu şekilde Kutsal kitapta katı bir kural değil, bir çeşitlilik görüyoruz, teferruatlar topluluğa bağlı kalabilir.

Vaftizin kelimesel ve simgesel anlamı herhalde vaftiz edilenin suya batırılarak en iyi şekilde gerçekleştirilir.

Mt 28/18-20 ve Elç `te çeşitli vaftiz formüller kullanılır. Vaftiz formülü bir muska değil. Vaftiz edilen kişi`nin kiminle yeni bir ilişki kurduğunu anlatır. Bunun için herhalde Elç`te Yahudiler veya Semariyeliler genellikle yalnız İsa Mesih`in adına vaftiz edildi

Çünkü Ruh daha hiçbirinin üzerine inmemişti. Rab İsa'nın adıyla vaftiz olmuşlardı, o kadar.
Elç.8:16

Çünkü daha önce Tanrı`yla bir ilişki vardı. Mt 28/18-20 ayetlerdeki verilen formül daha kapsamlıdır. Yaşayan Tanrı`yı bilmeyen kişiler için verildi. Onların hem Babaya, hem Oğluna hem de Kutsal Ruha dönmesi anlatılır o formülde.

Vaftiz töreni hakkında bize İncil'de fazla bilgi verilmedi. Buna göre herkes bu hürriyeti en iyi şekilde kullansın. Kendi kültürüne göre anlamlı ve güzel bir şekilde vaftiz töreni yapsın.

Kimi bir günü başka bir günden üstün sayar, kimi her günü bir sayar. Herkesin kendi görüşüne tam güveni olsun. Belli bir günü kutlayan, Rab için kutlar. Her şeyi yiyen, Tanrı'ya şükrederek Rab için yer. Bazı şeyleri yemeyen de Rab için yemez ve Tanrı'ya şükreder. Hiçbirimiz kendimiz için yaşamayız, hiçbirimiz de kendimiz için ölmeyiz. Yaşarsak Rab için yaşarız; ölürsek Rab için ölürüz. Öyleyse, yaşasak da ölsek de Rab'be aitiz. Mesih hem ölülerin hem yaşayanların Rabbi olmak üzere ölüp dirildi.
Rom.14:5-9

6.4. 1.Petr 3:21 ayeti nasıl yorumluyorsun?

Bir zamanlar, Nuh'un günlerinde gemi yapılırken, Tanrı'nın sabırla beklemesine karşın bu ruhlar söz dinlememişlerdi. O gemide birkaç kişi, daha doğrusu sekiz kişi suyla kurtuldu. Bu olay vaftizi simgeliyor. Bedenin kirden arınması değil, Tanrı'ya yönelen temiz vicdanın dileği olan vaftiz, İsa Mesih'in dirilişiyle şimdi sizi de kurtarıyor. Göğe çıkmış olan Mesih Tanrı'nın sağındadır. Bütün melekler, yetkiler ve güçler O'na bağlı kılınmıştır.
1.Petr..3:20-22

Bu ayetlerde Nuh`un kurtuluşu gösterilir. Nuh Tanrı`nın lütfuna bel bağlayarak gemi yaptı. Bunun için suda ölmedi, su gemi yukarı kaldırarak, batmaktan kurtardı. Vaftiz bu olayı simgeliyor. Biz de İsa Mesih`in ölümüne (cezamızı taşıdığına) bel bağlayarak Tanrı`nın lütfunu kabul ettik. Çünkü yalnız temiz bir vicdan ile kutsal bir Tanrı'nın önünde durabiliriz. İsa Mesih bizim günahlarımızı taşıdıktan sonra dirildiği için bizi de yeni ve sonsuz bir yaşamını beklediğini biliyoruz. Bu sonsuz kurtuluşunun simgesi vaftizdir. Bize de bu kesin umudu Tanrı`nın sağında oturan diriltilmiş İsa hatırlatıyor.

Yorumlar sayfasına dönmek için buraya tıklayın: Yorumlar sayfası

Ana sayfaya dönmek için buraya tıklayın: ana sayfa

sorularınız varsa: soru@es-topluluk.org � a yazabilirsiniz :
"Sorularınız" sayfamız