33
İbrahim Beer-Şeva'da bir ılgın ağacı dikti; orada RAB'bi, ölümsüz Tanrı'yı adıyla çağırdı.
34
Filist yöresinde konuk olarak uzun süre yaşadı.
1
Daha sonra Tanrı İbrahim'i denedi. «İbrahim!» diye seslendi. İbrahim, «Buradayım!» dedi.
2
Tanrı, «İshak'ı, sevdiğin biricik oğlunu al, Moriya bölgesine git» dedi, «Orada sana göstereceğim bir dağda oğlunu yakmalık sunu olarak sun.»
3
İbrahim sabah erkenden kalktı, eşeğine palan vurdu. Yanına uşaklarından ikisini ve oğlu İshak'ı aldı. Yakmalık sunu için odun yardıktan sonra, Tanrı'nın kendisine belirttiği yere doğru yola çıktı.
4
Üçüncü gün gideceği yeri uzaktan gördü.
5
Uşaklarına, «Siz burada, eşeğin yanında kalın» dedi, «Tapınmak için oğlumla birlikte oraya gidip döneceğiz.»
6-7
Yakmalık sunu için yardığı odunları oğlu İshak'a yükledi. Ateşi ve bıçağı kendisi aldı. Birlikte giderlerken İshak İbrahim'e, «Baba!» dedi.
İbrahim, «Evet, oğlum!» diye yanıtladı.
İshak, «Ateşle odun burada, ama yakmalık sunu kuzusu nerede?» diye sordu.
8
İbrahim, «Oğlum, yakmalık sunu için kuzuyu Tanrı kendisi sağlayacak» dedi. İkisi birlikte yürümeye devam ettiler.
9
Tanrı'nın kendisine belirttiği yere varınca İbrahim bir sunak yaptı, üzerine odun dizdi. Oğlu İshak'ı bağlayıp sunaktaki odunların üzerine yatırdı.
10
Onu boğazlamak için uzanıp bıçağı aldı.
11
Ama RAB'bin meleği göklerden, «İbrahim, İbrahim!» diye seslendi.
İbrahim, «İşte buradayım!» diye karşılık verdi.
12
Melek, «Çocuğa dokunma» dedi, «Ona hiçbir şey yapma. Şimdi Tanrı'dan korktuğunu anladım, biricik oğlunu benden esirgemedin.»
13
İbrahim çevresine bakınca, boynuzları sık çalılara takılmış bir koç gördü. Gidip koçu getirdi. Oğlunun yerine onu yakmalık sunu olarak sundu.
14
Oraya «Yahve yire» (dipnot:«Yahve yire»: «RAB sağlar» anlamına gelir.) adını verdi. «RAB'bin dağında sağlanacaktır» sözü bu yüzden bugün de söyleniyor.
15
RAB'bin meleği göklerden İbrahim'e ikinci kez seslendi:
16
«RAB diyor ki, kendi üzerime ant içiyorum. Bunu yaptığın için, biricik oğlunu esirgemediğin için
17
seni fazlasıyla kutsayacağım; soyunu göklerin yıldızları, kıyıların kumu kadar çoğaltacağım. Soyun düşmanlarının kentlerini mülk edinecek.
18
Soyunun aracılığıyla yeryüzündeki bütün uluslar kutsanacak. Çünkü sözümü dinledin.»
19
Sonra İbrahim uşaklarının yanına döndü. Birlikte yola çıkıp Beer-Şeva'ya gittiler. İbrahim Beer-Şeva'da kaldı.
4
RAB Musa'ya, «Size gökten ekmek yağdıracağım» dedi, «Halk her gün gidip günlük ekmeğini toplayacak. Böylece onları sınayacağım: Benim yasama göre yaşıyorlar mı, yaşamıyorlar mı, göreceğim.
2
Tanrınız RAB'bin sizi kırk yıl boyunca çölde dolaştırdığı uzun yolculuğu anımsayın! Buyruklarına uyup uymayacağınızı, amacınızın ne olduğunu öğrenmek için sizi sıkıntılara sokarak sınadı.
3
o peygamberi ya da düş göreni dinlememelisiniz. Tanrınız RAB kendisini bütün yüreğinizle, bütün canınızla sevip sevmediğinizi anlamak için sizi sınamaktadır.
11
Ama elini uzatır da sahip olduğu her şeyi yok edersen, yüzüne karşı sövecektir.»
12
RAB Şeytan'a, «Peki» dedi, «Sahip olduğu her şeyi senin eline bırakıyorum, yalnız kendisine dokunma.» Böylece Şeytan RAB'bin huzurundan ayrıldı.
1
Başka bir gün ilahi varlıklar RAB'bin huzuruna çıkmak için geldiklerinde Şeytan da RAB'bin huzuruna çıkmak için onlarla gelmişti.
2
RAB Şeytan'a, «Nereden geliyorsun?» dedi.
Şeytan, «Dünyada gezip dolaşmaktan» diye yanıtladı.
3
RAB, «Kulum Eyüp'e bakıp da düşündün mü?» dedi, «Çünkü dünyada onun gibisi yoktur. Kusursuz, doğru bir adamdır. Tanrı'dan korkar, kötülükten kaçınır. Onu boş yere yok etmek için beni kışkırttın, ama o doğruluğunu hâlâ sürdürüyor.»
4
«Cana can!» diye yanıtladı Şeytan, «İnsan canı için her şeyini verir.
5
Elini uzat da, onun etine, kemiğine dokun, yüzüne karşı sövecektir.»
6
RAB, «Peki» dedi, «Onu senin eline bırakıyorum. Yalnız canına dokunma.»
6
Bu sözü onu denemek için söyledi, aslında kendisi ne yapacağını biliyordu.
12
Sevgili kardeşlerim, sınanmanız için size giydirilen ateşten gömleği, size garip bir şey oluyormuş gibi yadırgamayın.
12
Melek, «Çocuğa dokunma» dedi, «Ona hiçbir şey yapma. Şimdi Tanrı'dan korktuğunu anladım, biricik oğlunu benden esirgemedin.»
3
o peygamberi ya da düş göreni dinlememelisiniz. Tanrınız RAB kendisini bütün yüreğinizle, bütün canınızla sevip sevmediğinizi anlamak için sizi sınamaktadır.
3
Çünkü bilirsiniz ki, imanınızın sınanması dayanma gücünü yaratır.
20
Ey akılsız adam, eylem olmadan imanın yararsız olduğuna kanıt mı istiyorsun?
21
Atamız İbrahim, oğlu İshak'ı sunağın üzerinde Tanrı'ya adama eylemiyle aklanmadı mı?
22
Görüyorsun, onun imanı eylemleriyle birlikte etkindi; imanı eylemleriyle tamamlandı.
23
Böylelikle, «İbrahim Tanrı'ya iman etti, böylece aklanmış sayıldı» (dipnot:«Böylece aklanmış sayıldı»: Grekçe «Ve ona doğruluk sayıldı».) diyen Kutsal Yazı yerine gelmiş oldu. İbrahim'e de Tanrı'nın dostu dendi.
24
Görüyorsunuz, insan yalnız imanla değil, eylemle de aklanır.
20-21
Çünkü yaratılış amaçsızlığa teslim edildi. Bu da yaratılışın isteğiyle değil, onu amaçsızlığa teslim eden Tanrı'nın isteğiyle oldu. Çünkü yaratılışın, yozlaşmaya köle olmaktan kurtarılıp Tanrı çocuklarının yüce özgürlüğüne kavuşturulması umudu vardı.
5
İman yolunda olup olmadığınızı anlamak için kendinizi sınayıp yoklayın. İsa Mesih'in içinizde olduğunu bilmiyor musunuz? Yoksa sınavdan başarısız çıkarsınız.
11
Düşümde Tanrı'nın meleği bana, `Yakup!' diye seslendi. `Buyur' dedim.
2
O gece Tanrı bir görümde İsrail'e, «Yakup, Yakup!» diye seslendi.
Yakup, «Buradayım» diye yanıtladı.
4
RAB Tanrı Musa'nın yaklaştığını görünce, çalının içinden, «Musa, Musa!» diye seslendi.
Musa, «Buyur!» diye yanıtladı.
17
Bunun için her yönden kardeşlerine benzemesi gerekiyordu. Öyle ki, Tanrı'ya hizmetinde merhametli ve sadık bir başkâhin olup halkın günahlarını bağışlatabilsin.
18
Çünkü kendisi denenip acı çektiği için denenenlere yardım edebilir.
15
Çünkü başkâhinimiz zayıflıklarımızda bize yakınlık duyamayan biri değildir; tersine, her alanda bizim gibi denenmiş, ama günah işlememiştir.
16
Onun için Tanrı'nın lütuf tahtına cesaretle yaklaşalım; öyle ki, yardım gereksindiğimizde merhamet görelim ve lütuf bulalım.
1
Süleyman bundan sonra RAB'bin Yeruşalim'de babası Davut'a göründüğü Moriya Dağı'nda RAB'bin Tapınağı'nı yaptırmaya başladı. Yevuslu Ornan'ın olan bu harman yerini Davut sağlamıştı.
1
RAB Avram'a, «Ülkeni, akrabalarını, baba evini bırak, sana göstereceğim ülkeye git» dedi,
12
Bu acıları çekmemin nedeni de budur. Ama bundan utanmıyorum. Çünkü kime inandığımı biliyorum. O'nun bana emanet ettiğini (dipnot:«O'nun bana emanet ettiğini» ya da «O'na emanet ettiğimi».) o güne dek koruyacak güçte olduğuna eminim.
7
Gözle görülene değil, imana dayanarak yaşarız.
13
Herkesin karşılaştığı denemelerden başka denemelerle karşılaşmadınız. Tanrı güvenilirdir, gücünüzü aşan biçimde denenmenize izin vermez. Dayanabilmeniz için denemeyle birlikte çıkış yolunu da sağlayacaktır.
20
Aslında sizi köle edenlere, sömürenlere, sizden yararlananlara, büyüklük taslayanlara ya da sizi tokatlayanlara katlanıyorsunuz.
8
«Kimse sizi `Rabbî' diye çağırmasın. Çünkü sizin tek öğretmeniniz var ve hepiniz kardeşsiniz.
9
Yeryüzünde kimseye `Baba' demeyin. Çünkü tek Babanız var, O da göksel Baba'dır.
10
Kimse sizi `Önder' diye çağırmasın. Çünkü tek önderiniz var, O da Mesih'tir.
19
İbrahim Tanrı'nın ölüleri bile diriltebileceğini düşündü; nitekim İshak'ı simgesel şekilde ölümden geri aldı.
1
İbrahim kocamış, iyice yaşlanmıştı. RAB onu her yönden kutsamıştı.
2
Avram, «Ey Egemen RAB, bana ne vereceksin?» dedi, «Çocuk sahibi olamadım. Evim Şamlı Eliezer'e kalacak.
7
Öyleyse şunu bilin ki, İbrahim'in gerçek oğulları iman edenlerdir.
17
Mesih dirilmemişse imanınız yararsızdır, siz de hâlâ günahlarınızın içindesiniz.
11
Kendi yurduna geldi, ama kendi halkı O'nu kabul etmedi.
12
Kendisini kabul edip adına iman edenlerin hepsine Tanrı'nın çocukları olma hakkını verdi.
12
Bunun gibi, İsa da kendi kanıyla halkı kutsal kılmak için kent kapısının dışında acı çekti.
13
Öyleyse biz de O'nun uğradığı aşağılanmaya katlanarak ordugahtan dışarıya çıkıp yanına gidelim.
14
Çünkü burada kalıcı bir kentimiz yoktur, biz gelecekteki kenti özlüyoruz.
13
Bu kişilerin hepsi imanlı olarak öldüler. Vaat edilenlere kavuşamadılarsa da bunları uzaktan görüp selamladılar, yeryüzünde yabancı ve konuk olduklarını açıkça kabul ettiler.
14
Böyle konuşanlar bir vatan aradıklarını gösteriyorlar.
15
Ayrıldıkları ülkeyi düşünselerdi, geri dönmeye fırsatları olurdu.
16
Ama onlar daha iyisini, yani göksel olanı arzu ediyorlardı. Bunun içindir ki, Tanrı onların Tanrısı olarak anılmaktan utanmıyor. Çünkü onlara bir kent hazırladı.
5
Sevgi kaba davranmaz, kendi çıkarını aramaz, kolay kolay öfkelenmez, kötülüğün hesabını tutmaz.
23
Böylelikle, «İbrahim Tanrı'ya iman etti, böylece aklanmış sayıldı» (dipnot:«Böylece aklanmış sayıldı»: Grekçe «Ve ona doğruluk sayıldı».) diyen Kutsal Yazı yerine gelmiş oldu. İbrahim'e de Tanrı'nın dostu dendi.
51
Göğe alınacağı gün yaklaşınca İsa, kararlı adımlarla Yeruşalim'e doğru yola çıktı.
25
Herkese yaşam, soluk ve her şeyi veren kendisi olduğuna göre, bir şeye gereksinmesi varmış gibi O'na insan eliyle hizmet edilmez. Tanrı, bütün ulusları tek insandan türetti ve onları yeryüzünün dört bucağına yerleştirdi.
11
«Kurbanlarınızın sayısı çokmuş,
Bana ne?» diyor RAB,
«Yakmalık koç sunularına,
Besili hayvanların yağına doydum.
Boğa, kuzu, teke kanı değil istediğim.
6
Gökler O'nun doğruluğunu duyuruyor,
Çünkü yargıç Tanrı'nın kendisidir. Sela
7
«Ey halkım, dinle de konuşayım,
Ey İsrail, sana karşı tanıklık edeyim:
Ben Tanrı'yım, senin Tanrın'ım!
8
Kurbanlarından ötürü seni azarlamıyorum,
Yakmalık sunuların sürekli önümde.
9
Ne evinden bir boğa,
Ne de ağıllarından bir teke alacağım.
10
Çünkü bütün orman yaratıkları,
Dağlardaki bütün hayvanlar benimdir.
11
Dağlardaki bütün kuşları korurum,
Kırlardaki bütün yabanıl hayvanlar benimdir.
12
Acıksam sana söylemezdim,
Çünkü bütün dünya ve içindekiler benimdir.
13
Ben boğa eti yer miyim?
Ya da keçi kanı içer miyim?
14
Tanrı'ya şükran kurbanı sun,
Yüceler Yücesi'ne adadığın adakları yerine getir.
15
Sıkıntılı gününde seslen bana,
Seni kurtarırım, sen de beni yüceltirsin.
22
Samuel şöyle karşılık verdi:
«RAB kendi sözünün dinlenmesinden hoşlandığı kadar
Yakmalık sunulardan, kurbanlardan hoşlanır mı?
İşte söz dinlemek kurbandan,
Sözü önemsemek de koçların yağlarından daha iyidir.
6
RAB'bin önüne ne ile çıkayım,
Yüce Tanrı'ya nasıl tapınayım?
O'nun önüne yakmalık sunuyla mı,
Bir yaşında danayla mı çıkayım?
7
Binlerce koç sunsam,
Zeytinyağından on binlerce dere akıtsam,
RAB hoşnut kalır mı?
Suçuma karşılık ilk oğlumu,
İşlediğim günah için bedenimin ürününü versem olur mu?
8
Ey insanlar, RAB iyi olanı size bildirdi;
Adil davranmanızdan, sadakati sevmenizden
Ve alçakgönüllülükle yolunda yürümenizden başka
Tanrınız RAB sizden ne istedi?
6
Çünkü ben kurbandan değil, bağlılıktan hoşlanırım,
Yakmalık sunulardan çok beni tanımanızı isterim.
2
Dualarla gidin, RAB'be dönün,
O'na, «Bağışla bütün suçlarımızı» deyin,
«Lütfet, kabul et bizi,
Öyle ki, dudaklarımızın kurbanını (dipnot:«Kurban»: İbranice «Boğa».) sunalım.
4
Çünkü boğalarla tekelerin kanı günahları ortadan kaldıramaz.
...
8
Mesih ilkin, «Kurban, sunu, yakmalık sunu, günah sunusu istemedin ve bunlardan hoşnut olmadın» dedi. Oysa bunlar Yasa'nın bir gereği olarak sunulur.
16
Çünkü sen kurbandan hoşlanmazsın,
Yoksa sunardım sana,
Yakmalık sunudan hoşnut kalmazsın.
17
Senin kabul ettiğin kurban alçakgönüllü bir ruhtur,
Alçakgönüllü ve pişman bir yüreği hor görmezsin, ey Tanrı.
24
«Samuel ve ondan sonra konuşan peygamberlerin hepsi bu günleri duyurdu.
43
Peygamberlerin hepsi O'nunla ilgili tanıklıkta bulunuyorlar. Şöyle ki, O'na inanan herkesin günahları O'nun adıyla bağışlanır.»
26
Mesih'in bu acıları çekmesi ve yüceliğine kavuşması gerekli değil miydi?» dedi.
27
Sonra Musa'nın ve bütün peygamberlerin yazılarından başlayarak, Kutsal Yazılar'ın hepsinde kendisiyle ilgili olanları onlara açıkladı.
1
Verdiğimiz habere kim inandı?
RAB'bin gücü kime açıklandı?
2
O RAB'bin önünde bir fidan gibi,
Kurak yerdeki kök gibi büyüdü.
Bakılacak biçimden, güzellikten yoksundu.
Gönlümüzü çeken bir görünüşü de yoktu.
3
İnsanlarca hor görüldü,
Yapayalnız bırakıldı.
Acılar adamıydı, hastalığı yakından tanıdı.
İnsanların yüz çevirdiği biri gibi hor görüldü,
Ona değer vermedik.
4
Aslında hastalıklarımızı o üstlendi,
Acılarımızı o yüklendi.
Bizse Tanrı tarafından cezalandırıldığını,
Vurulup ezildiğini sandık.
5
Oysa, bizim isyanlarımız yüzünden onun bedeni deşildi,
Bizim suçlarımız yüzünden o eziyet çekti.
Esenliğimiz için gerekli olan ceza
Ona verildi.
Bizler onun yaralarıyla şifa bulduk.
6
Hepimiz koyun gibi yoldan sapmıştık,
Her birimiz kendi yoluna döndü.
Yine de RAB hepimizin cezasını ona yükledi.
7
O baskı görüp eziyet çektiyse de
Ağzını açmadı.
Kesime götürülen kuzu gibi,
Kırkıcıların önünde sessizce duran koyun gibi
Açmadı ağzını.
8
Acımasızca yargılanıp ölüme götürüldü.
Halkımın isyanı ve hak ettiği ceza yüzünden
Yaşayanlar diyarından atıldı.
Onun kuşağından bunu düşünen oldu mu?
9
Şiddete başvurmadığı,
Ağzından hileli söz çıkmadığı halde,
Ona kötülerin yanında bir mezar verildi,
Ama öldüğünde zenginin yanındaydı.
10
Ne var ki, RAB onun ezilmesini uygun gördü,
Acı çekmesini istedi.
Canını suç sunusu olarak sunarsa
Soyundan gelenleri görecek ve günleri uzayacak.
RAB'bin istemi onun aracılığıyla gerçekleşecek.
11
Canını feda ettiği için
Gördükleriyle (dipnot:«Gördükleriyle»: Septuaginta, Kumran «Işığı görünce».) hoşnut olacak.
RAB'bin doğru kulu, kendisini kabul eden birçoklarını aklayacak.
Çünkü onların suçlarını o üstlendi.
1
Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin?
Niçin bana yardım etmekten,
Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?
11
Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda,
Yardım edecek kimse yok.
12
Boğalar kuşatıyor beni,
Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.
13
Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibi
Ağızlarını açıyorlar bana.
14
Su gibi dökülüyorum,
Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor;
Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.
15
Gücüm çömlek parçası gibi kurudu,
Dilim damağıma yapışıyor;
Beni ölüm toprağına yatırdın.
16
Köpekler kuşatıyor beni,
Kötüler sürüsü çevremi sarıyor,
Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.
17
Bütün kemiklerimi sayar oldum,
Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.
18
Giysilerimi aralarında paylaşıyor,
Elbisem için kura çekiyorlar.
20
Bu nedenle Yasa'nın gereklerini yapmakla hiç kimse Tanrı katında aklanmayacaktır. Çünkü Yasa sayesinde günahın bilincine varılır.
21
Ama şimdi Yasa'dan bağımsız olarak Tanrı'nın insanı nasıl aklayacağı açıklandı. Yasa ve peygamberler buna tanıklık ediyor.
22
Tanrı insanları İsa Mesih'e olan imanlarıyla (dipnot:«Mesih'e olan imanlarıyla» ya da «Mesih'in sadakatiyle».) aklar. Bunu, iman eden herkes için yapar. Hiç ayrım yoktur.
23
Çünkü herkes günah işledi ve Tanrı'nın yüceliğinden yoksun kaldı.
24
İnsanlar İsa Mesih'te olan kurtuluşla, (dipnot:«Kurtuluşla» ya da «Fidyeyle».) Tanrı'nın lütfuyla, karşılıksız olarak aklanırlar.
25-26
Tanrı Mesih'i, kanıyla günahları bağışlatan (dipnot:Günahları bağışlatan kurban diye çevrilen Grekçe ifade gazabı yatıştırmak kavramını da içerir.) ve imanla benimsenen kurban olarak sundu. Böylece adaletini gösterdi. Çünkü sabredip daha önce işlenmiş günahları cezasız bıraktı. Bunu, adil kalmak ve İsa'ya iman edeni aklamak için şimdiki zamanda kendi adaletini göstermek amacıyla yaptı.
1
Kutsal Yasa'da gelecek iyi şeylerin aslı yoktur, sadece gölgesi vardır. Bu nedenle Yasa, her yıl sürekli aynı kurbanları sunarak Tanrı'ya yaklaşanları asla yetkinliğe erdiremez.
2
Erdirebilseydi, kurban sunmaya son verilmez miydi? Çünkü tapınanlar bir kez günahlarından arındıktan sonra artık günahlılık duygusu kalmazdı.
3
Ancak o kurbanlar insanlara yıldan yıla günahlarını anımsatıyor.
4
Çünkü boğalarla tekelerin kanı günahları ortadan kaldıramaz.
14
Öyleyse sonsuz Ruh aracılığıyla kendini lekesiz olarak Tanrı'ya sunmuş olan Mesih'in kanının, diri Tanrı'ya kulluk edebilmemiz için vicdanımızı ölü işlerden temizleyeceği ne kadar daha kesindir!
8
Mesih ilkin, «Kurban, sunu, yakmalık sunu, günah sunusu istemedin ve bunlardan hoşnut olmadın» dedi. Oysa bunlar Yasa'nın bir gereği olarak sunulur.
9
Sonra, «Senin isteğini yapmak üzere işte geldim» dedi. Yani ikinciyi geçerli kılmak için birinciyi ortadan kaldırıyor.
10
Tanrı'nın bu isteği uyarınca, İsa Mesih'in bedeninin ilk ve son kez sunulmasıyla kutsal kılındık.
14
Çünkü kutsal kılınanları tek bir sunuyla sonsuza dek yetkinliğe erdirmiştir.
25-26
Kalabalık halk toplulukları İsa'yla birlikte yol alıyordu. İsa dönüp onlara şöyle dedi: «Biri bana gelip de babasını, annesini, karısını, çocuklarını, kardeşlerini, hatta kendi canını bile gözden çıkarmazsa, (dipnot:«Biri bana gelip de babasını, annesini, karısını, çocuklarını, kardeşlerini, hatta kendi canını bile gözden çıkarmazsa»: Grekçe «Biri bana gelip de babasından, annesinden, karısından, çocuklarından, kardeşlerinden, hatta kendi canından bile nefret etmezse».) öğrencim olamaz.
14
Size buyurduklarımı yaparsanız, benim dostlarım olursunuz.
15
Artık size kul demiyorum. Çünkü kul efendisinin ne yaptığını bilmez. Size dost dedim. Çünkü Babam'dan bütün işittiklerimi size bildirdim.
18
Yavrularım, sözle ve dille değil, eylemle ve içtenlikle sevelim.
13-14
İbrahim'e sağlanan kutsama Mesih İsa aracılığıyla uluslara sağlansın ve bizler vaat edilen Ruh'u imanla alalım diye, Mesih bizim için lanetlenerek bizi Yasa'nın lanetinden kurtardı. Çünkü, «Ağaç üzerine asılan herkes lanetlidir» diye yazılmıştır.
16
İnsanlar kendilerinden üstün biri üzerine ant içerler. Onlar için ant, söyleneni doğrular ve her tartışmayı sona erdirir.
17
Tanrı da amacının değişmezliğini vaadin mirasçılarına daha açıkça belirtmek istediği için vaadini antla pekiştirdi.
18
Öyle ki, önümüze konan umuda tutunmak için Tanrı'ya sığınan bizler, Tanrı'nın yalan söylemesi olanaksız olan bu iki değişmez şey aracılığıyla büyük cesaret bulalım.
8
Kutsal Yazı, Tanrı'nın öteki ulusları imanlarına göre aklayacağını önceden görerek İbrahim'e, «Bütün uluslar senin aracılığınla kutsanacak» müjdesini önceden verdi.
9
Böylece iman edenler, iman etmiş olan İbrahim'le birlikte kutsanırlar.
26
Çünkü Mesih İsa'ya iman ettiğiniz için hepiniz Tanrı'nın oğullarısınız.
29
Eğer Mesih'e aitseniz, İbrahim'in soyundansınız, vaade göre de mirasçısınız.